บทที่ 873 ต้องการกองทัพเกราะเหล็ก

บทที่ 873 ต้องการกองทัพเกราะเหล็ก

คนที่เป็นผู้นำสวมหน้ากากสีเหลืองทองอร่าม มีคนติดตามอยู่ด้านหลังหลายสิบคน

เขาโบกมือโดยไม่ได้พูดอะไรสักคำ คนที่อยู่ด้านหลังก็พุ่งเข้ามาทันที เฟยยิงทะยานร่างขึ้นกลางอากาศพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว

ชายสวมหน้ากากมองไปที่รถม้า อันหลิงหยุนสามารถรับรู้ได้แล้วว่า ชายคนนี้คือผู้ช่วยของตน

"เธอคือหลี่ถิง?"

ชายสวมหน้ากากยกยิ้มเย็นชา: "คุณนึกขึ้นมาได้แล้วสินะ?"

อันหลิงหยุนสูดลมหายใจเย็น ๆ เข้าไปเฮือกใหญ่ คิดจะลงจากรถ เฟยยิงรีบกล่าวอย่างรวดเร็วว่า "องค์ชายสาม เจ้าคุ้มครองพระชายาด้วย!"

ซูมู่หรงเหลือบมองเฟยยิงแวบหนึ่ง จึงกลับไปยืนที่หน้ารถม้า หลี่ถิงพูดขึ้นว่า: "แค่พวกคุณไม่กี่คน ยังไงก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผมหรอก อาจารย์ คุณไม่ควรเก็บซ่อนผลการวิจัยไว้เป็นความลับส่วนตัวนะรู้ไหม ? ผมเคยถามคุณว่า ทำไมถึงไม่ยอมให้ข้อมูลทั้งหมดนั่นกับผม คุณบอกว่าผมยังควบคุมมันไม่ได้ แต่คุณก็คงเห็นกับตาแล้วว่า ตอนนี้ผมสามารถควบคุมมันได้หรือเปล่า คุณยังคิดจะโกหกอะไรผมอีกไหม?”

อันหลิงหยุนยกยิ้ม: "ที่แท้เธอวางแผนการร้ายนี้มานานแล้วนี่เอง มิน่าล่ะทุกครั้งเธอถึงได้คอยตามฉันแจขนาดนั้น แถมยังช่วยฉันจดบันทึกอีก

บันทึกพวกนั้น เธอตั้งใจจะเก็บไว้เพื่อใช้เองล่ะสินะ? "

“จะโทษผมไม่ได้นะ เป็นคุณเองที่จะทำอย่างนั้นให้ได้ ถ้าคุณยอมให้ผลการวิจัยทุกอย่างกับผมซะตั้งแต่แรก เรื่องแบบนี้ก็จะไม่เกิดขึ้นหรอก

คุณควรจะรู้ว่า ผมกระตือรือร้นแค่ไหนที่จะเรียนรู้สิ่งเหล่านี้ เป็นเพราะคุณมันเห็นแก่ตัว กลัวว่าผมจะเก่งจนล้ำหน้าคุณไปล่ะสิ! "

อันหลิงหยุนไม่สามารถทนฟังได้อีกต่อไป จึงอุ้มเจ้าห้าออกจากด้านในรถม้า แล้วมายืนจ้องมองหลี่ถิงจากบนรถ : "หลี่ถิง ตอนที่เธอติดตามฉันเพื่อทำงานวิจัย เธอเพิ่งจะสิบแปด ฉันรู้ว่าเธอฉลาดมาก คนในครอบครัวเธอทุกคนต่างก็เป็นคนที่ศึกษาในเรื่องเทคโนโลยีชีวภาพ แต่การศึกษาชีววิทยา แตกต่างจากรูปแบบการใช้ยาอื่นๆอยู่มาก ถ้าวันหนึ่งเธอเกิดไปละเมิดกฎของการวิวัฒนาการของยีนแบบดั้งเดิม มันจะก่อให้เกิดความหายนะต่อมนุษยชาติอย่างใหญ่หลวงได้

เธอยังไม่บรรลุนิติภาวะ ฉันไม่สามารถให้ข้อมูลทั้งหมดกับเธอได้ "

“ แต่ผมตอนนี้ ก็ไม่ใช่ว่าสร้างยีนขึ้นมาได้เหมือนกันหรอกเหรอ? ดูผมให้ดีสิ!”

หลี่ถิงถอดหน้ากากออก อันหลิงหยุนมองดูอย่างละเอียด ก็ตกใจจนถึงกับผงะ: "นี่เธอทำอะไรลงไป?"

ดวงตาทั้งสองข้างของหลี่ถิง กลายสภาพเป็นเหมือนลายดอกไม้นับหมื่น ที่กระจายตัวจนเต็มพื้นที่ กระทั่งส่วนที่เป็นตาดำ ก็ถูกกลืนเข้ามารวมเป็นหนึ่งเดียวไปจนหมดแล้ว

“เดิมทีผมวางแผนไว้ว่าจะใช้คนอื่นทำการทดลองอยู่หรอก แต่ก็ค้นพบว่าคุณมาที่นี่แล้ว ทำไมผมต้องเสี่ยงชีวิตอยู่ในยุคที่มีอาวุธหนักครบครันอย่างนั้นด้วยล่ะ คนในยุคนี้แต่ละคน ๆ เหมือนกับคนโง่ไร้สมองกันทั้งนั้น ผมก็เลยนำการทดลองมาที่นี่แทน คนที่นี่เชื่อฟังยิ่งกว่าหนูขาวในห้องทดลองตั้งหลายเท่า”

"หลี่ถิง เธอทำอย่างนี้มันทำลายโลกอนาคตได้เลยนะ" อันหลิงหยุนวางเจ้าห้าลงในรถม้า ส่งมอบให้เจ้าเสือน้อย มันรีบนอนหมอบลงทันทีเพื่อคอยปกป้องเจ้าห้า

อันหลิงหยุนก้าวออกจากรถม้า มองไปที่ผู้คนที่อยู่รอบ ๆ พวกเขาล้วนเป็นผลงานจากการทดลองทั้งหมด ต่างก็ถูกปรับเปลี่ยนยีนจนกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมไปแล้ว

"นี่เธอผสานยีนแมลงปอ กับยีนของเธอเข้าด้วยกันงั้นเหรอ?" อันหลิงหยุนถามหลี่ถิง

หลี่ถิงนึกขัน: "ไม่ใช่ผมหรอกนะ เป็นคนคนนี้ต่างหาก"

หลี่ถิงก้มลงมองไปที่ร่างกายของเขา

อันหลิงหยุนจ้องมองไปที่หลี่ถิงอย่างโกรธเคือง : "เธอทำอย่างนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับพวกไม่มีจิตสำนึกไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี เธอจะต้องได้รับกรรมจากผลที่ตามมาแน่"

"ต้องกลัวอะไรด้วยล่ะ คุณยังไม่รู้นี่นะ หลังจากที่เขามาที่นี่ ผมก็เริ่มใช้ร่างกายของเขาทำการทดลองแล้ว ผมนำยีนจำนวนหนึ่งออกมาจากร่างของเขา แล้วใช้มันทดลองกับลิงกอริลลาตัวเมีย เพาะเลี้ยงกอริลลาที่ฉลาดยิ่งขึ้นกว่าเดิม อีกทั้งในร่างของคนเหล่านี้ ต่างก็มียีนของเขาอยู่ในร่างเหมือนกัน ผมยังใช้คนที่นี่ ผสมผสานกับยีนของเขา บ่มเพาะออกมาเป็นพวกคนที่ว่าง่ายเชื่อฟังพวกนี้ เรียกว่ามนุษย์กอริลลา เสียดายก็แค่มีชีวิตอยู่ได้สั้นมาก แค่ปีเดียวก็ตายกันซะแล้ว "

อันหลิงหยุนหันไปมองซูมู่หรง ซูมู่หรงโกรธจนกัดฟันกรอด : "พูดอย่างนี้ก็หมายความว่า ร่างกายของฉันตายไปแล้วงั้นเหรอ?"

"ยังหรอก ผมก็แค่เอาร่างของคุณไปแช่ไว้ในน้ำยาฟอร์มาลินก็แค่นั้น ตอนนี้คุณดูน่าเกลียดพิลึกเลยล่ะ" หลี่ถิงหัวเราะเย้ยหยันเย็นชา

อันหลิงหยุนหันไปมองเฟยยิง: "เฟยยิง เจ้ารีบหนีไปก่อนเถอะ"

เฟยยิงกลับไม่เคลื่อนไหวอะไรทั้งสิ้น หลี่ถิงมองสำรวจเฟยยิง: "คนคนนี้ก็ไม่เลวนะ ถ้าใช้ยีนของเขามาผสานรวมกับยีนของคนพวกนี้ ผลจะออกมาเป็นยังไงบ้างนะ?"

หลี่ถิงลงจากหลังม้า เดินตรงเข้าไปหาเฟยยิง อันหลิงหยุนหยิบเข็มเงินเล่มหนึ่งขึ้นมา แล้วซัดเข้าไปที่แขนของเฟยยิงทันที เฟยยิงตกใจจนผงะไปเฮือกหนึ่ง ทั้งตัวของเขากลายเป็นสีดำ