บทที่​ 939

ใต้เท้าเผยรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

เผยอวี้เอ่ยอย่างกังวลใจ “ท่านแม่ หลิงหว่านมีบิดาที่ถูกถอดออกจากตำแหน่งขุนนาง แต่เรื่องอื่นก็ไม่มีอะไรด้อยไปกว่าสตรีอื่นเลย ท่านตอบตกลงเถิด!”

“ข้ากล้ารับประกันได้เลยว่า หลิงหว่านเข้ามาจะต้องให้ความเคารพกตัญญู​พวกท่านอย่างแน่นอน!”

ฮูหยินเผยยิ้มเยาะพลางเอ่ย “ข้าอยากให้นางกตัญญูกับข้ารึ? แต่งงานกับใครเข้ามาก็จะต้องกตัญญูต่อพวกเราทั้งนั้น!”

“มีบุตรีของขุนนางต้องโทษอยู่ในบ้าน เจ้าเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าชีวิตภายหน้าจะเป็นเยี่ยงไร? ไม่มีใครชวนเราไปงานเลี้ยงหรอก… ทั้งยังต้องถูกพูดถึงต่าง​ ๆ​ นานาอีก!”

“น้องสาวเจ้าจะถึงวัยพูดเรื่องแต่งงานปีหน้านี้แล้ว มีลูกสะใภ้เช่นนี้ แล้วตระกูลไหนจะยอมพูดเรื่องแต่งงานกับเราเล่า?”

“อวี้เอ๋อร์ หากเจ้ามิคิดถึงครอบครัว​ เจ้าก็ควรคิดถึงน้องสาวของเจ้าบ้าง!”

ฮูหยินผู้เฒ่าเผยพยักหน้าเล็กน้อย​แล้วมองไปทางเผยเหลียน “เหลียนเอ๋อร์ เจ้าก็กลัวว่าการมีพี่สะใภ้เช่นนี้จะส่งผลกระทบต่อการแต่งงานของเจ้าหรือ?”

เผยเหลียนลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “ท่านย่า​ ในแวดวงของหลิงหว่านไม่มีใครที่ยินดีจะคบค้าสมาคมกับนางเลย! ข้า... ข้ามิอยากมีพี่สะใภ้เช่นนี้ ข้ากลัวว่าจะถูกคนอื่นรังเกียจด้วย!”

ฮูหยินผู้เฒ่าเผยหันไปหาเผยอวี้ “อวี้เอ๋อร์​ หากเจ้าแต่งงานกับหลิงหว่าน​ เจ้าจะได้เป็นเพียงขุนพลพิทักษ์​ไปตลอดชีวิต เช่นนี้เจ้ายอมหรือไม่?”

เผยอวี้เอ่ยเสียงเรียบ “ท่านย่า ชีวิตภายหน้าเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นด้วยตัวเอง! แม้ว่าพ่อของหลิงหว่านจะมีความผิด แต่หลิงหว่านเป็นผู้บริสุทธิ์!”

“ข้าจะทำงานอย่างหนักเพื่อชีวิตภายหน้าของตนเอง แม้ว่าจะได้รับผลกระทบจากนาง อวี้เอ๋อร์ก็จะไม่มีวันเสียใจ!”

“เจ้าโง่หรือไร?”

ฮูหยินเผยโกรธกับคำพูดของเผยอวี้​ จึงตะโกน “ใครจะบังคับให้เจ้าแต่งงานกับนางได้! นางมีสิทธิ์​อะไรมาทำร้ายเจ้า!”

“อวี้เอ๋อร์ เจ้ายังเด็ก ตอนนี้เจ้าบอกว่ามิเสียใจ แต่แล้วในภายหน้าเล่า? ภายภาคหน้า เพื่อนร่วมงานของเจ้าหรือแม้แต่ผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้าจะเหนือกว่าเจ้าไปไกลนัก ถึงตอนนั้นเจ้าก็มิเหลือที่ให้เสียใจแล้ว!”

พูดแล้วนางก็มองไปทางฮูหยินผู้เฒ่าเผย​ พลางเอ่ยด้วยความโกรธ “ท่านแม่ อวี้เอ๋อร์ยังมิรู้ความนัก แต่ท่านมีประสบการณ์​ต้องเผชิญกับเรื่องราวใหญ่​ ๆ​ มาแล้วนับมิถ้วน ท่านเข้าใจอะไรมากกว่าเขา ท่านยิ่งมิสามารถปล่อยไปตามใจเขาได้เลยเจ้าค่ะ! “