บทที่ 590

“ลู่หนาน ตบปากซะ!”

“ใส่ร้ายพระชายา ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงของราชวงศ์ ทุกคนตบปากยี่สิบครั้ง! คนเลวนั่นกล้าเริ่มที่ใส่ร้ายพระชายา ตบปากสี่สิบครั้ง!”

ลู่หนานทนไม่ไหวมานานแล้ว หลังจากได้ยินคำสั่งก็รีบพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างแข็งขัน

เริ่มแรกเขาจับตัวเจิงจื่ออวี้ พลางตบปากนางด้วยเสียงดังฟังชัด

ลู่หนานลงมืออย่างรวดเร็วและหนักหน่วง ไม่นานก็เสร็จสิ้นไป

เมื่อมาตบปากจูเหวิน ฮูหยินจูถึงได้เรียกสติกลับมาได้ นางคุกเข่าลงกับพื้นเสียงดังลั่นพลางเอ่ยขอร้อง

“ท่านอ๋องอี้ ทั้งหมดเป็นเพราะหม่อมฉันสอนบุตรีไม่ดีเอง ขอร้องให้ท่านอ๋องอี้โปรดไว้ชีวิตเหวินเหวินของเราด้วยเถิดเพคะ!”

เซียวหลินเทียนหัวเราะเยาะ “ใต้เท้าจูเป็นเจ้ากรมฝ่ายพิธีการ แต่สอนบุตรีตนเองได้ไม่ดี เช่นนั้นก็ให้ข้าช่วยสอนให้เขาเถิด!”

“ใต้เท้าจูควรจะขอบคุณข้า เมื่อจูเหวินได้รับการสั่งสอนเช่นนี้ในวันนี้ ในภายภาคหน้านางจะควบคุมปากของตนได้ดี มิสร้างปัญหาใหญ่ให้กับใต้เท้าจูอีกต่อไป!”

ทันทีที่ลู่หนานได้ยินสิ่งนี้ก็จับจูเหวินพลางเริ่มตบปากนาง

หลังจากตบปากไปยี่สิบครั้ง ใบหน้าของจูเหวินกับเจิงจื่ออวี้ก็บวมขึ้นมา พลางทรุดลงกับพื้นพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม

ลู่หนานไม่สนใจความเป็นความตายของคนเหล่านี้ เขาคว้าตัวคุณชายผู้นั้นมาตบปากต่อ

เมื่อหลิงเยี่ยนเห็นจูเหวินกับเจิงจื่ออวี้ใบหน้าบวมน่าสยดสยอง ก็ตกใจจนหน้าซีด

นางแอบดีใจที่ตนเดินอยู่ด้านหลัง มิทันได้เยาะเย้ยหลิงอวี๋ มิฉะนั้นเวลานี้นางจะต้องถูกตบปากเช่นกันแน่นอน!

แม้ว่าฉินรั่วซือจะซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางฝูงชน แต่ก็ยังคงกังวลอยู่ กลัวว่าหลิงอวี๋จะนึกถึงตนขึ้นมาได้

คนจำนวนไม่น้อยที่อยู่ที่แห่งนั้นล้วนรู้สึกเจ็บปวดแทนทั้งสองคนนั้น

เมื่อก่อนพวกเขายังคิดอยู่เลยว่าท่านอ๋องอี้ไม่ชอบพระชายาอ๋องอี้!

แต่วันนี้กลับรู้สึกว่ามันไม่ใช่เยี่ยงนั้นเลย!

ท่านอ๋องอี้ใช้กำลังของเขาปกป้องพระชายาอ๋องอี้!

แม้ว่าการตบปากยี่สิบครั้งนี้จะไม่โดนใบหน้าของเซียวทง แต่กลับทำให้ใบหน้าของเซียวทงแสบร้อนไปด้วย

เจิงจื่ออวี้กับจูเหวินต่างก็เป็นแขกที่ตนเชิญมา ทั้งยังมาช่วยตนด้วย เซียวหลินเทียนมาตบปากพวกนางเช่นนี้ มันจะต่างอะไรกับการตบหน้าตนเล่า?