บทที่ 738 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปสถานเก้าทมิฬตอน 51

การดวลกันให้รู้เป็นรู้ตายในครั้งนี้ จื่อโยยอมแพ้และวิ่งหนีไปถือเป็นการสิ้นสุด

ฉู่เชียนหลีอุ้มเอ้อร์เป่าเอาไว้แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ด้านข้างตัวหนึ่งดูการแสดงและกินเม็ดแตงไปด้วย แล้วก็ถือโอกาสวิเคราะห์วิธีการโจมตีของการร่วมมือกันของผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสรองว่ามีจุดบกพร่องตรงไหนหรือไม่

หูของจื่อโยก็ตั้งขึ้นมาทันที เดิมทีสามารถเป็นฝ่ายได้เปรียบอยู่ จากแพ้เป็นชนะได้ แต่คิดไม่ถึงว่ากลับถูกซัดอย่างอนาถเลย

ในท้ายที่สุดฉู่เชียนหลีก็ขี้เกียจจะรังแกเขาแล้ว

“เอ้อร์เป่าจ๋า เจ้าต้องจำเอาไว้ว่าเกิดเป็นผู้หญิงจะต้องมีความสามารถที่แท้จริงในตัวเองให้ได้ เช่นนี้แล้วก็จะไม่ถูกรังแกเอาไว้ สำหรับหายนะครั้งใหญ่อะไรนั่นในชีวิต......เหอะ แค่มีจิตใจที่ฮึกเหิมก็สามารถทลายทุกอย่างไปได้ แม่ไม่เชื่อหรอกนะว่าศักยภาพของเจ้าเมื่อปลดปล่อยให้สุดแล้ว จะยังมีหายนะอะไรมาขวางกั้นหนึ่งหมัดนี้เอาไว้ได้อีก หากไม่ได้จริงๆ ก็สองหมัดไปเลย!”

แม้ว่าเอ้อร์เป่าจะปังไม่เข้าใจว่าท่านแม่ของตนนั้นกำลังพูดอะไรอยู่ก็ตาม แต่กลับสามารถรับรู้ได้ถึงอารมณ์ของนางได้มากพอ ใช้แรงกำหมัดน้อยๆ ไว้แน่นแล้วก็สะบัดไปมา และอ้าปากที่นุ่มนิ่มสีชมพูนั้นออก เปล่าเป็นฟองน้ำลายออกมา

“ไอหยา!”

ฉู่เชียนหลีหิ้วเอ้อร์เป่าขึ้นมาแล้วจูบลงไปบนแก้มหนึ่งที: “นุ่มๆ นิ่มๆ หอมจริงๆเลย!”

เอ้อร์เป่าขยับมือเล็กๆ อยู่ แล้วมุดเข้าไปในอ้อมอกของฉู่เชียนหลีอย่างรุนแรง และน้ำลายก็ไหลใส่เสื้อผ้าของนางด้วยความลุล่วง

ฉู่เชียนหลีหัวเราะออกมาอย่างทำอะไรไม่ได้เลย ยกมือบีบจมูกเอ้อร์เป่าครู่หนึ่ง: “เอ้อร์เป่าตัวแสบ”

เซินเป่าเห็นแล้วห็รีบวิ่งก้าวเล็กๆ มาทางนี้ตลอดทาง แล้วรับเอาเอ้อร์เป่าไปไว้ในอ้อมอกของเขาอย่างระมัดระวัง

“ท่านแม่ เจ้าปู่เฟิ่งบอกแล้วว่าอย่าบีบจมูกของน้องสาว มิเช่นนั้นจมูกของน้องสาวก็จะเปลี่ยนไปเหมือนกับหมูน้อยเช่นนั้น แบบนั้นก็น่าเกลียดแย่เลย”

เซินเป่าพูดจบ ก็ยังตรวจสอบแก้มของเอ้อร์เป่าอย่างละเอียดอีกครู่หนึ่ง พบว่าปีกจมูกของนางไม่ได้พลิกขึ้นด้านบน ก็เลยเบาใจได้

“จะพิถีพิถันอะไรเช่นนั้น”

“ต้องสิ ต้องสิ” เซินเป่าพยักหน้าอย่างจริงจัง และถอนหายใจออกมายาวๆ แล้วตบหลังของเอ้อร์เป่าเบาๆ “น้องสาว ท่านแม่ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร ต้องลำบากเจ้าหน่อยนะ”

“ถุย......ถุยฮ่าๆๆๆ!”

จื่อโยโพล่งเสียงหัวเราะดังสนั่นออกมา แล้วเงยหน้ามองไปยังสายตาของฉู่เชียนหลี จากนั้นรีบโบกมือไปมา

“ขอโทษด้วย ครั้งนี้ทนไม่ได้จริงๆ พี่น้อง แม่ของเจ้าคนนี้เป็นแม่ประสาอะไร คิดไม่ถึงว่ายังรู้เรื่องไม่เท่าเซินเป่าเลยด้วยซ้ำ ฮ่าๆๆ ก็ต้องลำบากเอ้อร์เป่าของพวกเราแล้วจริงๆ แหละ”