ตอนที่ 360
บทที่ 750 ตอนพิเศษ: ตี้จวินไล่ตามภรรยาไปสถานเก้าทมิฬตอน 63
October 28, 2026
จื่อโยร่วงลงมายังเบื้องล่างตลอดทาง เสียงดังเพ้งโครมครามอยู่บนพื้นผิว หลงเหลือเพียงรูลึกของร่างคนคนหนึ่ง
ฉู่เชียนหลีและเฟิ่งเสวียนตู้ออกมาตามทางของประตูลับ รู้สึกได้ว่าเป็นกลางอากาศอย่างคาดไม่ถึง จึงรีบขับเคลื่อนพลังทิพย์ทำให้ร่างอยู่นิ่ง ตามหาร่องรอยของจื่อโยมาตลอดทางซ้ายขวาไปหมด แต่กลับพบว่าบริเวณโดยรอบไม่มีแม้แต่คนเดียว
“จื่อโยล่ะ? นี่เพิ่งจะออกมาเอง ก็อดใจไม่ไหวไปหาพระสวามีของนางแล้วเหรอ?”
บนพื้นผิวเบื้องล่าง จื่อโยปีนขึ้นมาจากรูลึกด้วยอาการสั่นระริก จากนั้นก็คว้าเอาหางของหมาป่าหิมะที่มาสังเกตการณ์โดยรอบไป แล้วยืมแรงของหมาป่าหิมะมาทำให้ตัวเองหลุดพ้น ครั้งนี้ก็เลยปีนออกมาจากในรูลึกได้
“ครอกๆ ......พี่น้อง เจ้ากล้าก้มหัวลงมาดูไหม มองมาบนพื้นหน่อย”
ฉู่เชียนหลีเห็นสภาพของจื่อโยที่ล้มลุกคลุกคลานสะบักสะบอมไปทั้งตัว ก็รีบเหาะกายลงมา
“นี่เจ้าเป็นอะไรไป เจ้าไม่ใช่มีพลังเก้าทมิฬไว้ปกป้องร่างเหรอ? ยังไงเสียก็ไม่น่าที่จะหกล้มลงมาได้เปล่า?”
สีหน้าของจื่อโยเต็มไปด้วยความโกรธเคือง: “ข้าก็แปลกใจเช่นกันน่ะ เป็นไปได้ไหมว่าเจ้าทำอะไรบางอย่างกับร่างของข้า?”
“ข้าจะไปทำอะไรได้ เมื่อก่อนงูเขียวน้อยหนีออกมาจากในสถานเก้าทมิฬ ก็ไม่ใช่ว่าจะบ่อนทำลายไปได้เหรอ? ทำไมต้องมีเพียงเจ้าที่ไม่ได้ด้วย?”
จื่อโยยกมือขึ้นกดไปยังหน้าอก: “หรือว่าเป็นเพราะข้าไม่มีหัวใจ?”
เมฆอ้วนท้วนเหาะลอยมา กระโดดโลดเต้นอย่างรุนแรง ราวกับคนกำลังพยักหน้าก็ไม่เชิง
“ก็เป็นเช่นนี้”
ฉู่เชียนหลียกมือขึ้นมาคว้าเมฆอ้วนท้วนเอาไว้: “อธิบายมาอย่างละเอียดซะ”
“จื่อโยเป็นผู้ที่กำเนิดมาจากสถานเก้าทมิฬ เนื่องจากนางเกิดออกมาจากสถานเก้าทมิฬ ท้ายที่สุดก็ต้องตายที่สถานเก้าทมิฬเช่นกัน เหตุที่เขาสามารถมีชีวิตอยู่อย่างไม่เป็นอะไรเลยเช่นนี้ได้นั้น นั่นก็เพราะว่ามาพบเจอกับท่านอย่างเจ้าท่าน และท่านก็รับช่วงต่อสถานเก้าทมิฬมาอีก กลายเป็นเจ้านายคนใหม่ของสถานเก้าทมิฬ เป็นเพราะเช่นนี้ดังนั้นนางจึงไม่ได้มอดม้วยเป็นเถ้าธุลีไป เพียงแต่แม้ว่าจะสามารถออกมาจากสถานเก้าทมิฬได้ก็ตาม แต่ไม่มีแหล่งกำเนิดของพลังแล้ว นางก็ไม่มีทางที่จะใช้พลังเก้าทมิฬได้อีก”
จื่อโยฟังถึงจุดนี้ จู่ๆ ก็เปี่ยมไปด้วยความสิ้นหวังเต็มใบหน้าไปหมด
“ไม่อาจใช้พลังเก้าทมิฬได้ ข้ายังจะตะปบพระสวามี......ครอกๆ ได้อย่างไรกัน?”
ฉู่เชียนหลีหันศีรษะไปมองทันที: “เมื่อครู่ดูเหมือนว่าเจ้าจะพูดว่าตะปบเหรอ?”