บทที่ 1 เมียทาส

บทที 1เมียทาส

กลางฤดูหนาวปกคลุมไปด้วยหิมะ ลมเหนือพัดความเย็นโชยมา

ในประเทศต้าเหลียง หลังสวนของจวนอ๋องเสียนงานการยุ่งไม่หยุด งานแต่งของอ๋องเสียน พระชายาเสียนเสียแล้ว ตอนนี้ยังไม่ตื่น

“ท่านอ๋อง หมดลมหายใจแล้ว!” หมอในวังได้ยืนยันหลายครั้งแล้ว ได้แจ้งกับกงชิงวี่

ขอบหน้าต่าง กงชิงวี่กับใบหน้าเย็นชา ใส่ชุดขนสีเลือดอ่อน สวมมงกุฎทองประดับไปด้วยไข่มุกสีม่วง มือจับที่ขอบหน้าต่างจนชาไปหมด

เมื่อได้รับแจ้ง เสียงอันแผ่วเบาของกงชิงวี่กล่าว “ยังไม่ได้เข้าห้องหอก็เกิดเรื่องอย่างนี้ งั้นคงต้องส่งตัวกลับ สงสัยข้าคงไม่มีวาสนาพอ!”

เสียงอันไพเราะของชายผู้หนึ่งปลุกให้อันหลิงหยุนตื่น พลิกตัวแล้วเปล่งเสียง

กว่าจะหลับได้สักงีบมันไม่ง่าย ทำไมต้องมีชายผู้นี้มารบกวน

ไม่จริง!

ภายใต้ความตกตะลึงของคนรอบข้าง อันหลิงหยุนได้ตื่นขึ้นมา

“ท่านอ๋อง!” หมอในจวนได้ตกใจจนเข่าทรุด

ชายผู้นั้นได้เผชิญหน้ากับอันหลิงหยุน แล้วบีบคางของนางจนรูปหน้าเปลี่ยน “อันหลิงหยุน เจ้าไม่ควรมีชีวิตอยู่!”

ในจิตใจของอันหลิงหยุนกรีดร้องเหมือนม้าที่ดิ้นในโคลน จ้องตาชายรูปหล่อผู้นี้ ไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ปวดร้าวไปทั่วร่าง

นางโดนชายโหดเหี้ยมผู้นี้ฟาดลงกับพื้น!

“แม่งเอ๋ย!” อันหลิงหยุนลุกขึ้นมา เตรียมความพร้อมสำหรับการจับไหล่ชายผู้นี้โยนเพื่อฆ่าให้ตาย แต่ก็ถูกบีบคอขึ้นโดยชายผู้นี้ จนตัวลอย

“เจ้า......” สองคนสบตากัน ใจของอันหลิงหยุนลุกเป็นไฟ แต่มิอาจเอ่ยปาก

ชายผู้นี้กัดฟันพูด “อันหลินหยุน วันงานแต่ง เจ้ากล้าวางยาข้า โทษตายละเว้นได้ โทษเป็นละเว้นยาก”

อันหลิงหยุนตาเหลือก ในสมองก็มีภาพต่างๆแวบเข้ามา

พ้ง!

ครั้งนี้อันหลิงหยุนโดนโยนกระแทกลงพื้น คนรับใช้ต่างพากันหลบ อันหลินหยุนแนบกับพื้นกระดูกแทบหัก

เงยหน้ามองชายผู้นี้ด้วยความเยือกเย็น อันหลินหยุนกัดฟัน แล้วด่าชายไร้ยางอาย คนหน้าด้าน แม้แต่ผู้หญิงก็ทำร้าย!

“ตำแหน่งพระชายาเจ้าไม่คู่ควร ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปถอดถอนตำแหน่งพระชายา ถูกปลดเป็นเมียทาส!” ดวงตาสังหารของชายผู้นั้นจ้องมองที่อันหลิงหยุนบนพื้น แล้วหันหลังจากไป

คนรับใช้ก็ไม่ได้สนใจอันหลิงหยุนที่นอนกองอยู่บนพื้น บ้านทั้งหลังมีนางเพียงคนเดียว

อันหลินหยุนลุกขึ้นจากพื้น มองไปรอบๆบ้าน แล้วเดินมุ่งไปที่เตียง นอนลงไปแล้วหลับอยู่ในภวังค์

ร่างเดิมเป็นคนลุ่มหลง หมกมุ่นกับการหลงใหลอ๋องกงชิงวี่มาตลอด ครั้งแรกที่เจอกันเมื่อยังเยาว์วัยก็ตกหลุมรักกงชิงวี่ น่าเสียดายนางผู้เลอโฉมมีแค่ใจแต่ไปไม่ถึงดั่งที่ปรารถนา ไม่ว่านางจะรักแค่ไหน จะดีด้วยเท่าไหร่ แต่ก็โดนอ๋องกงชิงวี่รังเกียจ

แต่นางเพื่อที่จะได้ครอบครองกงชิงวี่ ใช้ทุกวิถีทาง ทั้งร้องไห้ทั้งสร้างปัญหาและขู่จะฆ่าตัวตาย มีครบทุกรูปแบบ

ยังดีที่นางมีท่านพ่อเป็นแม่ทัพผู้รักประเทศนามว่าอันจือซานและอยู่ประเทศต้าเหลียงมีคุณงานความดี มีอำนาจคุมทหารมากมาย ได้รับความไว้วางใจจากฮ่องเต้ชิงหยู่องค์ปัจจุบัน

แล้วท่านก็ตามใจนางมาก รักและทะนุถนอมเป็นอย่างยิ่ง

มีท่านพ่อเช่นนี้ อยากทำเรื่องใดให้สำเร็จคงไม่ยาก

แม่ทัพฮู่กั๋วได้ขอทรงพระกรุณาธิคุณให้ลูกสาว แต่ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันก็ได้รักใคร่อย่างมาก เก็บความทุกข์ไว้ แล้วได้มีราชโองการรับสั่งให้น้องชายแม่เดียวกันคือกงชิงวี่ได้แต่งงานกับนาง

วันนี้นางได้ผลกรรมที่ทำไว้ เพราะนางเป็นคนก้าวร้าวมาก ค่ำคืนวันงานแต่งเพราะความลุ่มหลงในความรักมากเกินไปจนกินยาพิษ

จนตายไป!

แล้วนางก็เป็นคนที่โชคร้ายมาก เพราะในช่วงระหว่างทดลองยาใหม่ ได้ฉีดยาเข้าสู่ร่างกายเข็มหนึ่ง แล้วมาถึงที่แห่งนี้