บทที่ 623

องค์ชายเย่ถูกพี่ภรรยาดุเข้าก็หน้าแดง พลางรีบเอ่ย “ข้ามิได้เอามานะ สิ่งนี้พระชายาคังมอบให้หลานหลาน!”

“ช่วงก่อนหน้านี้หลานหลานไปที่ตำหนักองค์ชายคังแล้วเห็นดอกไม้นี้สวยงาม นางจึงเอ่ยชมแล้วพระชายาคังก็ให้ดอกไม้นี้มา!”

เมื่อพระชายาเว่ยได้ยินสิ่งนี้ก็ยิ้มอย่างเย็นชา พลางมองไปที่นางผดุงครรภ์

ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องสืบสวนแล้ว ต้องเป็นจ้าวเจินเจินแน่ ๆ ที่ให้ชะเอมเทศที่มีสารพิษนี้กับจูหลาน

ตอนนี้ยังจะส่งนางผดุงครรภ์มาให้จูหลานกินดอกคำฝอยเพื่อกระตุ้นพิษอีก เมื่อทั้งสองอย่างรวมกัน จูหลานจะคลอดลูกอย่างราบรื่นได้เยี่ยงไรเล่า!

ยิ่งไปกว่านั้นจ้าวเจินเจินยังวางแผนให้รถม้าของตนชนกับรถม้าของจูหลาน และหากจูหลานตายไปเช่นนี้ ตนก็จะต้องถูกตราหน้า!

แผนของจ้าวเจินเจินเป็นแผนการชั่วร้ายที่ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลย!

ก่อนหน้านี้ตนไม่เคยระวังมาก่อนเลย จึงส่งแม่นางซือมาทำร้ายจูหลาน มันไม่จำเป็นเอาเสียเลย!

สิ่งที่พระชายาเว่ยนึกถึง หลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนเองก็นึกถึงเช่นกัน

ทั้งสองต่างมองไปทางองค์ชายเย่ จูหลานชอบดอกไม้นี้เอง แต่จ้าวเจินเจินเองก็สามารถพูดได้ว่านางไม่รู้เลยว่าดอกไม้นั้นมีพิษ!

นางให้จูหลานด้วยเจตนาที่ดี!

แม้ว่านางผดุงครรภ์จะสารภาพว่า ดอกคำฝอยนั้นถูกจ้าวเจินสั่งให้ป้อนให้จูหลาน แต่จ้าวเจินเจินก็ไม่ยอมรับในเรื่องนี้ได้เช่นกัน!

ยิ่งไปกว่านั้น จากความเข้าใจของเซียวหลินเทียนกับหลิงอวี๋ที่มีต่อจ้าวเจินเจิน หากนางกล้าส่งนางผดุงครรภ์มาทำร้ายจูหลาน ก็แสดงว่ามั่นใจได้ว่านางผดุงครรภ์จะไม่ทรยศนาง!

คาดว่าคงจะมั่นใจกับความสูญเสียที่ตำหนักองค์ชายเย่ครั้งนี้!

พระชายาเว่ยรู้วิธีบังคับคนเหล่านี้ดีกว่าหลิงอวี๋ เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้จึงยิ้มอย่างน่ากลัวออกมา

“องค์ชายห้า พี่สะใภ้สองของท่านนี่เก่งจริง ๆ!”

“เช่นนั้นที่รถม้าทั้งสองคันของเราชนกันในวันนี้ก็คาดว่าคงมิใช่อุบัติเหตุแล้วสิ! ท่านต้องตรวจสอบให้ดี ๆ อย่าตกหลุมพรางยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวของนางเด็ดขาดเพคะ!”

“ดี ทุกอย่างกระจ่างแจ้งแล้ว! หม่อมฉันคงต้องไปจริง ๆ แล้ว!”

พระชายาเว่ยคิดถึงจ่างหนิง และอยากจะไปจะแย่แล้ว

“จ่างหนิงได้รับบาดเจ็บ พี่สะใภ้ใหญ่รีบกลับไปดูแลนางเถิด!”