บทที่ 880

เมื่อเห็นท่าทีกระตือรือร้นของหลิงอวี๋ ท่านจินต้าก็มีแรงใจขึ้นมา แล้วเอ่ยต่อ

“ข้าก็ได้ยินมาจากคำบอกเล่าเช่นกัน มิรู้รายละเอียดมากนัก... ว่ากันว่ายิ่งพลังวิญญาณของพวกเขายิ่งฝึกจนอยู่ขั้นสูงเท่าไร ความสามารถก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น สามารถควบคุมอากาศให้เป็นดาบได้ ควบแน่นน้ำให้เป็นน้ำแข็งได้ ทั้งยังผนึกวิญญาณได้ด้วย! ใช้สัตว์เทพมาใช้ประโยชน์ส่วนตัวได้อีก!”

เซียวหลินเทียนฟังแล้วก็ตะลึง เขากับท่านจินต้ามิเคยคุยกันถึงตำนานเหล่านี้เลย เขามืรู้จริง ๆ ว่ามีชนเผ่าที่มีวรยุทธที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้อยู่ในใต้หล้าด้วย

“ท่านจินต้า เช่นนั้นตามที่ท่านบอก หากเราเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่มีพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งเช่นนี้ วรยุทธของข้าก็อ่อนแอมากสำหรับพวกเขาใช่หรือไม่?”

ท่านจินต้าพยักหน้าอย่างระมัดระวัง “หากตำนานเป็นเรื่องจริง วรยุทธของท่านอ๋องก็อ่อนแอสำหรับพวกเขาอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ!”

เซียวหลินเทียนตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ส่ายหัวพลางเอ่ย “ข่าวลือทั้งหมดมันเกินจริงไป! ข้ามิเชื่อว่าจะมีคนที่แข็งแกร่งเช่นนี้ในใต้หล้า!”

แต่หลิงอวี๋กลับมิได้มองในแง่เดียวกับเซียวหลินเทียน ตัวนางเองเป็นคนที่ข้ามมิติมา ทั้งยังมีอาวุธเทพแบบมิติอีก ดังนั้นจึงสมเหตุสมผลที่ใต้หล้านี้จะมีคนแข็งแกร่งที่มีพลังวิญญาณ

“ท่านจินต้า ท่านไปสืบมาอีกเถิด ข้าอยากรู้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเผ่ากลืนวิญญาณนี้! มีชนเผ่าเช่นนี้เฉพาะแค่ในเยวี่ยใต้เท่านั้น หรือมีชนเผ่าเช่นนี้ในฉินตะวันตกด้วย!”

“จริงสิ คนลึกลับผู้นั้นมีความสามารถที่ทำให้ข้ามิสบายใจ! อาจเป็นเพราะข้าสัมผัสได้ถึงความสามารถเช่นนี้ของเขาก็เป็นได้!”

หลิงอวี๋กังวลว่าเซียวหลินเทียนกับท่านจินต้าจะมิใส่ใจคำพูดของตนเอง จึงเอ่ย

“เซียวหลินเทียน ตอนที่หม่อมฉันถูกวางยา หลิงเสี่ยงก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดของหม่อมฉันมิใช่หรือ? ในทางการแพทย์เราสองคนได้มีการเชื่อมความรู้สึกต่อกัน!”

“แต่หากใช้พลังวิญญาณของวรยุทธของพวกท่านเพื่ออธิบาย ก็คือหลิงเสี่ยงกับหม่อมฉันเองก็มีพลังวิญญาณเช่นกัน สามารถสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของฝ่ายตรงข้าม!”

“แต่หลิงเสี่ยงสัมผัสได้เฉพาะของหม่อมฉันเท่านั้น และความสามารถในการรับรู้ของหม่อมฉันก็แข็งแกร่งกว่าเขา ความเจ็บปวดจากอาการบาดเจ็บของพวกท่าน หม่อมฉันก็สัมผัสได้!”

เซียวหลินเทียนมองหลิงอวี๋อย่างประหลาดใจ ก่อนหน้านี้หลิงอวี๋มิเคยเอ่ยถึงเรื่องนี้มาก่อน เขายังคิดว่านางกับหลิงเสี่ยงเป็นฝาแฝดกัน จึงได้มีความสามารถในการรับรู้เช่นนี้