บทที่ 586

คราวนี้เซียวทงถูกตีจนมึน หลังจากที่ตั้งสติได้ นางก็จ้องหลิงอวี๋อย่างคับแค้นใจพลางตะโกน

“หลิงอวี๋ เจ้าตีข้าด้วยเหตุใด? หากวันนี้เจ้ามิให้ข้าตีคืน ข้าจะฆ่าเจ้า!”

หลิงอวี๋หัวเราะเยาะพลางเอ่ย “ท่านยังมีหน้ามาถามหม่อมฉันอีกหรือ? หม่อมฉันเป็นพี่สะใภ้ของท่าน! ท่านเอ่ยวาจาให้ร้ายข้าว่าลักลอบเป็นชู้โดยไม่มีหลักฐาน หม่อมฉันยังตีท่านมิได้อีกหรือ!?”

“เซียวทง ท่านบอกหม่อมฉันมาว่าสิ่งใดคือการที่บอกว่า เห็น ๆ อยู่ว่าคนข้างในคือหม่อมฉัน?”

“เหตุใดท่านจึงมั่นใจนักว่าคนที่อยู่ข้างในน่าจะเป็นหม่อมฉัน?”

“หรือว่า... ที่นางกำนัลเชิญหม่อมฉันมาดื่มชากับท่านนี่เป็นแผนของท่านใช่หรือไม่! ที่เสิ่นจวนทำน้ำชาหกเปียกชุดของหม่อมฉันก็เป็นแผนของท่าน! ที่จัดแจงให้หม่อมฉันไปเปลี่ยนอาภรณ์ที่เรือนด้านหลังก็เป็นแผนของท่าน! ภาพที่คนสองคนข้างในแอบทำอะไรกันนั่นอีก ทั้งหมดนี้มันเป็นแผนของท่านใช่หรือไม่!?”

“บอกมา! เรื่องในวันนี้เป็นแผนการที่ท่านจัดวางขึ้นมาเอง หรือว่าสมคบคิดกับคนอื่นแล้วทำด้วยกัน?!”

หลิงอวี๋ก้าวไปข้างหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและกลิ่นอายสังหารร้ายแรง ทำให้เซียวทงถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว

นี่เป็นครั้งแรกที่เซียวทงเห็นท่าทางที่น่ากลัวเช่นนี้ น่ากลัวยิ่งกว่าตอนที่เสด็จพ่อโกรธเสียอีก!

นางตกใจกลัวมากจนทำอะไรไม่ถูก จึงเอ่ยปฏิเสธไปโดยไม่รู้ตัว “เจ้า เจ้าพูดเหลวไหล… ข้าเปล่านะ!”

แต่ทุกคนกลับตกใจกับคำถามนี้ของหลิงอวี๋

ในระหว่างการแข่งความสามารถครั้งก่อน องค์หญิงหกพุ่งเป้าไปที่หลิงอวี๋เป็นอย่างมาก

แต่เมื่อครู่หลังจากที่องค์หญิงหกได้ยินว่าคนที่อยู่ข้างในคือพระชายาอ๋องอี้ นางก็กรีดร้องดังกว่าใคร ตื่นเต้นกว่าใครด้วย

ท่าทีเช่นนั้นของนาง เหมือนกับกลัวว่าคนอื่นจะไม่รู้ว่าคนที่ลอบพลอดรักกันข้างในนั้นคือหลิงอวี๋...

หากคนที่อยู่ข้างในคือหลิงอวี๋จริง ๆ เช่นนั้นการที่องค์หญิงหกกรีดร้องเสียงดังและตีโพยตีพายเช่นนี้ ก็อาจจะพยายามปกป้องเกียรติของท่านอ๋องอี้กับราชวงศ์ก็ได้

แต่คนข้างในมิใช่หลิงอวี๋...

เช่นนั้นเรื่องนี้ก็ค่อนข้างจะต้องพิจารณากันนานสักหน่อย...