บทที่ 66 อดีตคู่หู

หยุนชิงกุยใจสั่นระรัว นึกถึงแผนเดิมของตน ในเวลานี้ หัวใจของเขาเต้นแรง เม็ดเหงื่อก็ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของเขาทันที

“เสด็จพ่อ...”

ในแผนการเดิมของเขา ณ เวลานี้ฉู่หลิงเซวียนได้ระบำถวายจบลง ฉีเฟยก็ได้รับคำสรรเสริญเยินยอจากทุกคน หากสามารถเล่นงานฉู่เชียนหลีได้สักรอบก็คงจะยิ่งดีเข้าไปใหญ่

ดังนั้น ละครบทใหญ่ที่เขาให้คณะการแสดงม้าเตรียมมานั้น ก็เพื่อรอที่จะกระตุ้นฉู่เชียนหลี หลังจากนั้นก็ใช้อำนาจกดนางไว้ ทำให้ทุกคนได้เห็นอย่างชัดเจนไม่ว่าฉู่เชียนหลีจะเปลี่ยนไปอย่างไร แต่ก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉู่หลิงเซวียนแม้แต่น้อย

แต่ในตอนนี้ สถานการณ์กลับตาลปัตร ฉู่เชียนหลีได้รับการใส่ใจเป็นพอเศษจากเสด็จพ่อ ให้เล่นงานนางในตอนนี้ หากมันไม่สำเร็จ นั่นจะเท่ากับเป็นการเติมน้ำแข็งเข้าไปบนสถานการณ์ที่ยากลำบากของเขาอีกชั้นในตอนนี้

ฮ่องเต้พยักหน้า “ก็ดี คึกคักเสียหน่อยจะได้ขับไล่โชคร้ายไปด้วย”

องค์ชายใหญ่หยุนชิงฝานเผยรอยยิ้มที่ไม่อาจคาดเดา “น้องสาม ยังไม่รีบให้พวกเขาเตรียมตัวอีกหรือ?”

หยุนชิงกุยทำได้เพียงพยักหน้ารับ “ ขอเชิญเสด็จพ่อ ท่านแม่และท่านผู้มีเกียรติทุกท่านไปรับชมที่หน้าตำหนัก”

จักรพรรดิสาวเท้าเดินออกไป ทุก ๆ คนต่างก็พากันเดินตาม

เซินเป่าจับมือของฉู่เชียนหลีไว้ เอ่ยปากถามด้วยความสงสัย “ท่านแม่ อะไรคือการแสดงม้าหรือ?”

เขาโตมากับฉู่เชียนหลีโดยใช้ชีวิตอยู่บนเขา เพิ่งออกมาได้ไม่นาน จึงไม่เคยได้ยินคำคำนี้

“การแสดงม้า มีต้นกำเนิดมาจากกองทัพ เดิมเป็นวิธีการฝึกทหาร ด้วยการขี่ม้า มีการนำเสนอศิลปะการต่อสู้ที่หลากหลายและต่อมาได้เผยแพร่สู่ผู้คน รูปแบบก็มีความหลากหลายซับซ้อนยิ่งขึ้น ม้ากำลังควบและนักแสดงที่นั่งบนอานม้าสามารถขยับร่างกายไปทางซ้ายขวาทั้งสองข้างเพื่อหยิบจับดอกไม้ที่อยู่บนพื้น... รูปแบบการแสดงมีมากมาย ทุกแบบต่างเต็มไปด้วยความอันตรายเพื่อความตื่นเต้น ทำให้ผู้ชมรู้สึกตื่นตาตื่นใจและเรียกเสียงปรบมือจากผู้คนได้”

เซินเป่าสายตาเป็นประกายยิ่งกว่าเดิม

“ท่านแม่ เซินเป่าอยากดู!”

“อื้ม อีกเดี๋ยวก็ได้ดูแล้ว”

ฉู่เชียนหลีรู้สึกถึงสายตาคู่หนึ่งที่จ้องมองมาที่บนตัวนาง เงยหน้าไปมองก็ปะเข้ากับหยุนชิงกุย สายตานั้นสั่นไหวเล็กน้อย ใจก็สั่นระรัวไม่หยุด

เหตุใดเจ้าคนนี้ถึงได้กระวนกระวายเช่นนี้? หรือเพราะในการแสดงการแสดงม้ามีแผนการอะไรซ่อนอยู่?

องค์ชายสามใช้โอกาสที่กำลังจัดเตรียมการแสดงอยู่นั้น ครุ่นคิดว่าจะบอกให้ยกเลิกแผนการดีหรือไม่ และทำให้การแสดงนี้ราบรื่นมากที่สุด แต่องค์ชายใหญ่หยุนชิงฝานกลับตามติดอยู่ข้างกายเขา ทำให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นอีก

อีกฝาก ซูจิ่นจือผลักซูยี่ไปอีกข้าง ไม่ได้มีความคิดว่าจะไปมุ่งดูที่ด้านหน้า ถึงอย่างไรการแสดงม้าก็เป็นสิ่งที่เขาคุ้นเคยอย่างมาก ก่อนหน้านี้ในกองทัพ นายทหารก็มักจะเรียกไปทำการทดสอบอยู่เสมอ ๆ ทุก ๆ ปีในกองทัพก็จะมักจะจัดงานแข่งขันมากมายนับไม่ถ้วน คึกคักเป็นอย่างยิ่ง

แต่นางในคนหนึ่งกลับเดินเข้ามาเพื่อนำทาง

“คุณหนูใหญ่ฉู่ องค์ชายสามได้จัดที่นั่งเพื่อดูการแสดงให้กับทุกท่านโดยเฉพาะ เชิญตามข้านายมาทางนี้เจ้าค่ะ”

ฉู่เชียนหลีได้ยินดังนั้น ในใจก็เกิดความระมัดระวังมากขึ้น

“ท่านลุง?”

ซูยี่พยักหน้า “ไม่เป็นไร ไปดูเสียหน่อยก็ได้”

“อื้ม ยามมืดลมหนาว ท่านลุงโปรดดูแลสุขภาพด้วย”

นางเกรงว่าหยุนชิงกุยจะยังมีแผนการอะไรอีก

“วางใจเถิด” ซูยี่ยิ้มบาง ๆ พร้อมกับพยักหน้า บอกเป็นนัย ๆ ว่า เขามีแผนรับมืออยู่ในใจ

ไม่ช้า บนลานว่างด้านหน้าตำหนัก ในพระราชวังทหารรักษาพระองค์ล้อมวงเป็นวงใหญ่ ในมือถือคบเพลิงทำให้ทั่วทั้งตำหนักนั้นสว่างไสวไปทั่วทั้งลาน

เมื่อเสียงฆ้องดังขึ้น คณะการแสดงม้าปรากฏขึ้นกลางจัตุรัสพร้อมกับม้า

“ฮู่!”

นักแสดงคือหนุ่มวัยเยาว์ เขาถือขวดอยู่ใบหนึ่ง เทอะไรบางอย่างเข้าไปในปาก จากนั้นก็จุดไฟเอามาไว้ตรงตำแหน่งเดียวกับปาก และพ่นไฟออกมาจากปากของเขาราวเมตรกว่า ๆ

“ดี!”

มีบางคนอดไม่ได้ที่จะตะโกนชมออกมา

เซินเป่านั่งอยู่บนแขนของเฟิ่งเสวียนตู้ เพียงแต่ตัวของเขาเตี้ย ถึงได้ไม่สามารถเห็นได้อย่างชัดเจน ทำให้เจ้าตัวร้อนรนเป็นอย่างมาก

เฟิ่งเสวียนตู้ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ ยกเขาขึ้นและปล่อยให้เขานั่งบนไหล่

จากตรงนี้เขาได้รับมุมมองที่ดีเยี่ยม เซินเป่าปรบตือในทันที และส่งเสียงเฮ้พร้อมกับฝูงชน