บทที่ 1068

ครั้นกลับตำหนักอ๋องแล้ว

หมายจะหารือกับฟู่เฉินหวนอีกครา แต่กลับทราบว่าฟู่เฉินหวนออกไปปฏิบัติภารกิจนอกเมืองแล้ว

นางจึงกลับเข้าไปในห้องของตน ตั้งใจจะศึกษาสรรพคุณของเห็ดเซียนญาณวารีอีกครั้ง ตราบใดที่สามารถควบคุมอาการป่วยของฟู่เฉินหวนได้ มิว่าจะช่วยเหลือลั่วเยวี่ยอิงได้หรือไม่ก็มิใช่เรื่องสำคัญ

ขณะนั้นซูโหยวมาถึงพอดี

“พระชายา”

“มีเรื่องอันใด?”

“เรื่องที่พระชายาให้ข้าไปสืบสวนนั้น ข้าได้สืบสวนเรียบร้อยแล้ว นี่คือคำให้การของทหารรักษาการณ์ในคืนนั้น ข้าได้ตรวจสอบทีละคนแล้ว ไม่มีคนทรยศขอรับ”

ลั่วชิงยวนขมวดคิ้ว ไม่มีคนทรยศหรือ?

นางรับเอกสารที่ซูโหยวนำมาให้ “ดี ข้าจะลองตรวจดูอีกครั้ง”

“ขอรับ”

ลั่วชิงยวนนั่งบนเก้าอี้ จิบชาพลางอ่านคำให้การของแต่ละคน

จากคำให้การเหล่านั้น นางสามารถสรุปภาพรวมของการรักษาการณ์ในตำหนักอ๋องคืนนั้นได้

นางพิจารณาซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ยังคงรู้สึกว่ามีคนทรยศในตำหนักอ๋อง

มิเช่นนั้นจะมีใครสามารถลอบเข้าตำหนักอ๋องได้โดยรอดพ้นสายตาของทหารรักษาการณ์ไปได้

และสถานการณ์ครั้งนี้ก็คล้ายคลึงกับหลายครั้งก่อน

คือไม่มีใครพบเห็นคนร้ายเข้ามาเลย แต่กลับเห็นคนร้ายหลบหนี

เพียงแต่ตามไปมิทัน จึงให้คนร้ายหลบหนีออกจากตำหนักอ๋องไปได้

นอกจากคนในตำหนักอ๋องแล้วจะมีใครอีก?

แต่ซูโหยวได้ตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว กลับมิพบคนทรยศ!

จู่ๆ ลั่วชิงยวนก็มีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในสมอง

นางกำมือแน่นโดยมิรู้ตัว

จากนั้นวางเอกสารลง แล้วออกจากห้องไป

ที่บริเวณมิไกลจากลานบ้านนัก นางพบกับฟู่อวิ๋นโจว

“ชิงยวน”

ลั่วชิงยวนตกสะดุ้งเล็กน้อย “องค์ชายห้ามีธุระอะไรเพคะ?”

ฟู่อวิ๋นโจวมีสีหน้าลำบากใจ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงพูดว่า “วันนี้จู่ ๆ เหตุใดเสด็จพี่จึงมาจับข้า เป็นเพราะไทเฮากระทำการอันใดหรือไม่?”

ลั่วชิงยวนพยักหน้า

จากนั้นพาฟู่อวิ๋นโจวไปนั่งที่ศาลาในสวน