บทที่ 2

เหยี่ยนเสี่ยวซื่อไม่ได้คลำเจอเจ้าแท่งนั้น เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วครุ่นคิดอย่างละเอียด

นางเป็นเด็กสาวชัดๆ แล้วทำไมถึงแต่งตัวเป็นเด็กชายล่ะ?

ที่แท้เธอในชาตินี้ เป็นลูกของนางจงมารดาเจ้าของร่าง สามท้องแรกล้วนเกิดมาเป็นบุตรสาวทั้งหมด สองผู้เฒ่าตระกูลเหยี่ยนที่ให้ความสำคัญกับหลานชายมากกว่าหลานสาว นางเลยถูกรังเกียจ นายท่านผู้เฒ่าและฮูหยินผู้เฒ่าทิ้งท้ายว่า หากท้องที่สี่ยังเป็นบุตรสาว จะให้เหยี่ยนป๋อเหวินซึ่งเป็นบิดาเจ้าของร่าง รับอนุเข้ามา บิดาเจ้าของร่างที่เป็นคนยึดมั่นในความรัก พอรู้ว่ามารดาเจ้าของร่างให้กำเนิดบุตรสาวออกมาเป็นท้องที่สี่ เขารีบนำผ้ามาห่อตัวเด็ก แล้วอุ้มไปให้สองผู้เฒ่าดูแล้วบอกว่านี่เป็นบุตรชาย

เพราะเจ้าของร่างเดิมที่เกิดออกมา ดันมีไฝรองน้ำตาสีแดงที่มุมตา สองผู้เฒ่าของตระกูลเหยี่ยนรู้สึกว่าเขาอาจจะเป็นต้นเหตุของความโชคร้าย สองผู้เฒ่าเพียงชำเลืองมองไม่คิดจะอุ้ม

อีกทั้งตอนนางจงคลอดบุตร สองผู้เฒ่าตระกูลเหยี่ยนจงใจกลั่นแกล้งลูกสะใภ้ ไม่ได้เชิญหมอมาทำคลอดให้ เป็นนางจงที่ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดเบ่งเด็กออกมา คุณชายสามเหยี่ยนป๋อเหวินบอกสองผู้เฒ่าตระกูลเหยี่ยนว่าเป็นบุตรชาย ทั้งสองก็เชื่อสนิทใจ

คนที่รู้ว่าเจ้าของร่างเดิมเป็นเด็กสาวมีแต่เหยี่ยนป๋อเหวินกับนางจงเท่านั้น เจ้าของร่างเดิมยังอายุไม่ถึงหนึ่งปี เหยี่ยนป๋อเหวินก็ได้จากโลกนี้ไป ตอนนี้มีเพียงนางจงที่รู้ว่าเจ้าของร่างเป็นเด็กหญิง นางจงไม่เคยให้เหยี่ยนเสี่ยวซื่อกับพี่สาวทั้งสามอาบน้ำด้วยกัน พี่สาวทั้งสามก็ยังไม่รู้เรื่องเพศของนาง

“พี่ใหญ่ พี่รอง เหตุใดข้าขยับตัวไม่ได้”

เฉินซานเหอจู่ๆก็ตะโกนเสียงดังออกมา

ได้ยินเสียงตะโกนของเฉินซานเหอ เฉินต้าเหอ เฉินเอ้อเหอก็ลองขยับขาดู แต่กลับพบว่าขาของตัวเองเหมือนเสาไม้ต้นหนึ่งไม่มีความรู้สึกเลย

เฉินต้าเหอและเฉินเอ้อเหอหน้าซีดไปชั่วขณะ

เฉินต้าเหอจ้องเขม็งไปยังเหยี่ยนเสี่ยวซื่อ "เหยี่ยนเสี่ยวซื่อ เจ้าตัวซวย เจ้าทำอะไรกับพวกเราสามพี่น้องกัน?"

เหยี่ยนเสี่ยวซื่อยกยิ้มมุมปาก

เธอไม่ใช่เหยี่ยนเสี่ยวซื่อคนเก่า ที่อ่อนแอ ถูกคนกลั่นแกล้ง ไม่มีกล้าต่อต้าน นางเป็นเหยี่ยนเสี่ยวซื่อที่ มาจากหน่วย183ของ กองทัพภาคสนามจากศตวรรษที่21 เป็นแพทย์ทหารฝีมือต้นๆของกองทัพภาคสนาม หากทำให้เธอขุ่นเคืองใจ แม้แต่ท่ายยม เธอจะให้เขาได้รับบทเรียนอย่างสาสม

“พวกเจ้าไม่ใช่ว่าข้าเป็นตัวซวยหรอกหรือ? ขอโทษด้วย ที่ข้าพึ่งจะเอาชนะพวกเจ้าไป”

คนในสมัยโบราณงมงายในเรื่องเทพเจ้าอย่างมาก เมื่อถูกเธอพูดออกมา รับรองว่าสามพี่น้องตระกูลเฉินต้องกลัวจนฉี่รด

เฉินซานเหอแหกปากร้องไห้ออกมา เด็กชายอายุเพียงสิบกว่าปี ร้องไห้จนน้ำมูกน้ำตาเปรอะเต็มหน้า เหยี่ยนเสี่ยวซื่อที่จ้มองดูเริ่มมีอาการคลื่นไส้