บทที่ 748 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปสถานเก้าทมิฬตอน 61

ได้ยินมาว่าฉู่เชียนหลีจะจากไปแล้ว คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดก็คือจื่อโย พวกอสูรเสวียนทั่วทั้งสถานเก้าทมิฬก็กลายเป็นใจตุ๊มๆ ต่อมๆ ไม่สงบขึ้นมา แล้วก็เปลี่ยนเป็นมาทำตัวให้เป็นที่น่าสนใจต่อหน้าฉู่เชียนหลี

ในตอนแรกฉู่เชียนหลียังไม่เข้าใจนัก รอจนเต่าเสวียนปีนขึ้นไปบนยอดหญ้าต้นหนึ่ง สองเท้าหลังยื่นขึ้นมา และในตอนที่จะแสดงระบำกระโปรงหญ้าต่อหน้านางนั้น ในที่สุดก็รับไม่ได้ขึ้นมา

“พวกเจ้าอยากจะทำอะไรกันแน่?”

เต่าเสวียนและเสือเผ่นอสนีบาตเสวียนจิงสบตากันครู่หนึ่ง จากนั้นก็ปรากฏเป็นรอยยิ้มที่เอาใจขึ้นมาต่อฉู่เชียนหลีโดยที่มิได้นัดหมายกันไว้ก่อนเลย

“โอ้ว เจ้าท่านได้ยินมาว่าท่านจะไปแล้วเหรอ?”

“ใช่แล้วล่ะ หลังจากข้าไปแล้ว ก็ไม่มีคนมาเฝ้าดูพวกเจ้าก่อสร้างสถานเก้าทมิฬในแต่ละวันแล้ว ดีใจจนเป็นบ้าไปเลยใช่ไหมล่ะ?”

เต่าเสวียนรีบกระทืบเท้าเหยียบไปบนทราบ: “โอ้ว จะเป็นไปได้ยังไง? เจ้าท่าน พวกเราต่างรู้สึกใจหายไปเลย ท่านไม่ไปไม่ได้เหรอ?”

ฉู่เชียนหลียกมือขึ้นมานวดขมับครู่หนึ่ง อสูรเสวียนพวกนี้ต่างก็ถูกจื่อโยทำให้เสียคนไป แต่ละตัวๆ ไม่ได้มีท่าทางที่เป็นการเป็นงานเลยสักนิด ตอนที่เจ้าบอกว่าอาลัยอาวรณ์นั้น มุมปากก็ไม่น่ายกขึ้นไปแนบชิดเช่นนั้น นางก็อาจจะเชื่อแล้วก็เป็นได้

“พูดให้ดีๆ หากสมเหตุสมผลละก็ ไม่แน่ว่าข้าอาจจะพอพิจารณาอยู่บ้าง”

“โอ้วๆ เจ้าท่าน ท่านไปก็คือไปเลย แต่ว่าพงกเรายังมีพวกพ้องพี่น้องมากมายที่ยังหาภรรยาไม่ได้เลยน่ะ ท่านจะทนดูพวกพี่น้องเหล่านั้นของข้าที่ทำงานเปล่าประโยชน์ไปวันๆ นานเช่นนั้นได้หรือ?”

ฉู่เชียนหลีรู้สึกว่ายากที่จะเชื่อ: “นครจิ่วโยอ๋องสามารถแปรเปลี่ยนเป็นพืชพรรณสีเขียงได้สำเร็จแล้ว ตอนนี้ไม่ใช่ว่ามีของมากมายหลายชนิดที่สามารถปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้แล้วหรือ? หากต้องการจะหาภรรยาก็ไปขุดเอาบนพื้นโดยตรงก็แค่นั้นเอง?”

เสือเผ่นอสนีบาตเสวียนจิง: “อือฮือ นั่นจะไปเหมือนกันได้ยังไงเล่า?”

ฉู่เชียนหลีไม่สามารถเข้าใจได้: “มีอะไรที่ไม่เหมือนกันงั้นหรือ?”

“โอ้ว ดอกไม้บ้านไม่ได้หอมเฉกเช่นดอกไม้ป่า พืชพรรณสีเขียวในสถานเก้าทมิฬแม้ว่าจะสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมของที่นี่ได้ แต่ใบไม่เขียวสุกใสพอ รูปร่างไม่บอบบางพอ แม้แต่อารมณ์ที่ออกมาก็ยังไม่เหมือนกับเจ้าท่านที่เป็นพืชพรรณสีเขียวที่ยิ่งใหญ่แบบนั้น......อสูรเสวียนในสถานเก้าทมิฬของพวกเรายังไงก็มีความสามารถที่ไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ภรรยาที่ดียังไงก็ย่อมกระโดดมาบ้างล่ะไม่ใช่เหรอ?”

ฉู่เชียนหลีมองดูท่าทางของเสือเผ่นอสนีบาตเสวียนจิง แล้วแอบกะพริบตาไปมาครู่หนึ่ง

“อสูรเสวียนทั้งหมดของพวกเจ้าต่างก็คิดเช่นนี้หรือ?”