ตอนที่ 1020
บทที่ 1020
October 21, 2026
พระราชวังหลังหนึ่ง!
มิใช่พระราชวังที่โอ่อ่าตระการตาเหมือนในแคว้นเทียนเชวีย
แต่เป็นพระราชวังที่เงียบสงบและงดงามราวกับภาพวาด
คล้ายคลึงกับที่พำนักที่อาจารย์เคยอาศัยอยู่มากอย่างมิน่าเชื่อ!
แม้กระทั่งการจัดวางสิ่งของ ภาพเขียนและของสะสมต่าง ๆ ก็เหมือนกันทุกประการ
เมื่อก้าวเข้ามาแล้ว ความรู้สึกคุ้นเคยที่หายไปนานก็ทำให้ใจของลั่วชิงยวนหวั่นไหว
อารมณ์ที่ซับซ้อนหลั่งไหลออกมา
“ดูเหมือนว่าที่นี่จะสร้างมานานแล้วสินะ”
ราชาเผ่านอกด่านกล่าวด้วยรอยยิ้มขณะเอามือไพล่หลัง “ที่นี่คือที่ที่พ่อสร้างให้นาง นางกล่าวว่า นี่คือรูปลักษณ์ของบ้านนางในแคว้นหลี”
“ในอดีต นางได้เสียสละเพื่อพ่อมากมาย พ่อเกรงว่านางจะคิดถึงบ้านจนเศร้าใจ จึงสร้างที่นี่ให้เหมือนกับบ้านเดิมของนางทุกประการ”
“การจัดวางสิ่งของ แม้กระทั่งโต๊ะและเก้าอี้ ล้วนเป็นฝีมือของพ่อเอง”
ลั่วชิงยวนรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก “ฝีมือของท่านหรือ?”
“ท่านกับนางมีความสัมพันธ์เช่นไรกัน?”
“หรือว่านางตามท่านมา...”
ดวงตาของราชาเผ่านอกด่านฉายแววเศร้าหมองขณะกล่าวด้วยความเสียใจ “หากจะกล่าวว่าไม่มีความรู้สึกรักเลยก็เป็นเท็จ หากปราศจากความรู้สึกรัก เราจะยอมทำเพื่อกันและกันมากมายถึงเพียงนี้ได้อย่างไร”
“แต่พ่อกลับมิอาจมอบสิ่งใดให้แก่นางได้”
“พ่อรู้สึกผิดต่อนาง”
“พ่อเองก็มิคาดคิดเลยว่านางจะไปแต่งงานกับน้องชายของพ่อ”
เมื่อกล่าวจบ ราชาเผ่านอกด่านก็รู้สึกเจ็บปวด ดวงตาแดงก่ำ
“ความลับทั้งหมดของลั่วอิงอยู่ในที่แห่งนี้ เจ้าลองค่อย ๆ ดูไปเถิด”
กล่าวจบราชาเผ่านอกด่านก็ค่อย ๆ เดินจากไป
แต่ละก้าวของเขาหนักอึ้ง แสดงให้เห็นถึงความอ่อนแออย่างชัดเจน
หลังจากราชาเผ่านอกด่านเดินจากไปแล้ว ลั่วชิงยวนจึงเดินเข้าไปข้างใน ทุกอย่างเหมือนกับที่อยู่เดิมทุกประการ
นางเดินตรงไปยังห้องนอนแล้วเห็นกระถางกุหลาบพันปีอยู่บนโต๊ะข้างหน้าต่าง
เมื่อนางเดินเข้าไปหมุนกระถางต้นไม้ ผนังก็ส่งเสียงดังขึ้น แล้วประตูบานหนึ่งก็เปิดออก
แม้กระทั่งห้องลับก็ยังทำเหมือนกันทุกประการ