บทที่ 604

พระสนมหรงกรีดร้องออกมาอย่างตกใจ

“จวนเอ๋อร์!”

หลิงอวี๋ไม่คาดคิดว่าเสิ่นจวนที่สับสนมานานถึงเพียงนั้น จะได้สติหลังจากถูกเอาเปรียบมากถึงเพียงนี้

แม้ว่าการใช้วิธีตายเพื่อแสดงเจตจำนงจะดูโง่ไปหน่อย แต่ก็ยังทำให้หลิงอวี๋มองนางสูงขึ้น

นางหาได้สนใจไม่ที่ก่อนหน้านี้เสิ่นจวนช่วยเหลือพวกคนทำชั่ว

แต่นางมิสามารถเพิกเฉยต่อเสิ่นจวนที่ตั้งใจจะตายเพื่อแสดงเจตจำนงในบัดนี้ได้!

“หลิงซวน เอาล่วมยาของข้ามา!”

หลิงอวี๋รีบวิ่งเข้าไปช่วยเสิ่นจวน นางหยิบผ้าออกมาปิดบนหน้าผากของเสิ่นจวนไว้เพื่อห้ามเลือดไม่ให้ไหลออกมาอีก

ทันใดนั้น หลิงอวี๋ก็เห็นได้อย่างชัดเจนว่าบาดแผลของเสิ่นจวนไม่ได้ถึงแก่ชีวิต

เมื่อนึกย้อนถึงการกระทำของนางรับใช้ของเสิ่นจวน มุมริมฝีปากของนางก็โค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มชื่นชม

ไม่คาดคิดเลยว่าเสิ่นจวนที่ไร้สมองมาโดยตลอด ในที่สุดก็ฉลาดได้เสียที!

นางใช้การกระทำเช่นนี้เพื่อหลอกจ้าวเจินเจินกับองค์หญิงหก!

ผู้คนที่อยู่ในที่แห่งนี้ไม่เชื่อข้อกล่าวหาที่เสิ่นจวนกล่าวถึงองค์หญิงหกกับจ้าวเจินเจินมิใช่หรือ?

การที่เสิ่นจวนตายเพื่อแสดงเจตจำนง ผู้ใดบ้างเล่าจะมิเห็นใจผู้อ่อนแอ!

มีเลือดมากมายไหลอยู่บนพื้น ภาพที่นองเลือดนั้นติดตาคนไม่น้อย

เป็นอย่างที่หลิงอวี๋คาดเดาเอาไว้ คนที่ไม่เชื่อคำพูดของเสิ่นจวนก่อนหน้านี้ล้วนมองไปทางจ้าวเจินเจินกับองค์หญิงหกด้วยสายตาแปลก ๆ

เสิ่นจวนได้ตัดสินใจจะตายเพื่อแสดงเจตจำนงแล้ว หากไม่ถูกบังคับให้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ผู้ใดจะเลือกฆ่าตัวตายเล่า?

เซียวทงกับจ้าวเจินเจินตกตะลึง พวกนางมิเคยคิดเลยว่าเสิ่นจวนจะทำเช่นนี้

“เสิ่นจวน เจ้าบอกว่าเราใส่ร้ายพระชายาอ๋องอี้ เจ้ามีหลักฐานหรือไม่?”

แม้ว่าจะพูดเช่นนี้ออกไป แต่คนที่กำลังจะตายจะยังมีความคิดเห็นอะไรได้เล่า?

นางไม่สามารถเรียกร้องความบริสุทธิ์ได้ พวกนางก็ไม่สามารถเรียกร้องความบริสุทธิ์ให้ตนได้เช่นกัน

“ไม่ใช่เช่นนี้สิ… เสิ่นจวน เจ้าใส่ร้ายพวกเราเช่นนี้ได้เยี่ยงไร!”