บทที่ 739 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปสถานเก้าทมิฬตอน

ระยะเวลา 10 วันแค่พริบตาเดียวก็ผ่านไปแล้ว

เซินเป่าและเอ้อร์เป่าต่างเล่นกันอย่างมีความสุขอยู่ภายใต้การดูแลของผู้อาวุโสใหญ่และคนอื่นๆ

หลังจากที่เอ้อร์เป่าแสดงถึงความสนใจต่อสระน้ำนครจิ่วโยอ๋องหลายครั้งอย่างชัดเจน ผู้อาวุโสใหญ่ก็รีบให้คนกลับไปที่ซ่างอวี้สักรอบ เอาเส้นใยไหมหมื่นปีที่อยู่ในมือของเผ่าเงือกมา แล้วกลั่นออกมาเป็นชุดอาคมที่น้ำก็ไม่ถูกตัว ฝุ่นก็ไม่เลอะร่าง และยังมีแรงป้องกันที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งอีกด้วย นอกจากนี้แล้ว แม้กระทั่งหากตกลงไปในน้ำยังสามารถรักษาการหายใจอย่างอิสระได้ด้วย มันช่างน่าทึ่งอย่างมาก

เอ้อร์เป่าดีใจมากเป็นพิเศษ หลังจากเปลี่ยนชุดใหม่แล้ว แทะไปบนแก้มของผู้อาวุโสใหญ่หนึ่งทีด้วยความรู้สึกเป็นบุณคุณอย่างมาก ด้วยเหตุนี้ผู้อาวุโสรองและโม่หลีก็เลยอิจฉาเป็นอย่างมาก หลังจากนั้นแอบหาคนให้ไปที่เผ่าเงือกอีกครั้ง เอาเส้นใยไหมหมื่นปีที่อยู่ในมือของพวกเขาแลกออกมาทั้งหมดเลย

ฉู่เชียนหลีเห็นกองพะเนินของเส้นใยไหมหมื่นปีเป็นตั้งวางอยู่ด้วยกัน จึงยกมือขึ้นมานวดขมับครู่หนึ่ง

“ท่านพ่อ ผู้อาวุโสรอง ของพวกนี้พวกท่าน......เอ้อร์เป่าตั้งชุดเล็กๆ มา 5 ชุดแล้ว ก็น่าจะไม่ต้องใช้แล้วล่ะ?”

โม่หลีศึกษาเส้นใยไหมอย่างรอบคอบ และคิดทบทวนดูว่าในโลกเซียนมีเนื้อผ้าที่ดียิ่งกว่านี้หรือไม่ ได้ยินคำพูดของฉู่เชียนหลีแล้วก็กล่าวออกมาอย่างไม่สนใจไยดี

“ไม่เป็นไร เอ้อร์เป่ากำลังโต อีกหลายเดือนนเสื้อผ้าที่เคยมีเมื่อก่อนก็ใส่ไม่ได้แล้ว เปลี่ยนอีกก็แค่นั้นเอง”

ฉู่เชียนหลีเริ่มสงสัยอยู่บ้างว่าท่านพ่อเฒ่าของตนนั้นกินเปรี้ยวเยอะเกินไปหรือเปล่า ก็เลยทำให้สองไม่สว่างสุกใสไปเลย

“ท่านพ่อ ท่านลืมไปหรือเปล่าว่านั่นคือชุดอาคมที่กลั่นออกมาแล้ว สามารถเปลี่ยนแปลงขนาดได้ตามร่างของเจ้าของ แม้ว่าเอ้อร์เป่าจะโตขึ้นก็ไม่ต้องทำชุดใหม่เช่นกัน”

“งั้นก็ทำให้เซินเป่า”

“ประเด็นคือผู้อาวุโสใหญ่ก็เตรียมจะให้เซินเป่าแล้วเช่นกันนะ ยังบอกด้วยว่าสองคนพี่น้อง คนหนึ่งมีแล้ว อีกคนหนึ่งก็ต้องมีเหมือนกัน ไม่ว่าเซินเป่าจะปฏิเสธยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้เลย”

“งั้น......”

โม่หลีมองดูเส้นใยไหมอย่างรอบคอบอีก ในใจดูกังวลขึ้นมาเป็นอย่างมาก: เขาเป็นถึงจ้าวเซียน หรือว่าต้องยอมรับแล้วว่าตนนั้นหึงจนเลอะเลือนไปแล้วกัน?