บทที่​ 936

ป้าสะใภ้ใหญ่รีบเช็ดน้ำตาแล้วเอ่ยกับหลิงอวี๋อย่างอ้อนวอน “อาอวี๋ เจ้าฉลาดถึงเพียงนั้น​ เจ้าช่วยน้องสาวคิดหน่อยเถิด!”

“หว่านเอ๋อร์จะต้องมิเป็นภรรยาน้อยขององค์ชายเว่ยเด็ดขาด! เช่นนั้นท่านปู่กับท่านลุงของเจ้าจะต้องโกรธแย่แน่​!”

“ป้าสะใภ้ใหญ่มิต้องกังวล อย่าว่าหว่านเอ๋อร์มิยอมเลย แม้แต่ข้าเองก็จะมิยอมให้หว่านเอ๋อร์ไปเป็นภรรยาน้อยเด็ดขาด!”

หลิงอวี๋ปลอบใจทั้งสองคน “หลิงเยี่ยนยังมิได้บอกฮองเฮาเว่ยเรื่องความคิดนี้ ดังนั้นเราต้องชิงให้หลิงหว่านหมั้นหมายก่อนที่นางจะเอ่ยปาก​ เพื่อสกัดความคิดของฮองเฮาเว่ยออกไป!”

ป้าสะใภ้ใหญ่เอ่ยอย่างกังวล “แต่ในเวลานี้​ จะไปหาใครที่ไหนมาหมั้นกับหลิงหว่านได้เล่า?”

หลิงอวี๋จับมือของหลิงหว่านแล้วเอ่ยอย่างจนใจ “ข้าคิดสามวิธีไว้ให้เจ้า วิธีแรกคือการหมั้นหมายกับเฉาอี้องครักษ์ของเซียวหลินเทียน!”

“เฉาอี้เป็นคนตรงไปตรงมาและมีความภักดีต่อเซียวหลินเทียนมาก หากเจ้ามิอยากแต่งงานกับเขา เจ้าหมั้นไว้ก่อนก็ได้!”

“หลังจากผ่านตรงนี้ไป ก็หาข้ออ้างที่จะมิแต่งงานชั่วคราวได้ แล้วหลังจากผ่านไปสองสามปี หาข้ออ้างยุติการหมั้นไปเสีย!”

ป้าสะใภ้ใหญ่ขมวดคิ้ว “นี่… จะมิส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของหว่านเอ๋อร์หรือ!”

หลิงหว่านเอ่ยอย่างกังวล “ท่านแม่ เมื่อเทียบกับการเป็นภรรยาน้อยในตำหนักองค์ชายเว่ยแล้ว ข้ายอมทำลายชื่อเสียงของตัวเองดีกว่าถูกส่งไปตาย!”

ป้าสะใภ้ใหญ่มองไปทางหลิงอวี๋ “แล้วอีกสองวิธีเล่า?”

“มีตัวเลือกอีกคนที่สามารถแต่งงานได้… เผยอวี้!”

หลิงอวี๋สังเกตสีหน้าของหลิงหว่านในขณะที่พูด นางเห็นรอยยิ้มที่มีความสุขปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลิงหว่านแต่แล้วรอยยิ้มก็จางหายไป

“ท่านพี่หลิงหลิง หยุดล้อข้าเล่นได้แล้ว! แม่ทัพเผยมีชีวิตภายหน้าที่สดใส เหตุใดเขาต้องแต่งงานกับลูกสาวขุนนางต้องโทษเช่นข้ากัน!”

“นอกจากนี้ ท่านพี่คงลืมไปว่าตอนที่แจกโจ๊ก​ ฮูหยินเผยพูดมิดีกับข้าตั้งมากมาย! ข้ากับแม่ทัพเผย... ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก!”

เป็นไปมิได้ แต่มิใช่มิยินยอม!

หลิงอวี๋แค่ฟังก็บอกความแตกต่างได้ทันที!

​