บทที่ 571

ประมุขซุนเห็นรองประมุขเฉินดื้อดึงไม่ยอมรับผิด จึงไม่อยากมากความเช่นกัน พลันกล่าวเย็นชา

“โปรดแสดงภาพวาดของพระชายาคังและพระชายาอ๋องอี้ให้ทุกท่านชมเสีย!”

นางกำนัลสี่คนเดินไปข้างหน้าพลางนำภาพวาดของหลิงอวี๋กับจ้าวเจินเจินมาแสดงอยู่หน้าเวที

คุณหนู คุณชายที่เข้าใจภาพเขียนทั้งหลายพลันออกันที่ข้างหน้า

ภาพของจ้าวเจินเจินคือภาพทัศนาจรในฤดูใบไม้ผลิ โดยมีภูเขาสูงตระหง่านอยู่ไกล ๆ ดอกท้ออยู่ใกล้ ๆ ลำธารทอดยาวคดเคี้ยวหลั่งไหล และมีปลาว่ายเล่นในน้ำ

ภายในศาลาระหว่างทางขึ้นภูเขา มีภาพสตรีผู้หนึ่งกำลังชมลำธารอยู่ที่ไกล ๆ

ผลงานภาพทั้งภาพช่างล้ำเลิศละเมียดละไมและเหมือนจริงอย่างยิ่ง

ถึงแม้สตรีจะไม่เผยโฉม แต่ภาพอันโดดเดี่ยวนั้นกลับโดนใจทุกคน…

เมื่ออันเจ๋อเห็นภาพวาดนี้ก็เหลือบมองเซียวหลินเทียนโดยไม่รู้ตัว และเริ่มลังเลในใจเป็นครั้งแรก

ตนควรลงคะแนนให้จ้าวเจินเจินเลยหรือไม่?

ครั้นเห็นภาพนี้ อันเจ๋อก็พลันนึกถึงเหตุการณ์ที่หลิงอวี๋ทำลายบุพเพสันนิวาสของเซียวหลินเทียนกับจ้าวเจินเจิน

หรือว่าสตรีในภาพจะพรรณนาตามจริงที่จ้าวเจินเจินรอคอยเซียวหลินเทียนสี่ปี?

ตั้งตาคอยอย่างคาดหวัง ทว่าเรือผ่านไปนับพันลำ(1)ล้วนก็ไม่ใช่!

นี่คือความรักที่จ้าวเจินเจินมีต่อเซียวหลินเทียนมิใช่หรือ?

เผยอวี้เข้าใจความหมายภาพของจ้าวเจินเจินนั้นถ่ายทอดเช่นกัน เขาก็ลังเลเหมือนกับอันเจ๋อ

หากไม่ลงคะแนนให้จ้าวเจินเจิน มันจะทำให้จ้าวเจินเจินเสียใจต่อความรักที่มีต่อเซียวหลินเทียนหรือไม่?

พวกเขาในฐานะสหายของเซียวหลินเทียน ไฉนจะไม่รู้ว่าตอนนั้นเซียวหลินเทียนก็รักจ้าวเจินเจิน และชิงชังต่อหลิงอวี๋นัก!

พวกเขาตระหนักกันดีว่าการเข่นฆ่าสุดชีวิตบนสนามรบของเซียวหลินเทียน มันคือการต่อต้านสมรสพระราชทาน!

เป็นหลิงอวี๋ทำลายบุพเพสันนิวาสของเซียวหลินเทียนกับจ้าวเจินเจิน!

หากมิใช่เพราะหลิงอวี๋เข้ามายุ่ง เซียวหลินเทียนก็คงไม่ไปสนามรบ และยิ่งจะไม่บาดเจ็บที่ขาจนกลายเป็นคนพิการ!

ความโกรธล้นทะลักสู่หัวใจของเผยอวี้ เขาปรายมองหลิงอวี๋อย่างเหี้ยมเกรียม

หลิงอวี๋ถูกหยามไม่ได้หมายความว่าเซียวหลินเทียนจะถูกหยาม มันก็แค่เป็นฝีมือของนางที่สู้คนอื่นไม่ได้!

ไม่แน่หลังจากที่หลิงอวี๋ได้สวมกระโปรงตัวนั้นเต้นรำแล้ว เซียวหลินเทียนก็อาจใช้โอกาสนี้หย่ากับหลิงอวี๋เสีย!