บทที่ 556

ลั่วอวี้จูดื่มสุราลงโทษไปสามแก้ว แม้ว่าจะไม่ได้เมา แต่ก็หน้าแดงก่ำแล้ว

นางเห็นว่าจูเหวินเยาะเย้ยหลิงอวี๋ ก็ช่วยพูดด้วย

“จูเหวินพูดถูก พระชายาอ๋องอี้ พระชายาสละสิทธิ์ไปเถิด! ดื่มสุราลงโทษสามแก้วก็ไม่เห็นจะมีอะไรเลย... ไม่เข้าใจก็อย่าแสร้งทำเป็นเข้าใจ… มันทำให้ทุกคนเสียเวลา!”

สำหรับคำยั่วยุของลั่วอวี้จูกับจูเหวินนั้น หลิงอวี๋ได้แต่ยิ้มจาง ๆ ไป

“คุณหนูลั่ว แทนที่จะเป็นห่วงข้า เจ้าเป็นห่วงตัวเจ้าเองก่อนเถิด! หากครั้งนี้เจ้ายังอยู่ลำดับสุดท้ายอีก เจ้าคงต้องเต้นให้ทุกคนชมแล้ว!”

“ส่วนคุณหนูจู เจ้าก็ดูคุณหนูลั่วสิ นางเป็นบทเรียนสำหรับเจ้าเลยนะ!”

เพื่อแสดงให้เห็นว่านางกับหลิงอวี๋มิได้เป็นพวกเดียวกัน พอหลิงเยี่ยนเห็นทั้งสองถูกหลิงอวี๋เยาะเย้ยเข้า จึงช่วยพูด

“ท่านพี่ พวกนางเห็นแก่ท่านพี่นะ กลัวว่าท่านพี่เล่นหมากล้อมมิเป็นแล้วจะถูกหัวเราะเยาะจึงได้เตือน! เหตุใดท่านพี่ถึงไม่รู้ว่าอะไรดีอะไรชั่วเล่า!”

พวกอันซินมองลงไป ต่างก็รู้สึกอายแทนหลิงเยี่ยน

พี่น้องในบ้านเดียวกันแท้ ๆ พอมาข้างนอกไม่ช่วยเหลือพี่สาวตนเอง กลับไปร่วมกับคนนอกมาโจมตีพี่สาวของตนเอง

คุณหนูรองหลิงผู้นี้ช่างโง่เขลาจริง ๆ!

เมื่ออยู่ต่อหน้าคนนอกแม้ว่าหลิงอวี๋จะไม่ชอบหลิงเยี่ยน แต่ก็ไม่ทำให้หลิงเยี่ยนต้องอับอาย นางก็แค่มองหลิงเยี่ยนอย่างมีความหมายแล้วเดินจากไปเท่านั้น

หลวงจีนอวี๋เองก็ไม่ชอบดูการต่อสู้กันระหว่างสตรี จึงประกาศเรื่องกฎการแข่งขันไป

มีผู้เข้าร่วมการแข่งขันหมากล้อมทั้งหมดแปดคน แบ่งกลุ่มกันเป็นคู่ ๆ ผู้ชนะกับผู้ชนะจะได้เล่นเกมอีกหนึ่งตาด้วยกัน แล้วในตอนสุดท้ายคนสองคนก็มาตัดสินแพ้ชนะกัน

ลั่วอวี้จูไม่อยากแข่งกับจ้าวเจินเจิน จึงชี้ไปที่หลิงอวี๋ “ข้าอยู่กับพระชายาอ๋องอี้!”

นางคิดว่าหลิงอวี๋ไม่เข้าใจเรื่องหมากล้อม จึงคิดว่าจะเอาชนะหลิงอวี๋แล้วเข้ารอบไปได้ แม้ว่าจะแพ้จ้าวเจินเจินแต่ก็ยังคงได้ที่สองอยู่ดี

เดิมทีหลิงเยี่ยนอยากแข่งกับหลิงอวี๋ แต่ถูกลั่วอวี้จูตัดหน้าไปก่อน นางกำลังครุ่นคิดอยู่ว่าจะเลือกใครดี

แล้วจูเหวินก็ชี้มาที่นาง พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มน่ากลัว “เช่นนั้นข้ากับคุณหนูรองหลิงจับกลุ่มด้วยกัน!”

จูเหวินคิดว่าการเอาชนะหลิงเยี่ยนก็ถือเป็นการทำให้หลิงอวี๋อับอายเช่นกัน เมื่อครู่หลิงอวี๋บอกว่าคนในตระกูลหลิงจะไม่ถอยทัพรับพ่ายโดยมิสู้มิใช่หรือ?

เช่นนั้นก็จะให้หลิงอวี๋ดูว่าน้องสาวแท้ ๆ ของนางจะพ่ายแพ้ต่อตนเยี่ยงไรก็แล้วกัน!