บทที่ 735 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาในสถานเก้าทมิฬ 48

ฉู่เชียนหลียืนอยู่บนท้องฟ้า ป้อนพลังทิพย์ให้กับทั้งคูเมืองอย่างต่อเนื่อง สีหน้าของนางซีดขาวขึ้นเรื่อยๆ ทั้งคูเมืองอยู่ภายใต้การหล่อเลี้ยงพลังทิพย์ของนาง ค่อยๆเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิต

เหล่าอสูรเสวียนกลั้นหายใจ กลัวว่าเพียงแค่ส่งเสียงดังเล็กน้อย จะส่งผลกระทบต่อการทำงานของฉู่เชียนหลี

เรื่อยๆ เดิมทีหญ้าที่อยู่บนพื้นดินเป็นเพียงยอดอ่อนค่อยๆเติบโตและสูงขึ้น ยืดใบ เผยให้เห็นถึงยอดที่เขียวขจี และหลังจากนั้นค่อยๆเผยให้เห็นช่อของดอกไม้ หลังจากสักพักหนึ่ง ดอกไม้สีขาวกำลังเบ่งบาน

สำหรับคนที่เคยเห็นพันธุ์ไม้ต่างๆ ดอกไม้เหล่านั้นไม่โดดเด่นเลยจริงๆ ขนาดเท่าเล็บผู้ใหญ่เท่านั้น กลีบทั้งห้าก็บางและน่าสงสารเช่นกัน แต่ว่าสำหรับเหล่าอสูรเสวียนในสถานเก้าทมิฬ มันกลับช่างสวยงามเหลือเกิน ทำให้พวกมันดวงตาแดงโดยไม่ได้ตั้งใจ

ฉู่เชียนหลีกระตุ้นทั่วทั้งคูเมือง พลังทิพย์ในร่างกายถูกสูบไปเกือบครึ่งแล้ว ลอยลงมาอย่างเกียจคร้านทันที

ทันทีที่นิ้วเท้าสัมผัสกับพื้น เฟิ่งเสวียนตู้ปรากฏตัวทันที ยกมือขึ้นรับนางเข้ามาในอ้อมแขน เปิดปากพูดอย่างเจ็บปวด : “ฮูหยินเหนื่อยแล้ว”

ฉู่เชียนหลีบ่นอย่างไม่เกรงใจแม้แต่นิดเดียว : “ใช่แล้ว เหนื่อยมากเลย พลังการเคลื่อนไหวของวันนี้ทั้งวัน ล้วนแล้วเทียบเท่าก่อนหน้านี้หนึ่งเดือนแล้ว เจ้าขี้เหร่ ข้ารู้สึกว่าข้าจำเป็นต้องบำรุงดีๆแล้ว”

ชีวิตวัยชราที่มีความสุขคือการนอนนิ่งเหมือนกับปลาเค็ม ตอนนั้นนางทำไมถึงใจอ่อนชั่วขณะ ตอบตกลงเปลี่ยนแปลงสถานเก้าทมิฬให้กับจื่อโยล่ะ นี่ไม่ใช่ว่าส่งผลกระทบต่อชีวิตวัยชราหรือ?

แรงกระตุ้นคือปีศาจผี

เฟิ่งเสวียนตู้เต็มไปด้วยความเจ็บปวด รีบพยักหน้าตอบตกลง : “ได้ ฮูหยินอยากกินอะไร ข้าจะไปจับทันทีและปรุงให้เจ้า”

“เจ้าขี้เหร่ดีจริงๆ”

“ฮูหยินดีกว่า”

“เจ้าขี้เหร่ดีที่สุด”

“ฮูหยินดีกว่า.....”

จื่อโยวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นเต้น ยังไม่ทันได้เข้าใกล้ ก็ถูกความอิจฉาที่มีความหนาแน่นตบไปหนึ่งที หยุดชะงักทันที