บทที่ 753

ลู่หนานอยู่ข้าง ๆ ได้ยินสิ่งนี้ จึงเอ่ยอย่างกังวล

“ท่านอ๋อง เรื่องนี้ท่านต้องฟังพระชายาพ่ะย่ะค่ะ! แม่ทัพฉินก็ติดโรคระบาดและมีไข้อยู่ตลอด พระชายายังหาวิธีช่วยเขามิได้เลยพ่ะย่ะค่ะ!”

“ท่านอ๋อง หากท่านติดเชื้อโรคระบาด พวกเราทุกคนจะหมดหนทางสิ้นพ่ะย่ะค่ะ!”

เมื่อคืนนี้เซียวหลินเทียนกระโดดลงจากหน้าผาไปเจอศพที่ติดโรคระบาด พอกลับมาแล้วหลิงอวี๋ได้ยินเรื่องนี้เข้าก็ให้พวกเขาทั้งสามคนไปฆ่าเชื้อ และกำจัดเสื้อผ้าของพวกเขาไปเลย

หลิงอวี๋ยังมิวางใจจึงให้ทุกคนกินยาป้องกันโรคระบาดด้วย

ลู่หนานเอ่ยเรื่องนี้เพียงเพื่อร่วมแสดงตามที่เซียวหลินเทียนสั่งเท่านั้น!

หยางจื้อฟางขมวดคิ้ว เขาได้ยินมาว่าฉินซานติดเชื้อ แต่หาได้เห็นด้วยตาของตนเองไม่ มีหรือจะเห็นว่าเป็นจริง!

ส่วนแม่ทัพหลี่ว์...

เมื่อวานมันมืดมาก กับหยางจื้อฟางก็มองเห็นมิชัดเจนว่าเขาได้รับบาดเจ็บหรือไม่

หยางจื้อฟางกลอกตา เซียวหลินเทียนพานายทหารที่มีความสามารถทั้งสามคนนี้มา หากยืนยันแล้วว่าพวกเขาติดเชื้อและได้รับบาดเจ็บกันหมด เช่นนั้นแม้ว่าเซียวหลินเทียนจะสงสัยพวกเขา แต่ไม่มีคนช่วยเขาก็มิกล้าทำอะไรหุนหันพลันแล่นเป็นแน่

“ท่านอ๋อง แม่ทัพทั้งสามยอมเสี่ยงมาที่เว่ยโจวเพื่อกำจัดโรคระบาด กระหม่อมในฐานะเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นก็ควรจะกระทำอะไรบ้างเช่นกัน!”

“ทรงโปรดให้กระหม่อมไปเยี่ยมแม่ทัพทั้งสามด้วยเถิด!”

หยางจื้อฟางเอ่ย พลางจ้องมองท่าทีของเซียวหลินเทียน

เซียวหลินเทียนยิ้มเย็นชา "ก็ควรจะไปเยี่ยมเสียหน่อย หากเมื่อคืนหยางต้าหู่ช่วยข้าซื้อเครื่องยาสมุนไพร แม่ทัพเผยคงมิพาตัวไปอยู่ในที่อันตราย! แม่ทัพฉินก็คงมิติดโรคระบาดที่ไม่มียารักษา… เจ้าในฐานะเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นก็ควรทำอะไรบ้างจริง ๆ แล!”

“ลู่หนาน พาข้าหลวงหยางกับหยางต้าหู่ไปดูที่หออักษรสิ…”

เซียวหลินเทียนโบกมือพลางกระแอมสองสามครั้ง “ข้าขอมิไป เช้านี้ตื่นมาแล้วรู้สึกปวดร่างกาย ลู่หนาน ประเดี๋ยวเจ้าให้พระชายามาช่วยตรวจข้าที…”

จู่​ ๆ ลู่หนานก็เอ่ยถามอย่างกังวล “ท่านอ๋อง ​เหตุใดมิรีบบอกเล่าพ่ะย่ะค่ะ! พระชายาบอกว่า อาการเริ่มต้นของการติดเชื้อโรคระบาดคือปวดเมื่อยร่างกาย เช่นนั้นจะเป็นการที่ภูมิคุ้มกันต่ำและจะติดเชื้อได้!"

“ต่อไปหากเป็นคนที่สุขภาพมิดีก็จะมีไข้และเป็นตุ่มน้ำแผลพุพอง… ท่านอ๋อง รีบตรวจเถิดพ่ะย่ะค่ะ ว่ายังมีอาการอื่น ๆ อีกหรือไม่!”