บทที่ 911

หลิงอวี๋รู้สึกผิดเล็กน้อย ในฐานะคนในยุคใหม่ นางมิเชื่อเรื่องการหลั่งเลือดพิสูจน์สายสัมพันธ์เลย

วันนี้เรื่องการหลั่งเลือดพิสูจน์สายสัมพันธ์ในวันนี้นางทำอะไรบางอย่างไปจริง ๆ!

เพียงแต่ว่างานป้องกันนี้มิได้เพิ่งทำในวันนี้ ก่อนหน้านี้ได้ยินมาว่าชิวเหวินซวงไปยุยงเซียวหลินเทียนว่าตนได้ใช้อุบายในตอนที่หลั่งเลือดพิสูจน์สายสัมพันธ์

ตอนนั้นหลิงอวี๋มีลางสังหรณ์ว่า เรื่องทำนองเดียวกันนี้จะเกิดขึ้นอีกครั้ง นางจึงบอกแม่นมลี่กับฉีเต๋อว่าหากมีคนในวังมารับตัวหลิงเยวี่ยไป ให้ป้อนยาที่ตนทำขึ้นเป็นพิเศษให้หลิงเยวี่ย

หลิงอวี๋กังวลว่าเลือดจะมิสามารถหลอมรวมกันได้ ทำให้จักรพรรดิอู่อันมีข้ออ้างที่จะประหารตนกับหลิงเยวี่ย

หลังจากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ หลิงอวี๋รู้สึกว่ามาตรการป้องกันของตนนั้นมีความจำเป็นอย่างมาก!

หากเลือดของเซียวหลินเทียนกับหลิงเยวี่ยมิหลอมรวมกันในวันนี้ เช่นนั้นตนกับหลิงเยวี่ยก็จบสิ้นแล้ว แม้แต่เซียวหลินเทียนกับไทเฮาก็มิสามารถปกป้องตนได้

หลิงอวี๋มิเสียใจที่ใช้อุบายในเรื่องนี้เลย!

แม้ว่านางจะรู้สึกผิดเล็กน้อย แต่ก็มิรู้สึกเสียใจกับเซียวหลินเทียน

หลิงเยวี่ยเป็นลูกของเซียวหลินเทียนจริง ๆ นางแค่ใช้วิธีของตนเพื่อปกป้องความปลอดภัยของลูกชายตนเอง!

“ท่านแม่ ข้ามิอยากเข้าวังอีกแล้ว!”

หลิงเยวี่ยกอดคอของหลิงอวี๋แล้วกระซิบเบา ๆ “คนพวกนั้นน่ากลัวมาก! พวกเขาแทงนิ้วของเยวี่ยเยวี่ยทุกครั้งเลย!”

หลิงอวี๋จูบเขาอย่างปลอบโยน และรู้สึกเศร้าเล็กน้อย

เยวี่ยเยวี่ยผิดอะไรกัน?

เห็น ๆ อยู่ว่าเขาเป็นหลานชายสายตรงของตระกูลเซียว แต่เขามิได้รับการต้อนรับจากตระกูลเซียวเลยตั้งแต่เกิด ตัวตนของเขาถูกตั้งคำถามอยู่หลายต่อหลายครั้ง!

พ่อแท้ ๆ ของเขามิเต็มใจที่จะยอมรับตัวตนของเขาอย่างเปิดเผย ปู่แท้ ๆ ก็ทดสอบเขาครั้งแล้วครั้งเล่า!

เด็กคนนี้ฉลาดมาก ถึงแม้จะมิพูดแต่ก็มีความมิพอใจอยู่

“หากมิชอบไปก็มิต้องไป!”