บทที่ 743 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปสถานเก้าทมิฬตอน 56

เมฆอ้วนท้วนถูกฉู่เชียนหลีด่าว่าไปหนึ่งคำ แต่กลับไม่มีความโมโหเลยแม้แต่นิดเดียว ในทางกลับกันยังบิดขยับร่างไปมา เปี่ยมไปด้วยท่าทางที่รู้สึกไม่ดีสุดๆ

“เจ้าท่าน เสียงของท่านยังคงไพเราะเหมือนเมื่อก่อนไม่ผิดเพี้ยนเลย เฮ้ๆ ......เฮ้เอ๋อ?”

มันยังหัวเราะไม่เสร็จ ก็รู้สึกว่ามีพลังมหึมาก้อนหนึ่งม้วนเข้ามาหา นาทีต่อมาก็มาประทับอยู่ในมือของเฟิ่งเสวียนตู้แล้ว

เฟิ่งเสวียนตู้มองไปยังก้อนเมฆที่ดำสนิทในมือ แล้วหยิบเอาตะเกียบที่ทำจากเซอร์โคเนียมออกมาจากในผังสุเมรุทันที แล้วเสียงเมฆดำไว้บนตะเกียบนั้น ทำให้กลายเป็นมาร์ชแมลโลว์สีดำไปเลยหนึ่งอัน

นาทีต่อมา ก็พลิกฝ่ามือ เปลวไฟสีแดงส้มก็ลุกโชนขึ้นมาทันที จากนั้นก็ย่างเจ้ามาร์ชแมลโลว์ก้อนนั้นไปเลย

“โอ้ พระสวามีของเจ้าท่าน ไว้ชีวิตด้วยเถอะ ข้าก็เพียงแค่ใจกล้าเท่านั้นเองแต่ไม่ได้มีความกล้าจริงๆ แอบจ้องในความงามของเจ้าท่านตาเป็นมันเท่านั้นเอง แต่ก็ไม่ได้คิดที่จะทำอะไรเลย น่าจะโทษไม่ถึงตายเปล่า?”

“แอบจ้องตาเป็นมันงั้นเหรอ? ฮึ ข้าก็เพียงแต่ศึกษาดูสักหน่อยว่าเจ้ามีลักษณะนิสัยที่โดดเด่นอะไรบ้าง คิดไม่ถึงว่าจะจัดการเจ้าให้ตายจริงๆ ดังนั้นไม่ต้องกังวลไป แค่ให้ความร่วมมือดีๆ ก็พอแล้ว”

“โอ้ๆๆ เจ้าท่าน อย่าย่างไปมากกว่านี้อีกเลย ในไฟหงส์ของท่านนี้แอบซ่อนไว้ด้วยไฟเทพหงส์แดง ร่างเล็กๆ ของข้านี้รรับไม่ไหวนะ......”

ฉู่เชียนหลีอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมามอง: “เจ้าเด็ก เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไรนะ ไฟเทพหงส์แดง?”

“โอ้ย......ข้าตายแล้ว”

เมฆดำสั่นสะท้านไปทั้งตัว แล้วก็รีบแกล้งตายทันที

ฉู่เชียนหลีลุกขึ้นแล้วยิ้มอย่างเย็นชา: “จำเป็นต้องให้ข้ามาส่งเจ้าสักหน่อยไหม?”

“อย่า......เจ้าท่าน ยังไงพวกเราก็มีความสัมพันธ์ในการร่วมมือเป็นหุ้นส่วนกันมาหลายปีขนาดนั้น ท่านไม่จำเป็นจะต้องโหดกับข้าถึงเพียงนี้ก็ได้เปล่า?”

“พ๔ดมาตามตรงเลย ไฟเทพหงส์แดงเป็นมายังไงกันแน่? จะว่าไปแล้วการที่ข้าเลือกสถานที่นี้เกษียณมาดูแลตัวเอง ก็ไม่ใช่การเป็นไปตามโอกาสน่ะสิ? องค์กรกาลเวลาของพวกเจ้าจัดเตรียมวางแผนเอาไว้นานเท่าไรแล้ว อีกทั้งยังแอบวางแผนลับอะไรอยู่เบื้องหลังอีก?”

“ฮ่าๆๆๆ พวกเราก็เป็นแค่เพียงคนหัวล้านตัวน้อยที่น่าสงสารกลุ่มหนึ่งเท่านั้น จะไปมีจิตใจเจ้าเล่ห์ได้อย่างไรกันเล่า?”