บทที่ 713

“ขอแสดงความยินดีกับหมอเฝิงด้วย…”

หมอหานกับหมอหลี่ต่างก็แสดงความยินดีกับหมอเฝิง

หลังจากได้รับคำชมไปเล็กน้อย หมอเฝิงก็รู้สึกยินดีขึ้นมาทันที พลางเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ

“ข้าก็บอกแล้วว่า ตำรับของข้าได้รับการยกย่องจากถังถีเตี่ยนแต่มีบางคนมิเชื่อ!”

“เรียนทักษะการแพทย์ได้สองสามวันก็ไม่เห็นหัวใครแล้ว องค์จักรพรรดิเองก็ถูกนางหลอกเช่นกัน จึงแต่งตั้งนางให้เป็นหัวหน้า!”

แม้ว่าหมอเฝิงจะมิได้เอ่ยชื่อ แต่หมอหานกับคนอื่น ๆ ก็รู้ว่าเขากำลังเอ่ยถึงพระชายาอ๋องอี้

หลิงอวี๋เดินออกมาพอดี ได้ยินดังนั้นก็มิได้โกรธทั้งยังเอ่ยอย่างสุภาพอีกด้วย

“ทุกท่านไปที่ห้องรักษาก่อนเถิด! เรามาหารือเรื่องตำรับยาและวิธีการรักษาของหมอเฝิงกัน หากได้ผลจริง จะได้ให้ท่านอ๋องอี้ช่วยผลักดัน!”

“เหตุใดจะมิได้ผลเล่า? ผู้ป่วยเหล่านั้นคือตัวอย่างที่มีชีวิต!”

หมอเฝิงยิ้มอย่างเย็นชา พลางเอ่ยด้วยท่าทีแปลก ๆ

“พระชายาอ๋องอี้มิยอมรับหรือว่าทักษะทางการแพทย์ของข้าดีกว่าของท่าน? ในฐานะแพทย์ท่านควรจะใจกว้าง และถ่อมตัวพร้อมที่จะเรียนรู้เพื่อที่จะได้ไปได้ไกล!”

หลิงอวี๋ยิ้มเล็กน้อยพลางเอ่ย “หมอเฝิงกังวลเกินไปแล้ว! หลิงอวี๋ได้รับคำสั่งให้มารักษาโรคระบาดให้กับราษฎร มิกล้าเอ่ยว่าตนเองสามารถรักษาได้ทุกโรคหรอก!”

“ข้าให้คนไปเชิญท่านอ๋องอี้มาแล้ว ขอเพียงตำรับยาของท่านมีผลในการรักษาโรคระบาด ข้าจะไม่ค้านที่จะให้ท่านเป็นหัวหน้า!”

นี่คือสิ่งที่หมอเฝิงต้องการ เขาจึงเดินตามหลิงอวี๋เข้าไปในห้องรักษา

หลังจากนั้นไม่นาน เซียวหลินเทียนก็มาพร้อมกับท่านจินต้า ทันทีที่เขาเข้าไปก็เอ่ยอย่างมีความสุข “หลิงอวี๋ เจ้าพบทางรักษาแล้วหรือ?”