บทที่ 873

เผยเหลียนมิพอใจเล็กน้อย นางทำปากเบะพลางเอ่ย “ท่านพี่ อย่ายกย่องนางนักเลย! ข้ามิเชื่อ เหตุใดข้าจะสู้นางมิได้เล่า?”

ฮูหยินเผยโปรดปรานเผยเหลียนเป็นอย่างมาก นางจ้างครูสอนดนตรี หมากล้อม อักษรศิลป์ และการวาดภาพที่มีชื่อเสียงมากมายมาสอนนางตั้งแต่ยังเป็นเด็ก

เผยเหลียนเองก็ฉลาดเช่นกัน นางสามารถเรียนดนตรี หมากล้อม อักษรศิลป์ และการวาดภาพได้ดี ทั้งยังแสดงออกมาได้ดีอีกด้วย

เผยอวี้เองก็ชอบน้องสาวผู้นี้มาก นางมิได้เห็นแก่ตัวเหมือนเซียวทงกับฉินรั่วซือ เผยอวี้จึงเอ่ยกับนางอย่างใจเย็น เพื่อให้นางมิมองคนอื่นด้วยอคติ

“หลิงหว่านรู้จักเครื่องยาสมุนไพรมากมาย นางออกไปครั้งนี้ ยังช่วยพระชายาอ๋องอี้ดูแลผู้ป่วยโรคระบาดอีกด้วย!”

“ครั้งเมื่อข้าได้รับบาดเจ็บสาหัส ก็เป็นหลิงหว่านที่วิ่งไปขอความช่วยเหลือโดยมิคำนึงถึงอันตราย จึงได้ช่วยข้าขึ้นมาจากกับดักได้!”

“อีกอย่าง ตอนนั้นข้าขยับตัวมิได้เลย แต่นางก็ยังดูแลข้า ให้ยาข้ากินทุกวันทั้งยังช่วยซักเสื้อผ้าให้ข้าด้วย!”

“เหลียนเอ๋อร์ นางนับว่าเป็นผู้มีพระคุณของข้าเช่นกัน! หากไม่มีนาง เจ้าก็ไม่มีพี่ชายแล้ว! เจ้าคิดว่ามันเหมาะสมหรือไม่ที่จะเอ่ยวาจารุนแรงถึงผู้มีพระคุณของข้าเช่นนี้?”

เผยเหลียนฟังแล้วก็หน้าแดงเล็กน้อย

แต่ฮูหยินเผยกลับกังวลมากขึ้น นางจ้องมองเผยอวี้แล้วเอ่ย “แม้ว่านางจะดูแลเจ้า เราก็มอบของกำนัลให้นางเพื่อแสดงความขอบคุณแล้ว! มันควรด้วยหรือที่เจ้าจะเอ่ยถึงเรื่องนี้?”

“เผยอวี้ ข้าผู้เป็นมารดาจะบอกเจ้าให้ อย่าคิดที่จะแต่งงานกับนาง ข้าไม่มีวันเห็นด้วยเด็ดขาด!”

“หากเจ้ากล้าแต่งงานกับนาง ก็ต้องข้ามศพข้าไปก่อน!”

เผยเหลียนรีบดึงท่านแม่ไว้เพื่อให้บรรยากาศสงบลงพลางเอ่ย

“ท่านแม่ พูดอะไรไร้สาระเจ้าคะ! ท่านพี่แค่ขอบคุณนางเท่านั้น มิได้บอกว่าจะแต่งงานกับนางเสียหน่อย! หากมีคนได้ยินท่านแม่พูดเช่นนี้ ถึงท่านพี่มิแต่งก็ต้องแต่งหนาเจ้าคะ!”

“ไปเถิด มีเรื่องอะไรกลับไปแล้วค่อยคุยกัน!”

เผยเหลียนดึงท่านแม่เดินไปข้างหน้า จู่ ๆ เผยอวี้ก็รู้สึกมิสบายใจเพราะฮูหยินเผย จึงเอ่ยกับพวกผู้คุ้มกันของตน

“พวกเจ้าไปส่งฮูหยินกับคุณหนูกลับเรือนก่อน ข้ามีเรื่องต้องไปจัดการก่อนกลับ!”

เผยอวี้จากไปทันทีหลังจากบอก