บทที่ 769

หยางต้าหู่สะดุ้งตื่นขึ้นจากการหลับใหล เผยอวี้พาคนบุกเข้าไปในเรือนใหญ่ตระกูลหยางแล้ว

พวกผู้คุ้มกันยังคงสู้กับคนของเผยอวี้อย่างหลังชนฝา แต่แม้ว่าผู้คุ้มกันเหล่านี้จะสู้ได้ แต่ก็เทียบมิได้กับกองกำลังหัวกะทิของเผยอวี้

ไม่นานผู้คุ้มกันจำนวนมากก็ถูกจัดการไป

หยางต้าหู่วิ่งออกมาอย่างรีบร้อนโดยมิได้สวมเสื้อผ้า เมื่อเห็นการต่อสู้ เขาก็อาศัยบารมีความเป็นข้าราชบริพาลของลูกชายเขาตะโกนใส่เผยอวี้

“หยุด… พวกท่านทำอะไรกัน? ลูกชายข้าเป็นผู้ตรวจ ตัวข้าก็เป็นเจ้าหน้าที่ของราชสำนัก!”

“พวกท่านทำเช่นนี้เป็นการประทุษร้ายครอบครัวเจ้าหน้าที่ของราชสำนัก ข้าจะฟ้องร้องพวกท่าน…”

“เช่นนั้นก็รอเจ้าไปถึงเมืองหลวงให้ได้ก่อนค่อยว่ากันเถอะ!”

เผยอวี้กำลังจะนำคนเข้าไปจับกุมหยางต้าหู่ แต่ทันทีเห็นว่าเขาติดกับ เขาก็รีบพุ่งเอาดาบไปจ่อที่คอของหยางต้าหู่อย่างมิเกรงใจ

“เรื่องที่พวกเจ้าสมคบคิดกับแคว้นศัตรูถูกเปิดเผยแล้ว หยางต้าหู่ หากมิอยากตายก็บอกคนของเจ้าให้วางดาบลง!”

หยางต้าหู่โกรธจนตัวสั่น “แม่ทัพ ท่านจะมาใส่ร้ายคนบริสุทธิ์ไม่ได้นะ! มาบอกว่าเราสมคบคิดกับแคว้นศัตรู ท่านมีหลักฐานหรือไม่?"

“ท่านอ๋องอี้เล่า? ตระกูลหยางของข้าจัดหาเครื่องยาสมุนไพรรวมทั้งที่พักให้กับพวกท่าน พวกท่านจะตอบแทนคุณด้วยการเนรคุณเยี่ยงนี้หรือ?”

“ข้าจะไปฟ้องร้องพวกท่าน… พวกท่านทำผิดกฎหมาย มาใส่ร้ายพวกเราเพียงเพราะคิดจะยักยอกทรัพย์สินของตระกูลหยาง พวกท่านต่างอะไรกับโจรเล่า?”

เผยอวี้หัวเราะเยาะพลางเอ่ย “ใครกันแน่ที่ทำผิดกฎหมาย? ข้าจะให้โอกาสเจ้าพูดให้มันชัดเจน… ตอนนี้ เจ้าต้องร่วมมือกับเรา!”

เผยอวี้โบกมือแล้วองครักษ์สองคนก็พุ่งเข้ามาเอาเชือกมัดหยางต้าหู่ไว้

เผยอวี้ตะคอกอย่างโกรธเกรี้ยว “หยางต้าหู่สมคบคิดกับแคว้นศัตรู ข้าทำการจับกุมเขาตามคำสั่งของท่านอ๋องอี้ หากพวกเจ้ามิวางอาวุธลง จะถูกฆ่าอย่างไร้ความเมตตา!”

ผู้คุ้มกันบางคนเห็นว่าตนสู้กลุ่มหัวกะทิมิไหวจึงทิ้งอาวุธ