บทที่ 618

แม่นมของแม่นางซือกรีดร้องขึ้นมาด้วยความโกรธ “นี่ยังมีกฎเกณฑ์อยู่หรือไม่? แม่นางของข้าใจดีมาทำคลอดให้พวกท่าน แต่พวกท่านกลับปฏิบัติต่อนางเยี่ยงนี้หรือ!”

“หุบปาก ที่นี่ใช่ที่ที่เจ้าจะพูดจาเช่นนี้รึ? หากกล้าพูดขึ้นมาอีก ข้าจะทุบตีเจ้าให้ตายโทษฐานช่วยคนชั่วกระทำความผิด!”

องค์ชายเย่ตะคอกอย่างเด็ดขาด

สีหน้าของพระชายาเว่ยก็เปลี่ยนไปเช่นกัน เมื่อเห็นว่าองค์ชายเย่โกรธมากถึงเพียงนี้ ก็มิกล้าเกลี้ยกล่อมอีกต่อไป กลัวว่าองค์ชายเย่จะเอาความโกรธมาลงกับตน!

หลังจากนั้นไม่นาน นางรับใช้ก็พบยาสองสามเม็ดจากกระเป๋าปักของแม่นางซือ จึงนำไปมอบให้องค์ชายเย่

องค์ชายเย่มอบมันให้หลิงอวี๋ หลิงอวี๋ตรวจสอบอย่างละเอียดแล้วเลือกออกมาสองเม็ด จากนั้นก็ยิ้มเยาะให้แม่นางซือพลางเอ่ย

“ยังจะบอกว่ายามิใช่ของเจ้าอีกรึ! ส่วนผสมของยาสองเม็ดนี้เหมือนกับยาเม็ดที่จูหลานอาเจียนออกมา ในนี้มีส่วมผสมของใบยี่โถกับเซิงหมาดำ! เจ้ายังจะเถียงข้าง ๆ คู ๆ อีกหรือไม่?”

สีหน้าของแม่นางซือดูมืดมนไปทันที แต่นางก็ยังฝืนเอ่ย

“พระชายาอ๋องอี้ ในเมื่อท่านมีความเชี่ยวชาญในด้านวิชาแพทย์มากถึงเพียงนี้! เหตุใดท่านมิตรวจดูยาเม็ดอื่นด้วยเล่า? ยาเหล่านั้นมันช่วยชีวิตได้จริง ๆ!”

“ยาที่ข้าจะขายให้องค์ชายเย่นั้นช่วยชีวิตได้! บางทีเมื่อครู่ข้าอาจจะเผลอให้ยาผิดไปก็ได้!”

“ให้ยาผิดรึ?”

หลิงอวี๋หัวเราะเยาะ “เมื่อครู่เจ้ายังเถียงคอเป็นเอ็นอยู่เลยมิใช่หรือไรว่า องค์ชายเย่มิได้ตกลงว่าจะให้เงินเจ้า เจ้าจึงมิได้ให้ยาแก่พระชายาเย่? ไฉนตอนนี้กลับกลายเป็นให้ยาผิดไปเสียได้เล่า?”

“ข้าว่าเจ้ามิได้ให้ยาผิดหรอก! เจ้าจงใจให้ต่างหาก!”

หลิงอวี๋หยิบยาทั้งสามเม็ดที่แยกกันออกมา ยิ้มเยาะใส่แม่นางซือพลางเอ่ย

“เจ้ามียาสามชนิด อันหนึ่งช่วยชีวิตได้จริง! อันหนึ่งเพิ่มเครื่องยาสมุนไพรไปให้ไม่มีบุตร! ส่วนอีกอันเพิ่มพิษแมงป่องที่สามารถฆ่าคนได้ลงไป!”

แม่นางซือตัวสั่นไปทั้งตัว จ้องมองหลิงอวี๋อย่างมิอยากจะเชื่อ แค่ตรวจสอบแบบง่าย ๆ เช่นนี้ พระชายาอ๋องอี้ก็สามารถวิเคราะห์ส่วนผสมของยาทั้งสามชนิดได้เลยหรือ?

เป็นไปได้เยี่ยงไร!

เครื่องยาสมุนไพรในยาเหล่านั้นถูกผสมเข้าด้วยกันหมดแล้ว แม้แต่ตนยังต้องทำเครื่องหมายไว้เพื่อให้แยกแยะได้เลย!