บทที่ 929

ยังมิทันที่หลิงอวี๋จะพูดอะไร จู่ ๆ เปียวจื่อก็นึกขึ้นถึงเรื่องที่สำคัญที่สุดที่เขายังมิได้บอกกับหลิงอวี๋จึงเอ่ยออกไป

“พระชายา ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญกว่านั้น เราเพิ่งรู้มาเมื่อคืนนี้… ได้ยินมาว่าตระกูลจ้าวได้เลือกที่ตั้งโรงงานในหมู่บ้านตระกูลหลี่ และกำลังเตรียมจะทำโรงงานยาด้วยขอรับ!”

“นายน้อยเสี่ยวห่าวได้ยินข่าวเมื่อคืนนี้ ก็ไปสืบข่าวจนข้ามคืนเลย!”

“ท่านว่าตระกูลจ้าวเล็งเป้าหมายมาที่ท่านอยู่หรือไม่?”

หัวใจของหลิงอวี๋เต้นรัว นี่คงเป็นฝีมือของจ้าวเจินเจินกับพระชายาเส้าสินะ!

เมื่อเห็นโรงงานยาของตนขายยาให้กับกองทัพ และได้รับคำชมและเงินทองจากองค์จักรพรรดิ ก็เลยรู้สึกอิจฉาตาร้อน

พวกเขาไม่มีความสามารถในการเริ่มต้นกิจการด้วยตนเอง ดังนั้นจึงคิดจะคัดลอกประสบการณ์ความสำเร็จของตนใช่หรือไม่?

ชาวบ้านในหมู่บ้านตระกูลหลี่มีประสบการณ์ในการแสวงหาผลกำไรแล้ว หากตระกูลจ้าวให้เงินเพิ่มอีกเล็กน้อย พวกเขาจะขายกลยุทธ์ทางการค้าของโรงงานยาให้กับตระกูลจ้าวแน่นอน

“รังแกกันมากเกินไปแล้ว!”

หลิงอวี๋กัดฟัน แล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกแย่

พระชายาเส้าให้ตงจู๋ลักพาตัวตนเองในวัง นางยังมิได้คิดบัญชีด้วยเลย ตอนนี้ยังพยายามจะโจมตีโรงงานยาของตนเองอีก นี่มันทนมิได้แล้ว!

“เปียวจื่อ เจ้าให้เสี่ยวหาวไปสืบให้ละเอียดยิ่งขึ้น พวกเขาเตรียมที่จะผลิตยาอะไร? เสี่ยวหาวต้องใส่ใจกับการซื้อเครื่องยาสมุนไพรด้วย อย่าให้ถูกพวกเขาผูกขาดไป!”

ทันใดนั้นหลิงอวี๋ก็นึกถึงบางสิ่ง แล้วเอ่ยเบา ๆ “ให้เสี่ยวหาวระวังเป็นพิเศษ เราต้องเก็บยาให้เพียงพอสำหรับมอบให้กองทัพด้วย!”

ครั้งที่แล้วเซียวทงต้องการโรงงานยา หลิงอวี๋ก็ไปหาองค์จักรพรรดิมาครั้งหนึ่งแล้ว ครั้งนี้หากมิสามารถส่งสินค้าได้ตรงเวลา คงเป็นไปมิได้ที่จะเข้าไปหาองค์จักรพรรดิได้อีก!

“ขอรับ พระชายา ข้าจะบอกนายน้อยเสี่ยวหาวอย่างแน่นอน!”

หลิงอวี๋บอกเขาเพิ่มเติมก่อนจะขึ้นไปชั้นบน

มู่หรงชิ่งยืนอยู่ที่หน้าต่างแล้วมองลงไป หลิงอวี๋เห็นนางมองไปรอบ ๆ อย่างสงสัย ก็สงบอารมณ์ของตนแล้วเดินเข้าไป

“พี่หญิงหลิงอวี๋ ข้าได้ยินชายผู้นั้นเรียกเจ้าว่าพระชายา หรือว่าเจ้าคือพระชายาอ๋องอี้ชื่อหลิงอวี๋ใช่หรือไม่?”