บทที่ 839

องครักษ์ที่ขับรถม้าของเซียวหลินเทียนรีบควบม้าอย่างรวดเร็ว

หลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนมิทันระวังจึงกระแทกกัน

“เกิดอะไรขึ้น?”

เซียวหลินเทียนลูบจมูกที่เจ็บปวด พลางตะโกนด้วยความโกรธ

“ท่านอ๋อง มีคนควบม้าผ่านย่านใจกลางเมืองพ่ะย่ะค่ะ!”

องครักษ์รายงานกลับมา

เมื่อเซียวหลินเทียนได้ยินเสียงกีบม้าที่วุ่นวาย เขาก็ยกม่านรถแล้วกระโดดออกไป

หลิงอวี๋เปิดม่านรถ เห็นม้าตัวสูงสองตัวควบม้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว คนที่อยู่ข้างทางก็วิ่งหลบกันวุ่นวาย บางคนก็ชนเข้ากับแผงขายของริมถนนด้วย

ม้าตัวสูงสองตัวนั้นตามหลังกันไปติด ๆ ด้านหน้าเป็นสตรีที่แต่งตัวเหมือนชนชาติอื่น

นางสวมชุดสีฉูดฉาด ผมยาวของนางถักอยู่รอบหน้าผากของ และด้านบนก็มีสร้อยไข่มุกสีสวยห้อยอยู่บนนั้นด้วย

ผิวของสตรีผู้นั้นเป็นสีข้าวสาลีที่ดูสุขภาพดี ฟันของนางเป็นสีมุก เป็นหญิงงามคนหนึ่งเลย

ก่อนที่หลิงอวี๋จะมองเห็นใบหน้าของนางได้ชัดเจน ม้าที่อยู่ข้างหลังสตรีผู้นั้นก็ตามมาทัน

สตรีผู้นั้นเฆี่ยนม้าแล้วพุ่งไปข้างหน้าต่อ

แต่มันก็สายเกินไปแล้ว ม้าที่อยู่ข้างหลังตามทันแล้ว บุรุษที่อยู่บนหลังม้าก็มิสามารถหยุดได้แล้วชนเข้าม้าของสตรีผู้นั้นทันที

ม้าของสตรีผู้นั้นตกใจกลัวแล้วเบี่ยงไปด้านข้าง ชนเข้าแผงขายของหลายร้าน

“เสี่ยวอวี้ หลบเร็วเข้า!”

สตรีคนหนึ่งกรีดร้องออกมา

เซียวหลินเทียนเห็นเด็กหญิงอายุสิบขวบยืนอยู่หน้าแผงขายของ นางตกใจมากจนมิรู้ด้วยซ้ำว่าจะหลบอย่างไร

เมื่อเห็นว่าม้าของสตรีผู้นั้นกำลังจะชนเด็กผู้หญิง เซียวหลินเทียนก็เริ่มวิตกกังวล จึงรีบพุ่งตัวเข้าไปอุ้มเด็กหญิงไว้ในอ้อมแขนของเขาแล้วหลบ

เกือบจะในเวลาเดียวกัน สตรีผู้นั้นก็กรีดร้องและพยายามอย่างหนักที่จะควบคุมม้า

แต่ม้าก็ยังชนแผงขายของที่เด็กสาวยืนอยู่ ม้าร้องด้วยความเจ็บปวดและกระโดดยกขาขึ้น หญิงสาวก็ถูกเหวี่ยงตกลงจากหลังม้าด้วย

บุรุษที่ตามหลังมาก็รีบลงจากหลังม้า ไปรับสตรีผู้นั้นไว้ก่อนที่นางจะตกลงพื้น