บทที่ 836

เมื่อได้ยินสิ่งนี้หลิงอวี๋ก็รู้สึกว่าใจหนักอึ้ง จากสิ่งที่ท่านอดีตเสนาบดีบอก ท่านตาก็รู้สึกรักพวกเขาเช่นกัน

เขาสัญญาว่าจะมารับนางกับหลิงเสี่ยง แต่กลับมิมา หรือว่าท่านตาจะไม่มีชีวิตอยู่แล้ว?

“ข้าสงสัยว่า อาจจะเกิดอะไรขึ้นกับท่านตาของเจ้า มิเช่นนั้นเขาไม่มีทางผิดสัญญาแน่!”

ท่านอดีตเสนาบดียิ้มอย่างขมขื่นพลางเอ่ย “ข้าให้คนไปตามสืบมาหลายปีแล้ว แต่ไม่มีข่าวเกี่ยวกับท่านตาของเจ้าเลย! มิรู้ด้วยซ้ำว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่!”

หลิงอวี๋กำลังแยกแยะสิ่งที่ท่านอดีตเสนาบดีบอกพลางเอ่ยถาม “ท่านปู่ ท่านแม่ของข้าทิ้งอะไรไว้ให้เราหรือไม่? แต่ข้ามิได้หมายถึงสินสอดอะไรแบบนั้น!”

สีหน้าของท่านอดีตเสนาบดีเปลี่ยนไปเล็กน้อย แล้วมองหลิงอวี๋อย่างประหม่า

หลิงอวี๋เอ่ยเสียงเรียบ “ท่านปู่ ท่านพูดมาถึงเพียงนี้แล้ว อย่าได้ปิดบังเลย!”

ท่านอดีตเสนาบดีมองหลิงอวี๋ จากนั้นจึงยืนขึ้น เดินโซเซไปที่ด้านหลังเตียง ขยับเตียงจนเผยให้เห็นผนังด้านหลัง

ท่านอดีตเสนาบดีได้หยิบอิฐที่เคลื่อนย้ายได้ออกจากผนัง จากนั้นก็หยิบถุงผ้าออกมาใบหนึ่งแล้วยัดอิฐกลับเข้าไป

“แม่ของเจ้าให้สิ่งนี้มาครึ่งเดือนก่อนที่นางจะตาย! นางบอกว่าหากสักวันหนึ่งนางตาย ก็ให้มอบสิ่งนี้ให้กับท่านตาของเจ้า!”

“ตอนนี้ไม่มีข่าวคราวท่านตาของเจ้าเลย ข้าขอมอบสิ่งนี้ให้กับเจ้าแล้วกัน!”

หลิงอวี๋รับถุงผ้ามาอย่างระมัดระวัง ในขณะที่กำลังจะเปิดดู ท่านอดีตเสนาบดีก็กดมือของนางไว้

“อาอวี๋ เจ้าต้องคิดให้ดี เรื่องบางเรื่องหากมิรู้ก็อย่าได้ไปแตะต้องมันเลย รู้แล้วอาจจะมิใช่เรื่องดี!”

หลิงอวี๋ครุ่นคิด แล้วเปิดมันออกอย่างเด็ดขาด

ในถุงผ้ามีจี้หยกอยู่ หลิงอวี๋มองมันอย่างสงสัย มันเป็นจี้หยกที่เป็นรูปแบบมังกร

ตอนนี้นางได้ศึกษาหยกทั้งหมดในใต้หล้านี้แล้ว ลวดลายบนจี้หยกนี้มิใช่รูปแบบของฉินตะวันตก นางเห็นอักขระที่สลักอยู่บนนั้น อักขระเหล่านี้มิใช่ตัวอักษรของฉินตะวันตกด้วยเช่นกัน

“นี่เขียนว่าอะไรหรือเจ้าคะ?” หลิงอวี๋มิเชื่อว่าท่านอดีตเสนาบดีจะมิเคยเห็นจี้หยกนี้ มิเช่นนั้นท่านอดีตเสนาบดีคงมิบอกนางว่าอย่าเปิดดู