บทที่ 970

ไทเฮาเหลียงอยากจะดัดสตรีที่เห็นแก่ตัวเหล่านี้ในฉินตะวันตกมานานแล้ว แต่พวกนางมิได้ทำผิดใด ๆ นางยังจะสามารถจดจ้องความเห็นแก่ตัวนี้แล้วลงโทษพวกนางได้หรือ?

นางมองดูเหล่าสตรีตรงหน้า พวกนางทุกคนล้วนมีความกระฉับกระเฉงและมีพลังมาก

พวกนางคือว่าที่มารดารุ่นใหม่ หากวิสัยทัศน์ยังถูกจำกัดอยู่แค่ในบ้าน เช่นนั้นฉินตะวันตกจะต้องจบเห่เป็นแน่!

คนหนุ่มสาวควรฝึกฝนทักษะเสียหน่อย!

ให้พวกนางได้รู้ว่า เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนก็ยังมีคน แล้วคนรุ่นต่อไปถึงจะมีความหวัง!

ดังนั้นแม้ว่าไทเฮาเหลียงจะเดาได้ว่า เซี่ยโฮ่วตานรั่วอยากจะทำให้สตรีฉินตะวันตกต้องอับอาย แต่ก็มิสามารถพูดแทนพวกนางได้

ครั้นเมื่อวัยเยาว์หากล้มแล้วประสบอุปสรรคก็ยังลุกขึ้นใหม่ได้ หากรอจนถึงวัยที่สายเกินแก้แล้วถึงจะเข้าใจเหตุผลนี้ เช่นนั้นทุกอย่างก็จะสายเกินไปแล้ว

หลังจากได้รับความยินยอมจากไทเฮา เซี่ยโฮ่วตานรั่วให้นางรับใช้ไปเรียกทุกคนมารวมกันอย่างมีความสุข

“พี่น้องทุกท่าน วันนี้ข้าได้เตรียมรายการยิ่งใหญ่มาให้ทุกคน มันค่อนข้างใช้เวลานาน ดังนั้นรางวัลก็จะยิ่งใหญ่เหนือความคาดหมายเช่นกัน!”

“ฉินตะวันตกมีคนมากหลาย พวกเจ้าสามารถจับฉลากหรือเสนอชื่อคนสิบสามคนมาได้ ที่เหลือก็คือหนึ่งกลุ่มจากฉีตะวันออก และหนึ่งกลุ่มจากเยวี่ยใต้!”

“ทั้งสามกลุ่มล้วนเข้าร่วมการแข่งขันนี้ ทุกคนในกลุ่มที่ชนะล้วนจะได้รับรางวัล และรางวัลของหัวหน้ากลุ่มก็จะดียิ่งขึ้นไปอีก!”

“สมาชิกของกลุ่มที่แพ้จะถูกลงโทษทั้งหมด และจะต้องรับผิดชอบในการทำความสะอาดสถานที่จัดเลี้ยงของวันนี้ รวมถึงการล้างจานและทำความสะอาดด้วย! ในเวลาเดียวกัน แต่ละคนก็จะได้รับเหรียญขยะด้วย!”

เซี่ยโฮ่วตานรั่วเหลือบมองไปรอบ ๆ แล้วเอ่ย “ทุกคนไม่มีข้อคิดเห็นใด ๆ ใช่หรือไม่!”

สตรีจากฉินตะวันตกต่างมองหน้ากันไปมา รู้สึกกดดันอย่างมากขึ้นมาในทันที

นี่ก็มิต่างจากเรื่องขึ้นเขาเมื่อครู่นี้ หากแพ้ เหรียญขยะนี้ก็จะอยู่กับตนไปตลอดชีวิต

“องค์หญิงตานรั่ว งดเว้นได้หรือไม่เพคะ?”