บทที่ 987

แม้ว่าสวี่เหยียนจะพยักหน้าแต่ในใจก็ค่อนข้างลังเล

นางรู้ว่าองค์หญิงหกอยากให้พวกนางทำสิ่งใด แต่ทำเช่นนี้จะดีจริง ๆ หรือ?

หากแพ้ ก็จะทำให้ฉินตะวันตกต้องอับอายขายหน้า!

ก่อนหน้านี้ตอนที่นางตกลงช่วยองค์หญิงหกก็เพราะนางมิชอบหลิงอวี๋เลยจริง ๆ แต่ตอนนี้วิ่งจนทั่วสนามแล้ว เหนื่อยแทบตาย ยังต้องมาพ่ายแพ้อย่างตั้งใจอีกหรือ!

มันคุ้มหรือที่จะสละชื่อเสียงของฉินตะวันตกเพื่อความแค้นส่วนตัว?

ก่อนที่สวี่เหยียนจะพิจารณาได้อย่างชัดเจน นางก็เห็นสมาชิกกลุ่มเยวี่ยใต้วิ่งเข้ามาพร้อมกับลูกกลมแล้ว

หลิงอวี๋กับเผยเหลียนที่อยู่กองกลางพยายามอย่างเต็มที่ที่จะสกัดกั้นไว้ แต่ชัยชนะอยู่แค่เอื้อม ขวัญกำลังใจของสมาชิกของเยวี่ยใต้ปะทุขึ้นมา ทุกคนมิสามารถต้านทานได้เลย

“เถาลี่ เฝ้าไว้!”

“สวีเยวี่ย เซียวทง พวกเจ้าดูเป้าหมายของพวกเจ้าไว้!”

หลิงอวี๋ออกคำสั่งอย่างเต็มกำลัง

สมาชิกของเยวี่ยใต้คนหนึ่งรีบวิ่งไปพร้อมกับลูกกลม สวีเยวี่ยจึงพุ่งเข้าไปแย่งลูกกลม แต่ตอนส่งไปให้เถาลี่ สมาชิกของเยวี่ยใต้ก็สกัดไว้ได้ก่อน

การแข่งขันเข้าสู่ช่วงเวลาสำคัญแล้วพวกของเซียวหลินเทียนกับเผยอวี้ก็ยืนขึ้นแล้วมองไปอย่างกังวล

จะแพ้ชนะก็ขึ้นอยู่กับลูกกลมลูกนี้!

พวกเขาทั้งหมดอธิษฐานขอให้พวกของหลิงอวี๋สกัดไว้ได้อย่างราบรื่น

ลูกกลมถูกส่งระหว่างทั้งสองฝ่ายแล้วการแข่งขันก็ดุเดือดมาก ๆ

เว่ยอวิ๋นที่เป็นผู้รักษาประตูมิกล้ากะพริบตา นางขยับตัวขณะที่ลูกกลมกลิ้งมา เตรียมพร้อมที่จะกระโจนรับลูกกลมนั้น

ฝ่ามือของนางเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น ๆ หากตนมิสามารถสกัดลูกกลมนี้ได้ เช่นนั้นคงจะทรยศต่อความไว้วางใจของทุกคน

พี่ชายทั้งสองคนของเว่ยอวิ๋นก็อยู่บนอัฒจันทร์เช่นกัน พวกเขาบีบมือแน่นอย่างประหม่า แล้วจ้องมองน้องสาว หวังว่าจะเอาตัวเข้าไปแทนได้

“สู้ ๆ...”

แม้ว่าคนบนอัฒจันทร์อยากจะตะโกน แต่ก็กลัวจะเพิ่มความกดดันให้พวกนาง จึงตะโกนอยู่แค่ในใจเท่านั้น

“นับถอยหลัง...”

หลังจากที่องค์ชายหนิงออกคำสั่ง องครักษ์ก็เริ่มนับถอยหลัง