บทที่ 638 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปโลกธุลีตอนที่ 23

สัตว์เทพที่อยู่ท่ามกลางรอยยิ้มที่มีน้ำใจไมตรีเป็นพิเศษของโกวอาน เดินเข้าไปในประตูเมืองอย่างช้าๆ ทันทีที่เข้าก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ

สมกับที่เป็นเผ่าหงส์ตระกูลเก่าแก่ พลังเสวียนนี้ช่างรุนแรง ช่างเป็นเขตที่กำเนิดของอัจฉริยะบุรุษที่ดีอย่างแท้จริง

อย่าถามในฐานะที่พวกเขาเป็นสัตว์เทพ ว่าเข้าใจสำนวนสุภาษิตเขตที่กำเนิดของอัจฉริยะบุรุษที่ดีประโยคนี้ได้อย่างไร หากถามถึงทักษะที่จำเป็นในการประจบสอพลอกอดต้นขาใหญ่ของสัตว์เทพ นั่นคือประสบการณ์อันเลอค่าที่หัวหน้าเผ่าแต่ละเผ่าของพวกเขาสรุปเอาไว้มาช้านาน

ประชาชนในเมืองหลวงได้มองเห็นสัตว์เทพขนโกร๋นจำนวนมากมายเช่นนี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นครั้งแรกที่ได้เห็น แต่กลับไม่มีความหวาดกลัวอะไรมากมาย ตรงกันข้ามกลับเดินตามพวกเขาไปทั่วทุกสารทิศเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น มีบางคนถึงขนาดยังนำผลไม้สดใหม่ไปป้อนให้แก่พวกเขา

ใบหน้าของบรรดาสัตว์เทพเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส พวกเขาถือกำเนิดที่ซ่างอวี้ สัตว์เทพที่ฐานะสูงส่งเป็นอย่างยิ่ง จะยอมรับการป้อนอาหารจากชาวบ้านธรรมดาทั่วไปได้อย่างไรกันล่ะ?

หลังจากผ่านไปหนึ่งเค่อ สัตว์เทพฝูงหนึ่งรวมตัวกันที่ริมถนน นอนอยู่บนพื้นเผยให้หนังท้องที่มีขนปุกปุย อุ้งเท้ากำลังอุ้มผลไม้กัดแทะอย่างหอมหวาน

ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ผลไม้ของโลกธุลีนี้นึกไม่ถึงว่าจะมีพลังงานพิเศษกลุ่มหนึ่ง หลังจากกินลงไปทั่วทั้งกายรู้สึกมีความสุข แม้แต่ขนที่ร่วงจนโกร๋นก็ยาวออกมาบางเล็กน้อยแล้ว

มิน่าเล่าตอนนั้นราชินีหงส์ถึงได้เลือกใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ แท้ที่จริงแล้วโลกธุลีนี้ช่างมีสถานที่ที่มหัศจรรย์อยู่จริงๆ

บรรดาเด็กที่เป็นกลุ่มองครักษ์ของเซินเป่าบางคนเป็นลูกวัวเพิ่งเกิดไม่กลัวเสือ เมื่อเห็นสัตว์เทพเหล่านั้นแต่ละกัดแทะผลไม้อย่างหลงใหลไม่มีสิ้นสุด ก็แอบยื่นมือไปขยี้ท้องของพวกเขา

สัมผัสของขนปุกปุยเหล่านั้นทำให้บรรดาเด็กๆหัวเราะเสียงดัง สีหน้าท่าทางแทบอยากจะเอาหน้าเข้าไปแนบ

เมื่อบรรดาใต้เท้าได้เห็นเหตุการณ์นี้ รีบยื่นมือออกไปห้ามปรามอย่างตื่นตระหนก

การป้อนอาหารสัตว์เทพเป็นเรื่องหนึ่ง แต่ว่าการลงมือล่วงเกินเช่นนั้นก็เป็นอีกเรื่องแล้ว ถ้าหากทำให้สัตว์เทพเหล่านี้เกิดรำคาญขึ้นมา อุ้งเท้านั้นตบเข้ามา เกรงว่าสามารถทำให้ถึงแก่ชีวิตน้อยๆนั่นได้

อสูรวานรตัวหนึ่งที่ตอนแรกเริ่มหัวใจเต็มไปด้วยความขัดแย้งทั่วทั้งตัวอ่อนระทวยกลายเป็นสุนัขตัวหนึ่ง หันหน้ากลับไปหาพี่ใหญ่ที่อยู่อีกข้างแล้วก็กัดไปทีหนึ่ง