บทที่ 780 ตามหาคน

บทที่ 780 ตามหาคน

อันหลิงหยุนรอคนอื่น ๆ ไปแล้ว จึงลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าเตรียมออกไปข้างนอก

”

สวีฝูรีบไปขวางไว้ "นายน้อย ท่านจะไปที่ใด?"

“ข้าจะออกไปตามหาท่านอ๋อง”

"ไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ ข้างนอกที่นี่อันตรายมาก หากท่านออกไป แล้วเกิดอันใดขึ้น ข้าน้อยจะอธิบายกับอ๋องเซ่เจิ้งอย่างไร?" สวีฝูกังวลแทบตาย ดึงอันหลิงหยุนเอาไว้เพื่อห้ามอันหลิงหยุนออกไป

เมื่ออันหลิงหยุนอยากจะไปก็ไม่ใช่ว่าใครจะหยุดเอาไว้ได้

"สวีกงกง ข้ารู้ว่าท่านหวังดีกับข้า แต่ท่านวางใจได้ ฉันจะไม่เป็นไรหรอก"

“นายน้อย ผู้เดียวหรือ?”

"ข้าพาคนไปด้วย รอข้าอยู่ข้างนอก วางใจเถอะ ตั้งแต่เสด็จพ่อทิ้งข้าไป เขาก็ไม่ห่วงแล้ว ท่านก็ไม่ต้องห่วงข้า"

อันหลิงหยุนเดินจากสวีฝูที่วางใจไม่ลงไป ขวางไม่ได้ ท้ายที่สุดเขาทำได้แค่ไม่ขวาง แล้วยังต้องช่วยปกปิดมันอีก

อันหลิงหยุนออกจากวังฉิงคุนด้านนอกมีคนรออยู่ ได้พบอันหลิงหยุนแล้วก็รีบก้าวเข้าไปทันที "พระชายา มากับข้า"

ผู้ที่พูดคือนางในวังตัวน้อย อันหลิงหยุนยังไม่ทันได้พูดอะไรก็เดินจากไปแล้ว

นางในวังตัวน้อยพาอันหลิงหยุนออกไปด้วยความชำนาญ นางคุ้นเคยกับลักษณะพื้นภูมิของพระราชวังเป็นอย่างดี

ออกจากพระราชวังหนานอี้ อันหลิงหยุนเหลือบมองนางในที่ไม่กลับไปมองเลย หันไปมองรถม้าข้างหน้าคันนั้น และตรงไปที่รถม้า

คนขับรถม้าเปิดม่านของรถม้า อันหลิงหยุนขึ้นไปและเข้าไปในรถม้า วางพิณฝูโอวที่อยู่บนหลังลง

มีมังกรไฟนั่งอยู่ในรถม้า ตอนนี้มังกรไฟฟื้นตัวได้ดี ผอมลง หล่อขึ้น และยังเป็นคนผิวขาวผู้หนึ่งอีก

เมื่อเห็นอันหลิงหยุนมังกรไฟก็รีบลุกขึ้นและคุกเข่าข้างหนึ่งลงทันที "ถวายบังคมพระชายา"

"เดิมทีรถม้าก็แน่นอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ เจ้าลุกขึ้นมาคุย เกิดอะไรขึ้น?"

อันหลิงหยุนไปนั่งลงก่อน แล้วมังกรไฟถึงได้ลุกขึ้นและเริ่มพูดว่า "ตอนท่านอ๋องไปพาคนไปจำนวนหนึ่ง แต่ก็มีแค่ไม่กี่คน เราได้รับข่าวว่า มีคนพบตำแหน่งของกงชิงเซวียนเหอแล้ว และได้รับการยืนยันว่าอยู่ที่นั่นแน่ แต่ท่านอ๋องรู้สึกว่ามีปัญหา และบอกว่าถ้าเรื่องนี้สำเร็จแสดงว่าพระเจ้าช่วยเขาแล้ว ถ้าไม่สำเร็จก็คือกับดัก แต่หากเป็นกับดัก ก็หมายความว่ามีสายลับอยู่ในคนของเรา องค์ชายบอกว่าหากวันนี้รุ่งสางเขายังไม่กลับมา พระชายาจะออกจากวัง ให้ข้ารอพระชายาอยู่ที่นี่ พระชายาจะตรวจค้นสายลับออกมาได้ "

“เวลาใดแล้ว ยังจะไปสืบเรื่องสายลับ ข้าจะไปตามหาเขา เจ้าบอกมาว่าเขาอยู่ที่ใด ข้าจะไปตามหาเขา”

อันหลิงหยุนไม่สนเรื่องของสายลับ สายลับเดี๋ยวก็มีโอกาสจัดการได้เอง สิ่งที่เร่งด่วนที่สุดคือกงชิงวี่

เขาไม่ได้กลับมาเลยทั้งคืน และหามังกรไฟมาที่นี่เพื่อเล่นกลให้คนสับสน นางก็ยิ่งกังวลมากขึ้น

มังกรไฟทนสายตาที่จ้องมองของอันหลิงหยุนไม่ได้ จึงจำใจต้องรับปาก

"สภาพอากาศที่หนานอี้ไม่ดี โดยเฉพาะภูเขาในบางแห่งที่ยิ่งกว่านี้อีก มีพื้นที่รกร้างอยู่ใต้ภูเขาไม่ไกล เราพบเส้นทางของท่านกงชิงวี่ที่นั่น"

มังกรไฟบอกความจริง

"ไปที่นั่น" หลิงหยุนออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด

มังกรไฟกังวล "พระชายา ถ้าท่านเกิดเรื่องอะไรขึ้น ข้าไม่สามารถหาทางถ่ายทอดให้องค์ชายฟังเข้าใจได้"

"ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเขา ข้าก็ไม่สามารถถ่ายทอดให้ลูกชายของเขาเข้าใจได้" หลิงหยุนพูดอย่างไม่สบอารมณ์ มังกรไฟจึงพูดไม่ออก จากนั้นเขาก็บอกให้คนขับรถม้าพาพวกเขาไปยังพื้นที่รกร้างทางนั้นของภูเขา

สถานที่ที่พืชพันธุ์สูงใหญ่หนาทึบ และเมื่อไม่ขาดแคลนน้ำ วิกฤตภายในก็ยิ่งใหญ่ขึ้น

อันหลิงหยุนลงจากรถม้าโดยมีพิณฝูโอวอยู่บนหลัง ปราดมองไปรอบ ๆ สถานที่นั้นใหญ่พอ แทบจะมองไม่เห็นศีรษะ

"ที่ที่ใหญ่ขนาดนี้ กงชิงเซวียนเหอมาทำอะไรกัน?" แม้ว่าอันหลิงหยุนจะสงสัย แต่ในใจของก็ชัดเจนอยู่แล้ว