บทที่ 619 : ฮ่องเต้ไล่ตามภรรยาในโลกธุลี 4

เซินเป่าเบ้ปากใส่เฟิ่งเสวียนตู้ เวลาต่อมา ยกมือขึ้นแล้วขยี้ตา ร้องไห้เสียงดัง

“ฮือ ท่านแม่ ท่านพ่อรังแกเซินเป่า เซินเป่าเสียใจมากเลย ฮือฮือฮือ.....” พร้อมกับเสียร้องไห้ของเซินเป่า ตุ้มหนึ่งทีกลายเป็นลูกนกหงส์ “จิบจิบ.....เซินเป่าจะโดดเมฆขาว เซินเป่าไม่อยากมีชีวิตแล้ว”

ฉู่เชียนหลีเกือบจะหัวเราะออกมาแล้ว สมบัติอันล้ำค่านี้ ก่อนจะโดดเมฆขาว ยังจำได้ว่าต้องกลายร่างเป็นหงส์น้อยก่อน

เพียงแต่ ตอนนี้นางค่อนข้างใส่ใจกับเอวของตัวเอง นอกจากนี้ ควรจะอยู่กับเซินเป่าดีๆสักหน่อย ท้ายที่สุดแล้ว ความคิดของเด็กคนนี้ค่อนข้างอ่อนไหว ถ้าหากในอนาคตรู้ว่าจะมีน้องสาวและน้องชาย อยู่เป็นเพื่อนไม่เพียงพอ ก็ง่ายที่จะมีปัญหาทางจิตได้

เซินเป่าชาญฉลาด ในจุดนี้ควรให้ความสนใจมากกว่านี้

เฟิ่งเสวียนตู้ตะลึงเล็กน้อย : เซินเป่าเด็กบ้าคนนี้ คาดไม่ถึงว่าจะใช้วิธีการโกงแบบนี้

เพียงแต่ พ่อของเจ้ายังคงเป็นพ่อของเจ้า!

ภรรยาจะเป็นห่วงแค่ลูกชายอย่างเดียว ไม่ห่วงเขาบ้างหรือ?

“ฮูหยิน เซินเป่ารังแกข้า.....”

เป็นถึงตี้จวินหงส์ แสร้งทำเป็นน่าสงสารก็ทำได้

ฉู่เชียนหลีมองไปทางเฟิ่งเสวียนตู้ด้วยสายตาที่กังวล ใบหน้าที่สวยงามเผยให้เห็นถึงการตรัสรู้

“ข้าเข้าใจแล้ว เซินเป่ารังแกเจ้า เจ้าก็จะโดดเมฆขาว ใช่ไหม?”

หืม?

ดูเหมือนว่าพัฒนาการไม่ถูกต้องนะ

“ฮูหยิน สามีล้วนแล้วอายุมากขนาดนี้แล้ว ไม่มีทางทำเรื่องที่เด็กขนาดนั้นหรอก.....”

ฉู่เชียนหลีเลิกคิ้วขึ้น ยกมือขึ้นและกดหน้าอกของเฟิ่งเสวียนตู้ มีแสงอันตรายแวบเข้ามาในดวงตา : “เจ้าว่าข้าเป็นเด็ก?”

“ไม่ใช่ ข้าหมายถึงเซินเป่า!”

“เจ้าตะคอกใส่ข้า?”

“ไม่ใช่ ข้าจะกล้าได้อย่างไร? ฮูหยิน เจ้า.....”

เวลาต่อมา เฟิ่งเสวียนตู้รู้สึกได้ถึงพลังทิพย์ที่พันแขนของเขา และหลังจากนั้น คนทั้งคนถูกฉู่เชียนหลีผลักลงมาจากเมฆขาว

เซินเป่ามีความสุขอย่างมาก เกาะอยู่ข้างขอบเมฆขาว ทำหน้าผีอย่างสบายใจ

“แบร่แบร่แบร่!”

เฟิ่งเสวียนตู้ผ่อนคลายร่างกาย มองดูสองแม่ลูกที่ร่วมมือรังแกเขาอย่างช่วยไม่ได้ จู่ๆก็นึกขึ้นได้ ดูเหมือนว่าเขาจะเริ่มต้นจากโลกธุลี การแข่งขันความโปรดปรานก็ไม่เคยชนะเซินเป่าเลย

สำหรับสถานะทางครอบครัว ช่างเถอะ ไม่ต้องพูดถึงแล้ว ท้ายที่สุดแล้วเป็นเพียงสิ่งของที่ได้ยินแต่กลับไม่ได้เห็นหน้าตา

“ฮูหยิน เจ้าโหดเหี้ยมมากเลยนะ......”