ตอนที่ 801
บทที่801 ทำไมข้าต้องชอบเจ้า
October 21, 2026
บทที่801 ทำไมข้าต้องชอบเจ้า
สีหน้าของเฟยยิงแย่สุดๆ: “ข้าจะไปหาเขา”
เฟยยิงจะเดินไปก็ถูกกงชิงวี่เรียกไว้: “เสียสตินั้นมันมีวิธี เจ้าอยู่ปกป้องพระชายา พระชายาเป็นหมอเทพ ยังกลัวจะเสียสติหรือ?”
“……”เฟยยิงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง หันกลับมามองกงชิงวี่: “เรื่องจริงหรือ?”
“จริงสิ!”
กงชิงวี่มองเฟิงอู๋ฉิงและคนอื่นๆ: “ข้าจะไปวันนี้ อาการป่วยขององค์ชายสามและฮ่องเต้หนานอี้ ข้าจะถามหลิงหยุนให้ชัดเจนก่อน แล้วค่อยวางแผน สำหรับหวูโยกั๋ว ไม่มีเรื่องอะไรก็กลับไปเถอะ”
กงชิงวี่ดึงเจ้าของร่างเดิมกลับห้อง เจ้าของร่างเดิมนั่งลงเงียบๆมองนอกประตู
คนนอกประตูไม่ยอมไป แต่นางกลับพูดเยาะเย้ยตัวเองว่า: “ข้าคิดว่ามันไม่ได้แย่ขนาดนั้น แต่ทำไมตอนนั้นมันแสนจะทนนักหล่ะ?
เดินบนถนน ก็ถูกคนมองว่าเป็นหนู หลีกหนีกันแทบไม่ทัน?
“……”กงชิงวี่ไม่ได้พูดอะไร อดีตของเจ้าของร่างเดิม เขาเคยได้ยินหมด นางไม่เหมาะที่จะเติบโตในเมืองหลวงนี้
คนด้านนอกไม่ไป กงชิงวี่ก็ไม่ไป เมื่อรับปากแล้วว่าจะต้องถามอันหลิงหยุนเกี่ยวกับอาการป่วยขององค์ชายสามและฮ่องเต้หนานอี้แล้ว ก็ต้องถาม
“ตอนนี้หลิงหยุนเป็นอย่างไรบ้าง สามารถที่จะถามนางได้ไหมว่าวางแผนเรื่องเกี่ยวกับอาการป่วยของฮ่องเต้หนานอี้และซูมู่หรงอย่างไร?”กงชิงวี่นั่งลงอย่างอดทน คิดอยากให้อันหลิงหยุนออกมา
แต่เจ้าของร่างเดิมกลับพูดว่า: “ดำเนินตามความหมายของท่านอ๋อง ในห่อของ ของหลิงหยุนมียาน้ำอยู่ หยิบออกมาให้พวกเขาดื่มก่อน มันสามารถบรรเทาความเจ็บปวดของพวกเขาได้ หลิงหยุนต้องการให้ท่านอ๋องพาข้าไปหาเสินหยุนเจ๋ก่อน”
สีหน้าของกงชิงวี่เย็นชา: “ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีจริงๆ!”
เจ้าของร่างเดิมยิ้มเรียบๆ: “แล้วก็ หลิงหยุนบอกว่า นางอยากพักผ่อนสักสองสามวัน ให้ท่านอ๋องดูแลข้าดีๆ หากข้ามีเรื่องไม่ดีอะไรเกินขึ้น นั่นเป็นเรื่องของท่านอ๋อง รอนางกลับมา นางจะมาคิดบัญชีกับท่านอ๋อง”
กงชิงวี่หน้าบึ้ง: “นางกล้า!”
“นั่นข้าก็ไม่รู้ แต่ท่านอ๋องลองดูได้!”เจ้าของร่างเดิมขู่กลายๆ ใบหน้าของกงชิงวี่เย็นชา ในใจก็ยิ่งโมโห รอหลิงหยุนกลับมาจะคิดบัญชี
“ท่านอ๋อง พวกเราออกเดินทางวันนี้ ซูมู่หรงและจุนโม่ซ่างนั้นจัดการได้ง่าย คนนึงโง่ คนนึงงี่เง่า เฟิงอู๋ฉิงนั่น แม้เขาจะดูตุ้งติ้งไม่สำคัญ แต่เขาก็จัดการยากที่สุด ดังที่กล่าวกันว่า หมาที่ไม่เห่าแต่ตอนกัด กัดเอาตาย!”
“……”กงชิงวี่ตัวสั่น นี่คือเจ้าของร่างเดิมหรือ?
ร้ายกาจกว่าอันหลิงหยุนอีก พูดจาอะไรร้ายขนาดนี้?
กงชิงวี่ยกน้ำขึ้นมาดื่ม: “เจ้าสามารถจัดการจุนโม่ซ่างและซูมู่หรง?”
“ได้แน่นอน!” เจ้าของร่างเดิมเต็มไปด้วยความมั่นใจ
กงชิงวี่ถามว่า: “เจ้าจะไม่ทำเรื่องไม่เหมาะใช่ไหม?”
“ไม่ทำ”
“งั้นข้าจะจัดการเฟิงอู๋ฉิง!”
“ได้!”เจ้าของร่างเดิมตอบรับเต็มปาก ตาเป็นประกาย
กงชิงวี่ถาม: “ถ้าเจ้าแพ้หล่ะ?”
“ข้าก็ให้หลิงหยุนออกมา!”
“คำไหนคำนั้น!”
กงชิงวี่ชอบฟังคำนี้ ลุกยืนขึ้นแล้วออกประตูไปจัดการเฟิงอู๋ฉิง
เจ้าของร่างเดิมเองก็ลุกขึ้นออกไปข้างนอก กงชิงวี่จัดการเฟิงอู๋ฉิงกลับมา เจ้าของร่างเดิมกำลังเตรียมเรียบร้อย พับห่อเล็กๆในมือ ยืนอยู่ข้างเฟยยิง สวมชุดสีแดง ราวกับเป็นหญิงที่เพิ่งแต่งงาน สีแดงท่าทางสวยงาม เงียบสงบ
กงชิงวี่ตะลึง เอ่ยถามว่า: “ทำไมถึงแต่งตัวเช่นนี้?”
“ชอบก็ใส่ หากท่านอ๋องจัดการเสร็จแล้ว พวกเราก็ไปกันเถอะ”
“ได้”
กงชิงวี่เตรียมรถม้า แต่เจ้าของร่างเดิมบอกว่ารถม้านั้นช้าไป ขี่ม้าไปดีกว่า
“เจ้าขี่ม้าเป็นหรือ?” กงชิงวี่ประหลาดใจ