ตอนที่ 514
บทที่ 514 ย่าโฮ่ทำธุระ
October 21, 2026
บทที่ 514 ย่าโฮ่ทำธุระ
หญิงชรากำลังทำงานอยู่ในเรือน เห็นอันหลิงหยุนแล้วก็รีบลุกขึ้นมา เดินไปข้างหน้าอันหลิงหยุนย่อตัวคำนับ “หญิงชราคำนับพระชายา”
“ลุกขึ้นเถอะ เห็นโฮ่เซิงฟื้นตัวได้ไม่เลว พวกเจ้าสามีภรรยาอยู่กันคุ้นเคยหรือยัง”
ในเรือนไม่มีคนอันหลิงหยุนเดินเข้าไปนั่งลง หยุนจิ่นเฝ้าอยู่ที่ประตู ป้องกันคนแอบฟัง
หญิงชรารีบพูดว่า “คุ้นเคย คุ้นเคยมาก คนในจวนต่างดูแล เงินก็ให้ไม่น้อย สะสมไม่กี่ปีก็คงไปสู่ขอภรรยาให้โฮ่เซิงได้แล้ว ”
อันหลิงหยุนคิดอยู่สักพัก “เจ้าคิดจะหาสะใภ้ให้โฮ่เซิงหรือ”
“ใช่ โฮ่เซิงฟื้นตัวได้ไม่เลวอย่างนี้ ตอนนี้เขารู้เรื่องขึ้นมากแล้ว ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันเห็นเขามองคนอื่นสู่ขอภรรยา เขาพูดกับข้าว่าเขาก็อยากสู่ขอภรรยา ข้าคิดว่าหากมีหญิงสาวบ้านใดยินยอม ก็จะลองไปทาบทาม ขอเพียงแค่ไม่ใช่คนโง่ พิการนิดหน่อยก็ไม่เป็นไร ”
ที่หญิงชราพูดอันหลิงหยุนก็เข้าใจได้ อันหลิงหยุนมองไปที่ประตูพูดว่า“ในจวนไม่รู้ว่ามีหญิงสาวที่ดีหรือไม่ หากมีก็สามารถหาที่ถูกใจสักคน เพียงแต่คนอย่างโฮ่เซิง หากแต่งกับภรรยาที่ฉลาดเกินไปเกรงว่าภายหน้าหากพวกท่านสองสามีภรรยาไม่อยู่แล้ว โฮ่เซิงอาจลำบาก แต่หากแต่งกับภรรยาที่ไร้ความคิด แล้วยังไม่สามารถดูแลโฮ่เซิงให้ดีได้ ฉะนั้นเรื่องนี้ไม่ต้องเร่งรีบ ไม่สู้หาที่ที่มีผู้หญิงดีๆมากสักหน่อย ให้โฮ่เซิงไป หากมีหญิงสาวดีๆกับโฮ่เซิงชอบพอกันเอง เช่นนั้นก็จัดการได้ง่ายนัก อย่างน้อยก็ดูที่ความสัมพันธ์ ภายหน้าก็คงจะดีกับโฮ่เซิง ”
“พระชายาพูดถูก แต่สถานะเช่นพวกเรา จะไปกล้าคิดเรื่องเช่นนั้นได้อย่างไร สามารถทำงานรับใช้ในจวน นับว่าเป็นบุญคุณใหญ่หลวงของพระชายาแล้ว ไม่กล้าคาดหวังเรื่องพวกนั้น”หญิงชราเอ่ยต่อ
อันหลิงหยุนพูดว่า “ที่ลานจุนจื่อไม่กี่วันนี้จะจัดการให้คนเข้าไปทำงานอีกไม่น้อย โฮ่เซิงมีพละกำลังมาก เป็นมือดีในการผ่าฟืน ผ่าฟืนอยู่ที่นี่ก็ต้องส่งไปไกลถึงลานจุนจื่อทางโน้น ไม่สู้ไปอยู่ที่ลานจุนจื่อจะดีกว่าหน่อย หนึ่งนอกจากทำงานสะดวกแล้ว สองเพื่อวางตำแหน่งคนทางโน้น และล้วนเป็นคนที่หยุนจิ่นคัดสรรมา เข้าไปแล้วก็มีโอกาสมากขึ้น ”
“พระชายา วันนี้ที่มาคงไม่ใช่เพราะเรื่องที่แม่นางหยุนจิ่นต้องการให้ข้าเข้าไปรับใช้ที่ลานจุนจื่อกระมัง”
หญิงชราก็เป็นคนฉลาด พูดจนถึงขนาดนี้แล้ว ย่อมไม่กล้าจะเมินเฉยได้
อันหลิงหยุนจึงพูดว่า “คนเปิดเผยพูดอะไรตรงไปตรงมา ในเมื่อเจ้ารู้จุดประสงค์ในการมาของข้า เช่นนั้นข้าก็จะไม่อ้อมค้อม เป็นเช่นนั้นจริง”
หญิงชราครุ่นคิดอยู่สักครู่แล้วพูดว่า “พระชายา โฮ่เซิงเป็นท่านที่ช่วยไว้ ครอบครัวข้ารู้สึกซาบซึ้งในพระชายาไม่สิ้นสุด มีที่ใดที่พระชายาต้องการใช้งานขอให้สั่งการมาเถอะ ไยต้องมาถึงที่นี่ด้วยตนเอง”
“หยุนจิ่นบอกกับข้าว่า เชิญเจ้าหลายครั้ง เจ้าก็ไม่ตกลง ข้าจึงมาดู”
หญิงชราได้ยินก็รีบคุกเข่าลง“พระชายา ไม่ใช่เช่นนั้น ”
“แล้วเป็นเช่นไร หรือว่าหยุนจิ่นโกหกข้า”
“พระชายา ที่จริงข้าเองก็มีเรื่องลำบากใจ ”อันหลิงหยุนประคองนางขึ้นมา
“ข้าไม่ชอบให้คนอื่นคุกเข่าให้ข้า ไม่เป็นตัวเองเลย ลุกขึ้นพูด เจ้าพูดเถอะ หากมีเรื่องลำบากใจแท้จริงแล้วละก็ เรื่องนี้ก็ช่างมันเถอะ เพียงแต่ฟังหยุนจิ่นพูดว่าท่านความรู้กว้างขวาง แล้วยังมีความสามารถในการทำงาน จึงคิดจะให้คนทั้งบ้านของพวกเจ้าไปอยู่ด้วย”
หญิงชราคิดแล้วพูดว่า “พระชายา โฮ่เซิงแม้จะดีขึ้นแล้ว แต่ทุกคนต่างก็รู้ เขาไม่ได้จะเป็นปกติสักทีเดียว เหล่าซื่อจื่อทั้งหลายล้วนสูงส่ง ข้าเกรงว่าหากไปแล้วอาการของโฮ่เซิงเกิดกำเริบแล้วทำให้เหล่าซื่อจื่อทั้งหลายหวาดกลัว จึงได้ปฏิเสธไป เพียงแต่ข้าคนนี้ทำงานตรงไปตรงมา ไม่ได้อธิบายให้ชัดเจน เกรงว่าแม่นางหยุนจิ่นจะเข้าใจผิด ขอพระชายาโปรดอภัยด้วย”
“หยุนจิ่นไม่ได้พูดเรื่องพวกนี้ แต่ข้ารู้สึกว่า เจ้าหวังว่าข้าจะมาเองสักครั้ง ให้หลักประกันกับเจ้า หากโฮ่เซิงเกิดทำให้เหล่าซื่อจื่อทั้งหลายตื่นตระหนกตกใจจริงละก็ อย่างน้อยข้าก็จะไว้ชีวิตโฮ่เซิง เช่นนี้ใช่หรือไม่ ”คำพูดของอันหลิงหยุนตรงกับความคิดของหญิงชรา ใบหน้าของหญิงชราซีดขาว รีบคุกเข่าลง
อันหลิงหยุนไปประคองหญิงชรา นางจึงลุกยืนขึ้นมา
“ข้าให้หลักประกันแล้ว หากโฮ่เซิงทำให้เหล่าซื่อจื่อตกใจจริงๆ แต่ไม่ร้ายแรงถึงชีวิต จะไม่ลงโทษ ปล่อยโฮ่เซิงไป ส่วนเรื่องอื่นๆก็ ก็ทำตามที่หยุนจิ่นพูดก็พอแล้ว”
“ขอบพระทัยพระชายา ข้าจะทำงานเพื่อพระชายาอย่างสุดชีวิต”หญิงชรากล่าวขอบคุณไม่หยุด