บทที่ 641

หลิงหว่าน เจียงอวี้ และคนอื่น ๆ ก็ไม่กล้านินทาเช่นกัน จึงแยกกันไปช่วยหลี่ชุงจัดเครื่องยาสมุนไพรและยกชากับน้ำไปให้บรรดาแพทย์

หลิงอวี๋นั่งยุ่งอยู่กับการดูแลคนไข้ ตรวจคนไข้ติดกันไปหลายสิบคน ปากก็เลยแห้ง และยังปวดปัสสาวะด้วย

นางจึงให้คนไข้รอสักครู่แล้วตนลุกขึ้นวิ่งไปเข้าห้องน้ำชั่วคราวด้านหลัง

หลิงหว่านตามนางไปห้องน้ำ พอนางออกมาก็เอ่ยกับหลิงอวี๋

“ท่านพี่หลิงหลิง พี่เคยเห็นนางผู้นั้นหรือไม่? ฟางเจียอี๋ นางเป็นลูกพี่ลูกน้องของจ้าวเจินเจิน ดูสิ นางตามท่านอ๋องอี้ตลอดเลย!”

“ข้าสังเกตนางมานานแล้ว ตั้งแต่ที่นางมาก็เกาะติดท่านอ๋องอี้ตลอด นางชอบท่านอ๋องอี้หรือ?”

หลิงอวี๋มองไปทันทีที่นางพูดเช่นนั้น

เห็นหน้าศาลารับสมัครคนงานของกรมโยธาธิการ มีหญิงงามคนหนึ่งกำลังยกน้ำชามาให้เซียวหลินเทียน

หลิงอวี๋พอจะจำผู้หญิงคนนี้ได้ นางคือฟางเจียอี๋เป็นลูกพี่ลูกน้องของจ้าวเจินเจินจริง ๆ

ครั้งที่แล้วนางปรากฏตัวอย่างสง่างามในงานเลี้ยงชมบุปผาแต่ออกไปก่อนที่จะแข่งดนตรี หมากล้อม อักษรศิลป์และการวาดภาพ เหมือนว่านางจะมีเรื่องด่วนต้องไปทำ

สิ่งที่ทำให้หลิงอวี๋ประหลาดใจก็คือ ตั้งแต่ขาของเซียวหลินเทียนพิการ ในตำหนักนอกจากชิวเหวินซวงกับเสิ่นจวนแล้ว ไม่มีคุณหนูตระกูลใดเคยแสดงความรักต่อเซียวหลินเทียนเลย

ฟางเจียอี๋ผู้นี้ตามเกาะติดเซียวหลินเทียนเช่นนี้ หรือว่านางจะชอบเซียวหลินเทียนจริง ๆ?

หลิงอวี๋รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย แต่แล้วก็คิดถึงเรื่องหนึ่ง เซียวหลินเทียนได้ตัดสินใจว่า ในภายหน้าจะแยกทางกับตนแล้ว การที่มีสตรีมาชื่นชอบเขานั้นก็เป็นสิทธิ์ของเขา!

เหตุใดตนจะต้องสนใจด้วยเล่า!

“ท่านพี่หลิงหลิง ท่านมิโกรธหรือ?”

หลิงหว่านเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “ข้าได้ยินมาว่า ท่านพี่กับท่านอ๋องอี้คิดจะหย่าร้างกัน เรื่องจริงหรือ?”

“ใครบอกเจ้า?” หลิงอวี๋เอ่ยถามอย่างสบาย ๆ

“ท่านปู่… มีอยู่วันหนึ่งเขาคุยกับท่านแม่ของข้า บอกให้แม่ของข้าดูให้หน่อยว่ามีบ้านขายใกล้จวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนหรือไม่!”