บทที่ 92

“หลิงอวี๋ เจ้ายังไร้ยางอายอยู่อีกรึ! ปลอมแปลงเทียบเชิญของไทเฮามีความผิดมหันต์!”

“เจ้ายังขวัญกล้าติดสินบนขันทีเซี่ย แม่นมเว่ยและราชองครักษ์ผางรึ ทั้งหมดทั้งมวลนี้มิรู้มีความผิดตั้งเท่าใดแล้ว!”

เจิงจื่ออวี้แสร้งทำเป็นกล่าวอย่างประหลาดใจ

“ได้ยินมานานว่าชายาอ๋องอี้ไร้กาลเทศะ นึกไม่ถึงว่าจะไร้กาลเทศะถึงขั้นนี้!”

“ปลอมแปลงเทียบเชิญ ติดสินบนข้าราชบริพาล ช่างขวัญกล้าเทียมฟ้าจริง ๆ!”

“นางปลอมแปลงเทียบเชิญแค่เพื่อโผล่หน้ามาในวังหลวงรึ? มิน่า วันนี้ถึงแต่งตัวสวยพริ้งเยี่ยงนี้! นี่กำลังคิดจะล่อลวงผู้ใดอีกอยู่หรือไม่?”

“ท่านอ๋องอี้พิกลพิการแล้ว บางทีอาจไม่ทำให้นางพออกพอใจได้ ฉะนั้นจึงรีบหาคนเกาะกินคนใหม่!

ฝูงชนด้านล่างต่างครหากันกระจัดกระจาย วิพากษ์วิจารณ์กันทุกรูปแบบ…

จักรพรรดิอู่อันฟังได้ไม่ชันเจนนัก ก่อนจะเริ่มเดือดดาลขึ้น เขาลอบมองไปทางขันทีเซี่ยด้วยแววตาไม่พอใจ

ขันทีเซี่ยรีบคุกเข่าลงพื้นทันควันกล่าวคำ “ฝ่าบาท กระหม่อมถูกใส่ไคล้พ่ะย่ะค่ะ! เทียบเชิญนั้นเป็นของจริง กระหม่อม แม่นมเว่ยและราชองครักษ์ผางล้วนไม่เคยรับเงินของพระชายาอ๋องอี้เลยพ่ะย่ะค่ะ!”

“ไยจะไม่รับ? หลิงอวี๋ยอมรับกับปากหมดแล้ว ขันทีเซี่ย ท่านอย่าเถียงข้าง ๆ คู ๆ เลย”

“ฝ่าบาททรงไว้พระทัยท่านถึงเพียงนี้ ท่านกลับทำเรื่องผิดทำนองคลองธรรมเช่นนี้ลงไปได้เยี่ยงไร!”

ชายาผิงหยางมีท่าทีโกรธแค้นชิงชังเป็นอย่างยิ่ง

ขันทีเซี่ยจดจำนางขึ้นใจพลางกล่าวคำ

“ฝ่าบาท โปรดอนุญาตให้กระหม่อมยืนยันกับพระชายาอ๋องอี้เถิดพ่ะย่ะค่ะ หากยืนยันได้ว่ากระหม่อมรับเงินของพระชายาอ๋องอี้จริง กระหม่อมยินดีถูกห้าม้าแยกร่าง(1)พ่ะย่ะค่ะ!”

“ข้าอนุญาต!” จักรพรรดิอู่อันอารมณ์เย็นลงและรู้สึกว่าเรื่องนี้มีลับลมคมในเช่นกัน

ขันทีเซี่ยติดตามตนมาเกือบจะสามสิบปีแล้ว แต่ไหนมาก็ไม่เคยรับสินบนจากขุนนางระดับสูงมาก่อน และการวางตัวของเขาก็ทำให้จักรพรรดิอู่อันยังเชื่อใจอยู่

“เสี่ยวเซี่ย ไปนำเทียบเชิญมาให้ข้าตรวจสอบเสีย!”

ขันทีเซี่ยกล่าวกับขันทีน้อยเซี่ย

หลิงอวี๋ชะงักไปชั่วขณะ เหตุใดขันทีเซี่ยต้องทำยุ่งยากเช่นนี้ ทั้ง ๆ ที่เรื่องนี้กล่าวให้กระจ่างได้ในประโยคเดียว?

แลเห็นท่าทีไทเฮาชมละครอยู่ด้านบน หัวใจหลิงอวี๋ก็สั่นสะท้าน

ไทเฮามอบเทียบเชิญแก่ตนเนื่องจากพระคุณช่วยชีวิต และยังอยากให้ตนสร้างชื่อในราชสำนัก

ยามนี้ไทเฮาไม่ต้องการเปิดเผยเหตุผลที่เชื้อเชิญนางเป็นการส่วนต้ว มิใช่ว่ายังอยากหยั่งเชิงคนสักหน่อยเหมือนตอนปากประทางเข้าวังหลวงหรือ?

ครั้นนึกถึงสิ่งที่แม่นมลี่เอ่ยถึงอดีตของไทเฮาในตนฟังว่า ไทเฮาคือวีรสตรีที่ชีวิตเปี่ยมไปด้วยเรื่องราวแห่งตำนาน

หากตนไร้ซึ่งคุณสมบัติโดดเด่น คิด ๆ ไปแล้วความสัมพันธ์มิตรภาพระหว่างไทเฮากับนางคงถึงเวลาสิ้นสุดแล้ว!

ขันทีน้อยเซี่ยรับเทียบเชิญจากมือหลิงอวี๋ ก่อนจะส่งมอบให้ขันทีเซี่ย