บทที่ 98

ดวงหน้าของท่านอดีตเสนาบดีเปี่ยมด้วยเส้นโลหิตและมีเส้นเลือดดำปูดโปนบนหน้าผาก

เขาคิดจะลุกขึ้นหลายครา แต่ล้วนถูกพ่อลูกหลิงเสียงเซิงกดเอาไว้สุดแรง

เขามองสองแม่ลูกหลิงอวี๋ถูกลากไปไกลอย่างปวดใจ ชั่วชีวิตของท่านอดีตเสนาบดีเพียงหลั่งเลือดไม่หลั่งน้ำตา เป็นคราแรกที่หางตาเปียกชื้น…

หรือว่าตนผู้เป็นคนผมขาวต้องส่งคนผมดำ(1)สู่แดนมรณะจริงหรือ?

เขามองลูกนอกสมรสที่ฝูงชนกล่าวถึงคนนั้น…

หลิงเยวี่ยพรั่นพรึงจนดวงหน้าขาวซีด แต่กลับจับหลิงอวี๋ไว้แน่น ไม่ร่ำไห้และไม่ขออภัยโทษเช่นกัน

องครักษ์กองทัพหลวงสองนายฉุดลากเขาไปข้างนอกอย่างหยาบคาย

หลิงเยวี่ยถูกดึงล้มลงธรณี องครักษ์ไม่ได้สนใจ ใจเหี้ยมเตะเขาไปหนึ่งที ทั้งยังฉุดเขาขึ้นลากไปข้างนอกอีกหน

ท่านอดีตเสนาบดีมองแววตาหวาดกลัวของหลิงเยวี่ยด้วยความปวดร้าว เขายังเด็กขนาดนี้ก็ต้องมาประสบพลอยฟ้าพลอยฝนงั้นหรือ?

หลิงอวี๋ถูกอุดปากไว้ สิ้นหวังหมดหนทาง ตัวนางหากตายก็ไม่เป็นไร แต่เยวี่ยเยวี่ย เด็กผู้นี้คือผู้บริสุทธิ์จริง ๆ!

อีกครั้งที่นางมองไปทางท่านอดีตเสนาบดีกอดความหวังอันริบหรี่ นางไม่อ้อนวอนเขาให้ช่วยตน เพียงคิดหวังให้เขาช่วยชีวิตหลิงเยวี่ยเท่านั้น!

แววตาสิ้นหวังเว้าวอนของนางประสานกับสายตาของท่านอดีตเสนาบดี ทำให้หัวใจเขาบีบรัดแน่นขึ้นทันที!

หลานสาวไร้ซึ่งกฎแห่งสวรรค์ผู้นี้ อย่างไรเสียเขาก็เฝ้าดูมาจนโต!

“ฝ่าบาท...”

ท่านอดีตเสนาบดีดึงมือหลิงเสียงเซิงที่ปิดปากตนออกอย่างแรง เพิ่งจะเอ่ยเรียกขึ้นก็ถูกหลิงเสียงเซิงดึงไว้เร็วพลัน

หลิงเสียงเซิงรีบกล่าวคำ “ท่านพ่อ ไยท่านยังสนใจนางปีศาจนั่น! ท่านตัดขาดความสัมพันธ์กับนางไปแล้ว นางจะมีชีวิตหรือตายล้วนไม่เกี่ยวข้องกับเราแล้วขอรับ!”

“ใช่ ท่านปู่ หลิงอวี๋ทำเรื่องโง่เขลาไปไม่น้อย ทำให้พวกเราพี่น้องต่างถูกผู้คนเยาะหยันเมื่ออยู่ข้างนอก! แม้แต่เรื่องแต่งงานก็ยังพูดลำบาก!”

“ท่านไม่ได้ยินที่ฝ่าบาทตรัสหรือ? ผู้ใดขอความเมตตาเพื่อนางจะรับโทษเช่นเดียวกับนางมิใช่หรือ?”

“ท่านปู่ แม้ท่านไม่หวั่นเกรงความตาย แต่อย่าทำลายพวกเราเพื่อนางเลย!”

หลิงเฟิงน้องชายต่างมารดาของหลิงอวี๋ช่วยพูดสนับสนุนอยู่ข้าง ๆ เช่นกัน