บทที่ 1052

เรื่องนี้มิธรรมดาเลย

ลั่วชิงยวนถามอีกว่า “ฮูหยินจู ช่วงนี้ท่านได้ติดต่อกับคนแปลกหน้าหรือไม่? หรือเกิดเหตุการณ์แปลก ๆ ขึ้นบ้างหรือไม่?”

ฮูหยินจูตกใจเล็กน้อยเมื่อได้ฟังดังนั้น จากนั้นก็หลบสายตากล่าวว่า “ไม่มีเจ้าค่ะ”

ดูเหมือนว่าฮูหยินจูจะปกปิดบางอย่าง

ลั่วชิงยวนมิได้ถามประเด็นนี้มากเกินไป ต้องสอบถามรายละเอียดก่อน

สอบถามหลายอย่าง

จึงทราบว่าจูหงรักภรรยามาก ถึงแม้ว่าฮูหยินจูจะไม่มีบุตรธิดา แต่จูหงก็ไม่มีอนุเลย

ดังนั้นหากเขารู้ว่าตระกูลเหยียนจะฆ่าปิดปากเขา การหลบหนีก็ต้องพาภรรยาไปด้วยแน่นอน

แต่สถานการณ์ปัจจุบันคือ ทรัพย์สินในจวนลดลง แต่ฮูหยินจูยังอยู่ที่นี่

ลั่วชิงยวนคิดว่า อาจจะเป็นเพราะตระกูลเหยียนใช้สิ่งลึกลับมาฆ่าปิดปากเขา และขโมยทรัพย์สินไปเพื่อปลอมแปลงว่าจูหงหลบหนีไปเอง

หลังจากพูดคุยกับฮูหยินจูเสร็จแล้ว ลั่วชิงยวนก็ออกจากห้อง

“เป็นอย่างไรบ้าง?” ฟู่เฉินหวนถามด้วยความกังวล

แม่ทัพใหญ่ฉินก็มองนางด้วยความคาดหวัง

แต่ลั่วชิงยวนมิได้เล่าเรื่องนี้

“เปลี่ยนที่พูดคุยกันเถิดเพคะ”

เมื่อนั่งลงในสวนที่ไม่มีใครอยู่ ทหารก็วิ่งมา “ท่านแม่ทัพใหญ่ คุณชายรองมาแล้ว กล่าวว่าพบเบาะแสของวังชิงแล้วขอรับ”

แม่ทัพใหญ่ฉินตกใจ รีบลุกขึ้น “เช่นนั้นกระหม่อมต้องไปที่นั่นก่อน ที่นี่ฝากท่านอ๋องและพระชายาด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

หลังจากแม่ทัพใหญ่ฉินจากไป

เหลือเพียงสามคนในสวน

ลั่วชิงยวนพูดว่า “ฮูหยินจูดูเหมือนจะถูกบางอย่างดูดกลืนพลังชีวิต อายุขัยคงเหลืออีกมินานแล้วเพคะ”

ฟู่เฉินหวนตกใจเล็กน้อยเมื่อได้ฟังดังนั้น เขาเองก็คิดว่าใบหน้าของฮูหยินจูเปลี่ยนแปลงไปอย่างประหลาดเกินไป

ซ่งเชียนฉู่ลังเลก่อนกล่าวว่า “ช่วงนี้ในเมืองหลวงมีคนตายหลายคน มีคนมาขอให้ท่านเซียนฉู่ขับไล่ปีศาจมากมาย”

“คนเหล่านั้นหายตัวไปอย่างลึกลับ มิพบศพ หรือว่านี่อาจจะเป็นฝีมือของคนคนเดียวกัน?”

ดวงตาของลั่วชิงยวนเป็นประกาย

“เป็นไปได้”

ฟู่เฉินหวนได้ยินดังนั้นก็กล่าวทันที “เช่นนั้นลองไปถามท่านเซียนฉู่ดูดีกว่า”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซ่งเชียนฉู่ก็รีบยกมือขึ้น “หรือว่า... ท่านอ๋องไปตอนกลางคืนเถิดเพคะ ช่วงนี้ท่านเซียนฉู่ยุ่งมาก”

“หากไปตอนนี้แล้วก็คงมิพบตัวเพคะ”