บทที่ 863

ท่านอ๋องเฉิงมองหลิงอวี๋อย่างลำบากใจ พลางเอ่ยเสียงเข้ม “ข้าได้ไปตรวจสอบแล้ว ไม่มีเก้าอี้ที่เจ้าว่า และไม่มีคนชุดดำที่ถูกยาสลบด้วย!”

“ในพระตำหนักหย่งเหอ นอกจากพวกเจ้าแล้ว ข้ามิพบสิ่งใดที่น่าสงสัยเลย!”

“ท่านอ๋องเฉิง มีอะไรที่ท่านมองข้ามไปหรือไม่?”

หลิงอวี๋เอ่ยอย่างกังวล “วังใหญ่โตถึงเพียงนี้ หากพวกนางมิได้อยู่ในพระตำหนักหย่งเหอ บางทีอาจซ่อนตัวอยู่ที่อื่นหรือไม่?”

เฮ่อจู้หัวเราะเยาะพลางเอ่ย “หลิงอวี๋ จะตายอยู่แล้วยังกล้าพูดเรื่องไร้สาระใส่ร้ายผู้อื่นอีกหรือ! ในวังมีกองทัพหลวงคอยลาดตระเวนอยู่ทุกหนทุกแห่ง คนชุดดำสามคนรวมกับคนลึกลับที่แปลกประหลาดที่เจ้าว่า รวมทั้งหมดมีสี่คน!”

“กองทัพหลวงจะมิพบที่อยู่ของพวกเขาเลยได้เยี่ยงไร? พวกเขาจะซ่อนตัวอยู่ที่อื่นได้เยี่ยงไร? เจ้าจะใส่ร้ายกองทัพหลวงที่ไม่ปฏิบัติหน้าที่อย่างซื่อสัตย์หรือ?”

“เจ้าสังหารจ่างหนิง จึงจงใจสร้างเรื่องคนชุดดำเหล่านี้ขึ้นมาหลอกลวงองค์จักรพรรดิเพื่อจะได้หลุดพ้นจากการลงโทษ! เจ้าช่างน่ารังเกียจจริง ๆ!”

“ลากตัวออกไป! ประหาร!”

จักรพรรดิอู่อันมิอดทนอีกต่อไปแล้ว หลังจากออกคำสั่ง องครักษ์ของกองทัพหลวงหลายคนก็พุ่งมาข้างหน้าทันที

“เสด็จพ่อ!”

เซียวหลินเทียนคุกเข่าลง “ลูกเชื่อว่าหลิงอวี๋ไม่มีทางโกหกพ่ะย่ะค่ะ! ขอให้เสด็จพ่อให้เวลาหลิงอวี๋สามวัน ลูกจะช่วยหลิงอวี๋พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนางได้อย่างแน่นอน!”

“เสด็จพ่อ หากหลังจากสามวันแล้วหลิงอวี๋มิสามารถช่วยเฮ่ออัน และลูกไม่มีหลักฐานที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนาง! ลูกยินดีที่จะตายไปพร้อมกับนางพ่ะย่ะค่ะ!”

หา...

จักรพรรดิอู่อันมองเซียวหลินเทียนอย่างประหลาดใจ สีหน้าดูมืดมนมิชัดเจน

เขามิคาดคิดเลยว่าบุตรชายผู้นี้จะยอมเอาความตายมาซื้อเวลาสามวันให้หลิงอวี๋!

ฮองเฮาเว่ยกัดฟันอย่างเงียบ ๆ แม้ว่านางอยากฆ่าหลิงอวี๋ทันที แต่นางก็อยากฆ่าเซียวหลินเทียนด้วย

นี่คือสิ่งที่เซียวหลินเทียนพูดออกมาเอง หากมิพบหลักฐาน เขาจะตายไปพร้อมกับหลิงอวี๋!