บทที่ 744 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปสถานเก้าทมิฬตอน 57

ได้ยินที่เมฆดำอ้วนกล่าวโทษ ฉู่เชียนหลีก็เลยหวนนึกคิดไปในช่วงเวลาเมื่อก่อนที่ตัวอยู่อยู่ที่องค์กรกาลเวลาครู่หนึ่ง

ตอนนั้นที่ตนเองเที่ยวเล่นก็ค่อนข้างสบายใจจริงๆ จากนั้นเพื่อให้ภารกิจสำเร็จ วิธีการก็เลยค่อนข้างออกนอกกรอบไปบ้างเช่นนั้น

“เหอะๆ ......ข้ายังคิดว่าในสามร้อยปีนี้ พวกเราร่วมมือกันอย่างมีความสุขมากมาโดยตลอด คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะแอบเจ็บแค้นข้าอยู่ในใจน่ะ?”

มีเหตุผลไม่มีเหตุผล แทนที่จะยอมรับผิดกลับย้อนเล่นงานฝ่ายตรงข้ามก็ถูกแล้วล่ะ ยังไงนางก็เป็นถึงเจ้าท่านที่จะเกษียณแล้ว จะไปมีความผิดไปยังไงเล่า?

สายตาของเฟิ่งเสวียนตู้เย็นชาไปครู่หนึ่ง แล้วกวาดสายตามองไปยังเมฆดำอ้วนโดยตรง

แม้ว่าตอนนี้ยังไม่รู้ว่าองค์กรกาลเวลาที่ออกมาจากปากของเชียนหลีเป็นสถานที่ใดกันแน่ แต่ก็บีบบังคับให้ภรรยาของตนลำบากมาสามร้อยปี ความแค้นในส่วนนี้เขาได้จดจำเอาไว้แล้ว

รับรู้ถึงความเย็นชาที่อยู่ในสายตาของเฟิ่งเสวียนตู้ เมฆอ้วนท้วนรู้สึกว่าหัวของตนนั้นยิ่งเย็นขึ้นเรื่อย

แน่ชัดเลยว่าไม่ใช่คนในครอบครัวเดียวกันก็ไม่เข้าไปในประตูเดียวกันหรอก

เจ้าท่านแข็งแกร่งขนาดนั้น ไม่ฟังเหตุผล รังแกหัวหน้าองค์กรกาลเวลาของพวกเขามา ช่างราวกับเพลิงเขียวบริสุทธิ์ คิดไม่ถึงว่าจะหาพระสวามีที่ปกป้องได้มากเช่นนี้ หากเป็นเช่นนี้แล้ว พวกเขาจะสามารถบรรลุตัวชี้วัดด้านประสิทธิภาพ หลอกได้สำเร็จ......เหอะๆ ไม่ถูกสิ ทำสัญญากับลูกสาวของเจ้าท่านได้จริงๆ งั้นหรือ?

ฉู่เชียนหลีเก็บเอาอัคคีแก้วที่อยู่ในมือขึ้นมา มือทั้งสองข้างบีบเมฆดำอ้วนไว้ แล้วก็ดึงออกทั้งสองข้างทันที ดึงให้กลายเป็นเกลียวไปเลย

“บอกมาซะดีๆ หากพูดมาดี ข้าก็จะไม่ไปวิวาทที่องค์กรกาลเวลา พวกเจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?”

เมฆดำอ้วนก็ไม่กล้าเปลี่ยนรูปร่างของตนกลับไปอีก แล้วเอ่ยปากอย่างน่าสงสาร: “เจ้าท่าน พวกเราไม่ได้มีความคิดร้ายอะไรจริงๆ ก็เพียงแค่อยากจะปกป้องรักษาความมั่นคงของกาลเวลาทั้งหมดนี้เท่านั้นเอง”

“ความหมายของเจ้าก็คือจะบอกว่ามีข้าอยู่แล้วกาลเวลาไม่มั่นคงงั้นเหรอ?”

“ท่านลองคิดดูกาลเวลาที่สั่นคลอนเหล่านั้นในเมื่อก่อนนี้......”

ฉู่เชียนหลีกระแอมออกมาอย่างรู้สึกผิด: “ได้ แม้ว่าเมื่อก่อนที่เจ้ากล่าวมาจะเป็นความจริง ในเมื่อรู้สึกว่าข้าไม่มั่นคง เช่นนั้นก็ให้ข้าเกษียณไปเสียก่อนก็พอแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมยังต้องให้ข้าอยู่ที่องค์กรกาลเวลาอีกตั้งสามร้อยปี?”

ได้ยินคำพูดนี้ เมฆอ้วนท้วนยิ่งรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมยิ่งขึ้นอีก

“เจ้าท่าน ท่านน่าจะจำได้ว่าตอนที่ท่านทำภารกิจสำเร็จในครั้งแรกนั้นก็เป็นเพียงระบบเมืองการค้า ในนั้นก็มีบัตรเกษียณอยู่ เพียงแต่ใช้คะแนนในการทำภารกิจสำเร็จมาก็สามารถซื้อได้ ราคาถูกมาก ยังลดราคาได้อีกด้วย”

“เป็นเช่นนี้นี่เอง”