บทที่ 631

“ข้ารับปากกับเยวี่ยเยวี่ยไว้ว่าจะให้ของเล่นสนุก ๆ กับเขาชิ้นหนึ่ง ในไร่นาของท่านพอจะหาแม่เหล็กกับแผ่นเหล็กได้หรือไม่เพคะ?”

เซียวหลินเทียนเอ่ยโดยไม่ต้องคิด “ง่ายมาก ลู่หนาน เจ้าไปหามาให้พระชายาหน่อย!”

ลู่หนานรีบส่งองครักษ์ไปหามาให้ทันที

หลิงอวี๋เอ่ยถามอีกครั้ง “เซียวหลินเทียน ผู้ใดเป็นคนทำล้อรถเข็นของท่านหรือ วันหลังท่านให้เขาทำให้หม่อมฉันสามล้อได้หรือไม่ เดี๋ยวหม่อมฉันจะบอกขนาดกับท่านเอง”

“ไม่ใช่เรื่องยาก! เจ้าต้องการอะไรอีกหรือไม่?”

แผนของหลิงอวี๋คือการสร้างรถสามล้อคันเล็ก ๆ ให้หลิงเยวี่ยแทนม้าตัวเล็ก แต่ไม่รู้ว่าทักษะของช่างเหล็กในฉินตะวันตกอยู่ในระดับไหน

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ นางก็รีบเอาภาพวาดที่ตนเองวาดอยู่ข้ามคืนให้เซียวหลินเทียนดู

“ท่านดูนี่ มีช่างเหล็กคนใดที่ทำตรงส่วนที่จับกับส่วนที่นั่งเช่นนี้ได้บ้าง…”

นางเข้าไปใกล้เซียวหลินเทียน พลางอธิบายการใช้การของแต่ละส่วนให้เซียวหลินเทียนฟัง

สุดท้ายหลิงอวี๋ก็เอ่ย “ท่านอย่าคิดว่านี่เป็นเพียงแค่ของเล่นนะ ของชิ้นนี้จะต้องทำตามสัดส่วนปกติเลย ตรงด้านหลังยังสามารถต่อรถลากไว้ขนของได้ด้วยเพคะ!”

เซียวหลินเทียนได้ยินสิ่งนี้ก็ประหลาดใจเล็กน้อย หลิงอวี๋คิดค้นรถสามล้อเช่นนี้ขึ้นมาได้อย่างไรกัน?

หากติดตั้งรถเล็กไว้ด้านหลังตามที่หลิงอวี๋บอกไว้ เช่นนั้นก็สามารถใช้แทนรถม้าได้ส่วนหนึ่งเลยไม่ใช่หรือ?

ยิ่งไปกว่านั้นคือคนเดียวก็ใช้ได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้อาหารม้า หากคนจนมีรถสามล้อเช่นนี้ การลากของเบา ๆ ในทุกวันอย่างเช่นสินค้าก็จะสะดวกมากเช่นกัน!

เขามองภาพวาดอย่างละเอียด ขณะที่คิดเรื่องการใช้งานไปด้วย

หลังจากนั้นไม่นาน เซียวหลินเทียนก็เอ่ย “ลู่หนาน เจ้าไปหาช่างตีเหล็กกับช่างไม้ที่เก่งที่สุดสองคนมา!”

ลู่หนานอยู่ด้านข้างก็ตะลึงเช่นกัน เขารู้สึกว่ารถสามล้อที่หลิงอวี๋คิดขึ้นมานั้นใช้งานได้จริง ๆ จึงรีบส่งคนออกไปตามช่างเหล็กกับช่างไม้ทันที!

“หลิงอวี๋ ลูกปัดเล็ก ๆ เหล่านี้ใช้ทำอะไรหรือ?”

เซียวหลินเทียนไม่เข้าใจจึงเอ่ยถาม