บทที่​ 934

“เรื่องอันใด?”

เซียวหลินเทียนเองก็เขินอายมิกล้ามองหลิงอวี๋​ และนั่งลงตรงข้ามนาง

หลิงอวี๋เล่าเรื่องที่กู่ซุ่ยได้ยินมาให้เขาฟัง สุดท้ายก็เอ่ยใบหน้าขมขื่น “ท่านก็รู้เรื่องความแค้นของตระกูลเรากับครอบครัวองค์ชายเว่ย หากหว่านเอ๋อร์ถูกบังคับให้แต่งงานไปเป็นภรรยาน้อยในตำหนักองค์ชายเว่ยจริง ๆ​ หม่อมฉันพนันได้เลยว่า ในหนึ่งเดือนนางจะต้องถูกพระชายาเว่ยสังหารเป็นแน่!”

เซียวหลินเทียนตกใจเล็กน้อย เหตุใดหลิงเยี่ยนจึงมีความคิดเลวร้ายเช่นนี้ได้กัน?

“เซียวหลินเทียน​ ตอนนี้หลิงหว่านก็มิสามารถหนีได้ หากนางหนีไป ป้าสะใภ้ใหญ่ของหม่อมฉันต้องทุกข์ทรมาน! หม่อมฉันทำได้เพียงพูดเรื่องแต่งงานกับหลิงหว่านโดยเร็วที่สุดเท่านั้น!”

หลิงอวี๋เอ่ยอย่างร้อนใจ “เดิมทีหม่อมฉันคิดว่าจะให้หลิงหว่านแกล้งป่วย แต่กังวลว่าวิธีนี้จะมิได้ผล! ฮองเฮาเว่ยจะต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อพิสูจน์ว่าหลิงหว่านกำลังหลอกลวงองค์จักรพรรดิอย่างแน่นอนเพคะ!”

เซียวหลินเทียนปวดหัวมาก​ เขาคิดพลางเอ่ย “เช่นนั้นเจ้าก็เลือกคนที่คู่ควรกับหลิงหว่านในหมู่สหายกับองครักษ์ของข้าดีหรือไม่ ข้ารับประกันได้ว่าคนของข้าจะปฏิบัติต่อหลิงหว่านอย่างดี!”

หลิงอวี๋ยิ้มขมขื่น “หม่อมฉันก็คิดเรื่องนี้เช่นกันเพคะ… ลู่หนานมิเหมาะ​ จ้าวซวนก็แต่งงานแล้ว… หลู่ชิ่งยังเด็กอยู่เลย​ เฉาอี้ก็ดูจะเหมาะสมอยู่...”

“เพียงแต่หม่อมฉัน... หม่อมฉันคิดว่าการทำเช่นนี้มันผิดศีลธรรมนิดหน่อย! หากท่านไปพูด​ เฉาอี้ก็จะมิขัดคำสั่งอย่างแน่นอน แต่สิ่งที่หม่อมฉันหวังก็คือ หลิงหว่านจะได้แต่งงานกับชายที่นางชอบและเขาก็ชอบนางเช่นกัน!”

“สามีภรรยาต้องใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดชีวิต หม่อมฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าหลิงหว่านจะมีความสุข!”

แม้ว่าเซียวหลินเทียนจะรู้สึกว่าคำขอของหลิงอวี๋นั้นมากเกินไปเสียหน่อย แต่เขารู้ดีถึงความรู้สึกของหลิงอวี๋ที่มีต่อหลิงหว่าน​ จึงครุ่นคิดพลางเอ่ย

“วันพรุ่งเจ้าไปคุยกับหลิงหว่านดู หากนางเต็มใจ ข้าจะไปถามเฉาอี้ดู!”

หลิงอวี๋มองเซียวหลินเทียน แล้วจู่​ ๆ​ ก็เอ่ยเบา ๆ “หม่อมฉันมีตัวเลือกหนึ่งเพคะ... เซียวหลินเทียน ท่านลองไปถามเผยอวี้ดูทีเถิด!”

“ตอนที่อยู่เว่ยโจว หม่อมฉันรู้สึกว่าเผยอวี้ก็มิได้รังเกียจหลิงหว่าน​ และหลิงหว่านเองก็ดูชอบพอเผยอวี้เช่นกัน หากเขาเต็มใจ พวกเขาคงจะเป็นคู่รักที่ดีทีเดียวเพคะ…”

เผยอวี้?

เซียวหลินเทียนตะลึง