บทที่ 1108

“ทว่าหากฝ่าบาทมีสิ่งใดที่กระหม่อมสามารถช่วยได้ ฉู่ลั่วจะมิปฏิเสธพ่ะย่ะค่ะ!”

“ส่วนรายละเอียดเราค่อยพูดคุยกันภายหลัง”

ฟู่จิ่งหานพยักหน้า แต่ก็พูดว่า “ท่านมิต้องการเป็นมหาปราชญ์ แต่ตำแหน่งนี้ ข้ายังคงสงวนไว้ให้เป็นของท่านเสมอ! นอกจากท่านก็ไม่มีใครเหมาะสมอีกแล้ว!”

ลั่วชิงยวนมิได้เอ่ยคำใดอีก

ผู้คนต่างก็แยกย้ายกันไป

ลั่วชิงยวนถูกจักรพรรดิเรียกไปยังห้องตำรา

จักรพรรดิถามด้วยความร้อนรน “ท่านเซียนฉู่ ภัยพิบัติที่ท่านกล่าวว่าจะเริ่มเกิดขึ้นทางทิศใต้คือ... เมืองฉินใช่หรือไม่?”

ลั่วชิงยวนพยักหน้า “น่าจะเป็นเมืองฉินพ่ะย่ะค่ะ”

เรื่องนี้นางได้บอกฟู่เฉินหวนแล้ว

เมื่อฟู่เฉินหวนที่เพิ่งเข้ามาในห้องตำราได้ยินดังนั้นก็ตกตะลึงเล็กน้อย

ลั่วชิงยวนก็บอกเขาเรื่องเมืองฉินเช่นกัน

ทั้งสองทำนายว่าทางทิศใต้จะเกิดภัยพิบัติเหมือนกัน...

นี่เป็นเรื่องบังเอิญหรือไม่?

“ดูเหมือนว่าตระกูลเหยียนจะยังมิยอมแพ้! ท่านเซียนฉู่ ภัยพิบัติครั้งนี้สามารถหลีกเลี่ยงได้หรือไม่?”

ลั่วชิงยวนส่ายหน้า “ดูเหมือนว่าจะหลีกเลี่ยงมิได้พ่ะย่ะค่ะ”

นี่เป็นครั้งที่สองที่นางทำนาย

เห็นได้ชัดว่ามีการส่งมือสังหารไปสังหารมหาราชาจารย์เหยียนแล้ว ถึงแม้ว่าโชคชะตาของตระกูลเหยียนจะมิดับสูญ ก็ควรจะอ่อนแอลง แต่กลับแข็งแกร่งกว่าครั้งก่อน

“ดูเหมือนว่าแคว้นเทียนเชวียจะถูกกำหนดให้ต้องเผชิญกับภัยพิบัติครั้งนี้!” ฟู่จิ่งหานกังวล

แล้วหันไปมองฟู่เฉินหวน “พี่สาม คิดว่าควรจะทำอย่างไรดีขอรับ?”

ฟู่เฉินหวนขมวดคิ้ว “สิ่งที่ทำได้ก็คือเตรียมตัวให้พร้อมเพื่อรอรับมือกับสงครามครั้งนี้”

“เมืองฉินต้องมีกำลังของตระกูลเหยียน ข้าได้ส่งคนไปสืบหาจำนวนทหารในเมืองฉินแล้ว เมืองต่าง ๆ ระหว่างเมืองฉินกับเมืองหลวงต้องเตรียมการป้องกัน”

“และผลการทำนายของท่านเซียนฉู่ในวันนี้ ขุนนางทั้งหลายต่างก็รู้แล้ว อาจจะไปถึงหูตระกูลเหยียน หากพวกเขายังคงต้องการก่อสงครามก็ต้องรีบลงมือ”

ฟู่จิ่งหานกังวลยิ่งขึ้น

ฟู่เฉินหวนแตะไหล่เขา “ครั้งนี้เป็นการทดสอบของสวรรค์สำหรับเจ้า!”