บทที่ 745 ตอนพิเศษ: ตี้จปรายตานไล่ตามภรรยาไปสถานเก้าทมิฬตอน 58

เมฆดำอ้วนพอสบตากับสายตาที่ยิ้มตาหยีของผู้อาวุโสใหญ่ก็อดไม่ได้ที่จะสั่นไหวไปหมดทั้งตัวขึ้นมาทันที

“อะไรอันนั้น......ท่านปู่ ปกป้องอ้วนท้วน ใครๆ ต่างก็มีภาระหน้าที่”

“ที่พูดก็ใช่นะ นี่ข้าก็ไม่ใช่ว่ากลัวว่าคนอื่นจะมาทำร้ายเจ้าเหรอ ดังนั้นก็เลยมาหาสถานที่ให้เจ้าได้อยู่อย่างปลอดภัยล่วงหน้าก่อนดูแลเจ้าขึ้นมายังไงเล่า? เจ้าวางใจได้ เพียงแค่มีเจ้าปู่เฟิ่งอยู่ รับรองได้ว่าเจ้าจะถูกปกป้องอย่างดีเลย ใครก็ตามต่างก็ทำร้ายเจ้าไม่ได้”

สายตาอของเมฆดำอ้วนก็เป็นประกายขึ้นมาเลย ยังคิดว่าในที่สุดก็ได้พบเจอกับคนมีเมตตาคนหนึ่งแล้ว จากนั้นก็พยักหน้าไม่หยุด: “ท่านปู่ ท่านช่างดีกับข้าเหลือเกิน ฮือๆๆ ไม่เหมือนเจ้าท่าน นางทำได้เพียงบีบบังคับข้า”

ในฐานะที่เป็นเจ้าอ้วนที่ไร้เดียงสาคนหนึ่ง ครั้งที่แล้วเขาก็เพียงแค่อยากจะเข้าใกล้เด็กทารกน้อยเกินไป ดังนั้นก็เลยลงมาสำรวจดูรอบๆ ใกล้เคียงสักหน่อย และยังมอบวิสัยทัศน์ฟ้าดินให้แก่ทารกผู้น่ารัก ทำให้ทั่วทั้งสามโลกเก้าพิภพต่างพากันแสดงความอวยพรในวันเกิดของทารกผู้น่ารัก สุดท้ายน่ะเหรอ เจ้าท่านถีบเขาอย่างไม่ไยดีเลยแม้แต่นิด

ฮือๆ ไม่พูดแล้ว พูดเยอะไปก็เป็นน้ำตาทั้งนั้น

ผู้อาวุโสใหญ่หัวเราะด้วยท่าทีที่มีเมตตา: “แบบนี้เหตุใดจึงจะเป็นเพียงการบีบบังคับเล่า? ช่างไม่สมเหตุสมผลเลย”

เมฆดำอ้วนตลอดทางถูกนำตัวมายังข้างค่ายกลสถานเก้าทมิฬ กำลังอยากจะถามเจ้าปู่เฟิ่งว่าจะปกป้องเขาอย่างไร ก็รู้สึกว่ามีพลังของค่ายกลซัดปกคลุมลงมาไว้อยู่ ขังเขาเอาไว้ในนั้นออกไปไม่ได้เลย

“โอ้ว ท่านปู่ พื้นฐานความเชื่อใจระหว่างคนมีให้คนนั้น ทำไมท่านจึงปฏิบัติต่อก้อนเมฆอ้วนที่ไร้เดียงสา ไม่รู้เรื่องอะไรได้เช่นนี้เล่า?”

ผู้อาวุโสใหญ่เพิ่มความเข้มข้นของค่ายกลไปพลาง แล้วก็หัวเราะอย่างสะใจไปพลาง: “นี่ไม่ใช่เพื่อปกป้องเจ้าเหรอ? ค่ายกลอันนี้เป็นค่ายกลที่ข้าได้ทำการปรับปรุงมาจากค่ายทิพย์ของราชินีหงส์ รับประกันได้เลยว่าไม่มีทางที่จะทลายค่ายได้แน่ ออกมาไม่ได้แน่นอน ตอนนี้เจ้าหวนคิดให้ดีๆเสียก่อน ข้างในที่เรียกว่าแม่น้ำเวลาอันนั้นที่แท้แล้วเห็นอะไรมาบ้าง?”

เสียงร้องไห้ของเมฆดำอ้วนก็ดังออกมาทันที

“ฮือๆๆ ไม่คบคนที่รังแกคนเช่นนี้นะ ช่วยด้วยสิ!”

ฉู่เชียนหลีเอนกายอยู่บนเก้าอี้นิ่ม มุมปากค่อยๆ ยกขึ้นปรายตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม

“เจ้าอ้วนนะ เจ้าอยู่ที่องค์กรกาลเวลามาก็นานนับหลายปีเช่นนั้น ทำไมจึงยังโง่เขลาเบาปัญญาเช่นนี้ได้? เมื่อครู่ข้าก็บอกไปแล้วว่าข้าไม่หาเรื่องเจ้า งั้นก็แสดงว่าเจ้าก็จะปลอดภัยจริงๆ ยังไงเล่า? ดูจื่อโยผู้นั้นสิ นั่นก็คือตัวอย่างบทเรียนของเจ้าที่จะได้รับ”

เรียนรู้กับคนงานที่แข็งแกร่งที่สุดสักหน่อย