บทที่ 726

เมื่อเซียวหลินเทียนพูดจบท่านจินต้าก็ตกใจตัวแข็งทื่อ

การขายแร่เหล็ก อาหารและเครื่องยาสมุนไพรให้กับฉีตะวันออกถือเป็นความผิดกบฏที่ต้องประหารเก้าชั่วโคตร!

พวกหยางต้าหู่ช่างขวัญกล้านัก!

“ท่าน… ท่านอ๋อง… หากการคาดเดาของท่านเป็นจริง… เช่นนั้นไม่มีทางที่ข้าหลวงเว่ยโจวจะไม่รู้เรื่องนี้พ่ะย่ะค่ะ!”

ท่านจินต้าตกใจจนพูดตะกุกตะกัก หากการคาดเดาของเซียวหลินเทียนเป็นจริง เช่นนั้นพวกเขาก็เข้าถ้ำหมาป่าเสียแล้ว

คนเหล่านี้กล้าทำเรื่องที่ผิดร้ายแรงเช่นนี้ หากถูกเปิดโปงขึ้นมาก็จะเป็นเช่นสุนัขจนตรอก

เซียวหลินเทียนค้นพบความร้ายแรงของสถานการณ์อีกด้วย แม้ว่าเขาจะแค่คาดเดา เรื่องจริงก็อาจมิเป็นเช่นนั้น!

แต่หากเขาคาดเดาถูกเล่า?

เซียวหลินเทียนเอ่ยเบา ๆ “ตรวจสอบอย่างเงียบ ๆ ไปก่อน อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม ห้ามข้อมูลรั่วไหลออกไปเด็ดขาด! ตรวจสอบให้ชัดเจนแล้วเรามาวางแผนระยะยาวกันอีกที!”

ท่านจินต้าพยักหน้า จากนั้นก็เช็ดเหงื่อแล้วเดินตามเซียวหลินเทียนกลับ

เซียวหลินเทียนเดินไปหออักษรด้วยความเคยชิน หลิงอวี๋เป็นคนฉลาดมีไหวพริบ ไปหานางอาจจะหาวิธีแก้ปัญหาได้

เขาเพิ่งจะเข้าไปในหออักษร ก็เห็นฉินซานกับหลิงอวี๋กำลังยืนคุยอะไรกันอยู่ ดูจากท่าทางของหลิงอวี๋แล้ว ดูเหมือนว่าทั้งสองคนคุยกันอย่างสนุกสนานทีเดียว

จู่ ๆ เซียวหลินเทียนก็นึกขึ้นได้ว่า ฉินซานกับหลิงอวี๋เป็นคู่รักกันในวัยเด็ก อีกทั้งตอนนั้นฉินซานก็อยากจะขอหลิงอวี๋แต่งงานด้วย

อารมณ์ของเขาตกต่ำลงทันที

“ท่านอ๋องเสด็จแล้ว!”

ฉินซานเห็นเขาก็ทักทายทันที

เซียวหลินเทียนพยักหน้าอย่างเย็นชา หมดอารมณ์อยากคุยกับหลิงอวี๋ไปแล้ว จึงหันหลังเดินออกไป

“เซียวหลินเทียน ท่านมีอะไรหรือไม่เพคะ?”

หลิงอวี๋ตามไปเอ่ยถาม

“ไม่มีอะไร ข้าแค่มาดู!”

เซียวหลินเทียนเห็นหลิงอวี๋ก็รู้สึกไม่พอใจ จึงเอ่ยเสียงเรียบ “เจ้าคิดหาวิธีกำจัดโรคระบาดได้แล้วหรือยัง?”

“นี่เป็นเรื่องสำคัญที่เกี่ยวกับการได้รับความดีความชอบของเจ้า เจ้าควรใส่ใจให้มากขึ้น! ยิ่งคิดวิธีแก้ปัญหาได้เร็วเท่าไหร่ เจ้าก็จะพบความสุขของเจ้าได้เร็วเท่านั้น!”