บทที่ 1229

ร่างนั้นขวางหน้าลั่วฉิงไว้

แล้วเข้าโรมรันต่อสู้กับลั่วฉิง

หลังจากปะทะกันหลายกระบวนท่า ถึงแม้จะเสียเปรียบเล็กน้อย แต่ก็สามารถขวางลั่วฉิงไว้ได้

ลั่วชิงยวนถือเข็มทิศตามหาตำแหน่งของฉู่จิ้ง

เมื่อเห็นการต่อสู้ที่ดุเดือดก็ตกใจเล็กน้อย แล้วรีบวิ่งเข้าไปปลดวงเวทปล่อยตัวฉู่จิ้งออกมา

เมื่อลั่วฉิงเห็นลั่วชิงยวนมาก็พลันตกตะลึง และถูกฝ่ามือตบจนกระเด็นไปหลายเมตร

นางเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ “ลั่วชิงยวน เจ้านี่เอง!”

ลั่วชิงยวนมองนางด้วยแววตาเย็นชา “วงเวทของเจ้ายังอ่อนหัดนัก”

“ข้าจะมอบให้เจ้าอีกหนึ่ง”

ลั่วชิงยวนหรี่ตาลง หยิบเข็มทิศอาณัติสวรรค์ออกมา

“นองเลือดแปดทิศ!”

ทันใดนั้น วงเวทสีทองที่ใหญ่โตมโหฬารพลันผุดขึ้นแผ่ขยายไปบนท้องฟ้าปกคลุมลั่วฉิงไว้

ลั่วฉิงอยากจะหนี แต่หนีมิพ้น

นางกางมือออก เห็นเหมือนเส้นไหมสีแดงลอยขึ้นมาจากฝ่ามือถูกวงเวทดูดเข้าไป

จากนั้นนางก็ตระหนักได้ด้วยความตกใจว่า นี่คือเลือดของนาง!

ลั่วชิงยวนมองนางด้วยแววตาเย็นชา “ภายในเจ็ดวัน เจ้าจะกลายเป็นศพแห้ง”

“เดิมทีข้าเห็นแก่มิตรภาพแห่งสำนัก จึงจะไว้ชีวิตเจ้า แต่เจ้ากลับรบกวนข้ามิเลิก กัดมิยอมปล่อย”

“เจ้าต้องการเข็มทิศอาณัติสวรรค์มิใช่หรือ? ให้เจ้าตายด้วยวงเวทของเข็มทิศอาณัติสวรรค์ เจ้าก็สมหวังแล้ว”

นองเลือดแปดทิศเป็นวงเวทที่ใช้สังหาร

ปกติแล้วจะมิใช้วงเวทนี้ เพราะมันส่งผลกระทบต่อตัวเองมาก

แต่นางเป็นเช่นนี้แล้ว มีผลกระทบอีกสักอย่างจะเป็นอะไรเล่า

วงเวทนี้โหดร้ายมาก

ภายในเจ็ดวัน วงเวทจะดูดเลือดและพลังชีวิตของคนจนแห้งเหือดกลายเป็นศพแห้ง

คนที่เดินผ่านไปมาจะเห็นลั่วฉิง แต่จะมองมิเห็นวงเวท

ลั่วฉิงจะเห็นผู้คนมากมายเดินผ่านไปมา แต่นางจะทำได้แค่รอความตายอย่างช้า ๆ

“ลั่วชิงยวน! ปล่อยข้าออกไป!”