บทที่ 722

“ท่านอ๋อง กระหม่อมยอมรับการลงโทษพ่ะย่ะค่ะ!”

เผยอวี้ตบตนเองไปหลายครั้ง หากเขาตรวจสอบอย่างรอบคอบก่อนออกเดินทาง ก็คงไม่ทำผิดพลาดใหญ่หลวงเช่นนี้!

ตอนนี้เครื่องยาสมุนไพรเป็นของปลอม เช่นนั้นหลิงอวี๋จะช่วยผู้คนได้เยี่ยงไรกัน?

เซียวหลินเทียนเชื่อในตัวเขาถึงได้ให้เขาขนส่งเครื่องยาสมุนไพร แต่เขากลับทำให้เซียวหลินเทียนกับหลิงอวี๋ถูกคุกคามเช่นนี้… เขาสมควรตายจริง ๆ!

“ทำตามที่แม่ทัพฉินพูด โบยครึ่งหนึ่งก่อนเพื่อให้เจ้าจำบทเรียนนี้ไว้! อีกครึ่งหลังรอให้เรื่องคลี่คลายไปก่อนแล้วค่อยโบย!”

เซียวหลินเทียนเอ่ยอย่างไม่แสดงสีหน้า "ใครก็ได้ เอาไม้มา!"

องครักษ์สองคนก้าวไปข้างหน้า เผยอวี้ถอดชุดเกราะของตนออกแล้วนอนลงบนพื้นอย่างมีสติเพื่อรับการโบย

ไม้กระทบกับร่างกายของเผยอวี้อย่างต่อเนื่อง ทำเอาหลิงหว่านเห็นแล้วรู้สึกเจ็บปวดไปด้วย ความโกรธต่อเผยอวี้ที่กล่าวหาหลิงอวี๋ส่งเดชจางหายไปเล็กน้อย พลางมองด้วยความกลัว

หลิงหว่านเห็นเผยอวี้กัดฟันทนรับโทษโดยไม่หือไม่อือก็แอบชื่นชมเขาในใจ แม้ว่าเผยอวี้ผู้นี้จะดูน่ารังเกียจในบางครั้ง แต่ด้านที่แข็งแกร่งก็สมควรได้รับการยกย่อง!

ท่านปู่บอกว่าผู้ชายหลั่งเลือดได้แต่หลั่งน้ำตาไม่ได้ เผยอวี้ผู้นี้ก็นับว่าเด็ดเดี่ยวแน่วแน่พอดู

หลังจากโบยเสร็จเผยอวี้ก็สวมชุดเกราะ เขาคุกเข่าลงแล้วเอ่ยอย่างเคร่งขรึม "พระชายาอ๋องอี้ ข้าขอโทษกับการที่ข้ากล่าวโทษท่าน!"

"ข้าขอรับปากกับท่าน ต่อไปข้าจะจริงจังและรอบคอบกับทุกเรื่อง จะไม่ทำผิดพลาดเช่นนี้อีก!"

“ขอให้พระชายาอ๋องอี้รวบรวมรายชื่อยาปลอมออกมา ข้าจะไปซื้อเครื่องยาสมุนไพรด้วยตนเอง! และจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดเอง!”

เผยอวี้รู้สึกหวั่น ๆ ใจ เขาต้องตรวจสอบทหารที่รับผิดชอบในการดูแลโกดัง

ใครกล้าเล่นไม่ซื่อใต้จมูกตน มันผู้นั้นจะต้องชดใช้!

เดิมทีหลิงอวี๋ก็ไม่ได้ถือสาเผยอวี้ ตอนนี้เขาขอโทษแล้ว หลิงอวี๋ก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วรีบจัดการเครื่องยาสมุนไพรปลอม จากนั้นก็เขียนรายการส่งให้หลิงหว่าน

“หว่านเอ๋อร์ เครื่องยาสมุนไร่เหล่านี้เจ้าเองก็รู้จัก เจ้าตามแม่ทัพเผยไปเถอะ แล้วต้องระมัดระวังเรื่องความปลอดภัยด้วย!”

“เจ้าค่ะ!” ระหว่างทางหลิงหว่านได้รับการดูแลจากเผยอวี้ แม้ว่าเขาจะมีท่าทีที่ไม่ดีต่อตนแต่เขาก็พาไปหาหลิงอวี๋อย่างปลอดภัย

นางช่วยเผยอวี้ได้สักหน่อยมันก็ควรจะทำแล้ว